ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಪಟ್ಟಿ

ಶನಿವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 12, 2011

ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣ ಮೂರ್ತಿಯವರು ನೀಡಿದ ಭಾಷಣ

ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡ ಸಮ್ಮೇಳನ, ಬೆಳಗಾವಿ ಮಾಚ್ 11, 2011

ಶ್ರೀ ಎನ್. ಆರ್. ನಾರಾಯಣ ಮೂರ್ತಿ, ಸಂಸ್ಥಾಪಕರು, ಇನ್ ಫೋಸಿಸ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜೀಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್

ಆತ್ಮೀಯ ನಾಡ ಬಂಧುಗಳೇ,

ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸನ್ಮಾನ್ಯ ಶ್ರೀ ಬಿ. ಎಸ್. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರೇ, ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಸನ್ಮಾನ್ಯ ಮಂತ್ರಿವರ್ಯರೇ, ಅಧಿಕಾರಿವರ್ಗದವರೇ, ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಸೇವೆಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಗಣ್ಯರೇ, ಅತಿಥಿಗಳೇ, ಮಾಧ್ಯಮದವರೇ, ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಯವಕ-ಯುವತಿಯರೇ , ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನನ್ನ ಕನ್ನಡ ಬಾಂಧವರೇ . . . . .

ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಆದರದಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಉದ್ಘಾಟಿಸಲು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಆಮಂತ್ರಣ ನೀಡಿದ ತಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಾನು ಆಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ನಾನು ಸುಮಾರು ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಇತಿಹಾಸ ಹೊಂದಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಮಾನ್ಯ ರಾಜರು ಆಳಿ. ,, ಕನ್ನಡ ಪತಾಕೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ಬನವಾಸಿಯ ಕದಂಬರಿರಲಿ, ಬಾದಾಮಿಯ ಹಾಗೂ ಕಲ್ಯಾಣದ ಚಾಲುಕ್ಯರಿರಲಿ,, ದೋರ ದಮುದ್ರದ ಹೊಯ್ಸಳರಿರಲಿ, ವಿಜಯನಗರದ ರಾಯರಿರಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ನಾಡಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಾಗಿ, ಸರ್ವ ಧರ್ಮ ಸಮನ್ವಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಅನುಭಾವಿಗಳು ಜನ್ಮ ತೆಳೆದು ನಾಡನ್ನು ಪುನೀತ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಬಸವಣ್ಣ, ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು, ಅಕ್ಕ ಮಹಾದೇವಿ ಅವರು ನೆಲದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಸರಾಂತ ದಾಸರು, ವಚನಕಾರರು, ವಿದ್ವಾಂಸರು, ನಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಸಂಪದ್ಭರಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಪುರಂದರ ದಾಸರು, ಕನಕದಾಸರು, ಶಿಶುನಾಳ ಷರೀಫರು, ಅಲ್ಲಮ ಪ್ರಭು, ಬಸವಣ್ಣನಂತಹವರನ್ನು ನಾವು ಸ್ಮರಿಸಲೇಬೇಕು. ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿಗಾಗಿ, ಅದರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬಾಳನ್ನೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟ ಅವರು ಪ್ರಾತ : ಸ್ಮರಣೀಯರು. ಸನ್ಮಾನ್ಯರಾದ ಕುವೆಂಪು, . ರಾ. ಬೇಂದ್ರೆ, ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ, ಸರ್ ಎಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ, ಸರ್ ಮಿರ್ಜಾ ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್ ಅಂತಹವರನ್ನು ನಾಬು ನೆನೆಯಲೇ ಬೇಕು.

ಈಗ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ನಾಡು ಕೇವಲ ಬಂಗಾರದ ಗಣಿ, ಗಂಧದ ಕಾಡು, ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡಿಗಷ್ಟೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಲ್ಲದೆ, ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ಬೆಂಗಳೂರು ತಂತ್ರಾಂಶ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ಸಾಪ್ಟ್ ವೇರ್ ಕಂಪನಿಗಳ ತವರೂರಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರೂ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂಡರ್್ ಎನ್ನುವ ಪದ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಪದ ಕೋಶದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ನನಗೆ ಅಪರಿಚಿತ ಪ್ರದೇಶವಲ್ಲ. ನಾನು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಳಿಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಜೀವನದ ಅನೇಕ ಸುಂದರ ಸುಮಧುರ ದಿನಗಳನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಕಳೆದಿದ್ದೇನೆ. ಬೆಳಗಾವಿ ಗಂಡು ಮೆಟ್ಟಿನ ಪ್ರದೇಶ. ಇಲ್ಲಿ ವೀರರಾಣಿ ಚನ್ನಮ್ಮ, ಅವಳ ವಿಶ್ವಾಸದ ಭಂಟ ಸಂಗೊಳ್ಳಿ ರಾಯಣ್ಣ, ತಮ್ಮ ನೆತ್ತರನ್ನು ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಹಲಸಿ ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕದಂಬರ ಕದಂಬರ ಉಪ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಹೃದಯವಾಗಿದೆ.

ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಅವಿಭಜಿತ ಕೋಲಾರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಶಿಡ್ಲಘಟ್ಟ. ಓದಿದ್ದು ಮೈಸೂರು ಮತ್ತು ಕಾನ್ಪುರ. ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದು ಅಹಮದಾಬಾದ್, ಮುಂಬೈ, ಪುಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾರಿಸ್. ಹೀಗಾಗಿ ನನಗೆ ಕೆಲವು ಭಾಷೆ ಬರುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಉದ್ದಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಬಹು ಭಾಷೆ ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕನ್ನಡಿಗನೇ ! ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಭಾಷೆ ಕನ್ನಡ !! ವ್ಯವಹಾರಿಕ ಭಾಷೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್. ಆದರೂ ನಾನು ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಹೇಳಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಎಂತಹಾ ಸಿರಿವಂತರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರವಿರಲಿ ನನಗೆ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಕಾಫಿ ಕುಡಿದರೇ ನೆಮ್ಮದಿ. ನೆಮ್ಮದಿಗೂ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೂ ಅಂತರವಿದೆ. ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ನಾನು ಪದವೀಧರನಾದಾಗ, ನನಗೆ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ಕೆಲಸ ! ಇಲ್ಲವೇ ದೂರದ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡಿದ್ದು ಅಹಮದಾಬಾದ್, ಪುಣೆ, ಮುಂಬೈ, ಭೂಪಾಲ್, ದೆಹಲಿ ಆಗಿರಬಹುದು. ಅಲ್ಲಿನ ಅಪರಿಚಿತ ಭಾಷೆಗೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ನಾವು ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆಗ ನಾನೊಂದು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಂದು ದಿನ ಬೇರೆ ಪ್ರದೇಶದವರು ಕನ್ನಡ ನಾಡಿಗೆ ವಲಸೆ ಬಂದರೆ ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಎಂದು ! ನಮ್ಮ ಇನ್ಪೋಸಿಸ್ನ್ ವಿಶಾಲವಾದ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ವಿವಿಧ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಡುವ ತರುಣ-ತರುಣಿಯರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನವಲತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಾರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ನಾವು ಕನ್ನಡಿಗರು. ಸ್ವಭಾತಃ ಸೌಮ್ಯರು. ಸುಶೀಲರು. ಜಗಳ ಗಂಟರಲ್ಲ. ಮೃದು ಭಾಷಿಗರು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ, ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಅಂದರೆ ಮೈಸೂರು ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಸೊಬಗಿನ ಕನ್ನಡ ನಾಡು ನಾಳೆಯತ್ತ ದಾಪುಗಾಲು ಹಾಕುತ್ತಿರುವಾಗ ನನಗೆ ನನ್ನ ನಾಡಿನ ಕಡು ಬಡವರ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊರಗಿನ ಅನೇಕ ದೇಶಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಾಧಿಸಿರುವ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ನಿಬ್ಬರಗಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ನನಗೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಕಡು ಬಡವರ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಶೌಚಾಲಯಗಳಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕರಿಲ್ಲ. ಸರಿಯಾದ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆ ಇಲ್ಲ. ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಲ್ಲ. ಸಾಕಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಅಭ್ಯುದಯವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಪಟ್ಟಣಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಾಪ್ಟ್ವೇರ್ ಕಂಪನಿಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ದೂರದ ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಸೌಲಭ್ಯಗಳೂ ಇರದ ಅಸಹಾಯಕ ಜನರ ಜೀವನಮಟ್ಟ ಎಂದು ಬದಲಾಗುವುದೋ ಅಂದೇ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಪ್ರಗತಿಯಾದ ಹಾಗೆ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಮಾಡಬೇಕು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಮ್ಮ ಇನ್ಪೋಸಿಸ್ ಕಂಪನಿಯ ಇನ್ಪೋಸಿಸ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ ತನ್ನಿಂದ ಆದಷ್ಟೂ ಶಾಲೆಗೊಂದು ಗ್ರಂಥಾಲಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವು, ಧರ್ಮಶಾಲೆಯ ಕಟ್ಟಡ, ನಶಿಸಿಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಕಲೆಗೆ ಪುನಜರ್ಿವ ನೀಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ಹೀಗೆ ಹಲವು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಇದು ಬಕಾಸುರನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅರೆಕಾಸಿನ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಎಂಬಂತಾಗಿದೆ.

ಬಡತನದ ರೇಖೆಯನ್ನು ಅಳಿಸಲು ನಾನು ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯ ! ನೀವೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಂಪತ್ತು. ಭವಿಷ್ಯ ಹಾಗೂ ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯ !! ನೀವು ಮುಂದೆ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಕೆಲವು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. ನೀವು ಹಣದಿಂದ ಓಡಿದರೆ, ಹಣ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ನೀವು ಕೆಲಸ ಕಲಿಯಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು. ನೀವೇ ಸ್ವಂತ ಉದ್ದಿಮೆದಾರರಾದರೆ ಅನೇಕ ಹೊಸ ಕೆಲಸದ ಅವಕಾಶಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬಾಯಿ ತೆರೆಯುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಠಿಸುವುದರಿಂದ ನಾವು ಬಡತನವನ್ನು ಹೊಡೆದೋಡಿಸಬಹುದು. ಹೊಸ ಹೊಸ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಗಳಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು. ಮುಗ್ಗಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದರೆ, ನೀವು ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು. ಉನ್ನತ ಧ್ಯೇಯೋದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಉದಾರ ದೃಷ್ಠಿ ಉಳ್ಳವರಾಗಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ನುಡಿದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯ. ಇದನ್ನು ನನ್ನ ಬಾಳಿನ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ.

ಇಂತಹ ವಿಶೇಷ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆದಿ ಕವಿ ಪಂಪ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ. ನನಗೆ ಕಾಲವೇನಾದರೂ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತು ಮತ್ತೆ ಏನು ಬೇಕು ಅಂದರೆ ಮರಿ ದುಂಬಿಯಾಗಿ ಮೇಣ್ ಕೋಗಿಲೆಯಾಗಿ ಪುಟ್ಟುವುದು ಕರ್ನಾಟಕ ದೇಶದೋಳ್ ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ.

ಜೈ ಹಿಂದ್ ! ಜೈ ಕರ್ನಾಟಕ !

ಕೃಪೆ :ಅವಧಿ.ಕಾಮ್

ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ:

ಕಾಮೆಂಟ್‌‌ ಪೋಸ್ಟ್‌ ಮಾಡಿ