ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಪಟ್ಟಿ

ಮಂಗಳವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 22, 2011

ಆ ಅವಮಾನ ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವಾಗದು!

ಮಹಾದೇವ ಗೋವಿಂದ ರಾನಡೆ!
ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಟಿದ್ದರು. ಮೊದಲ ದರ್ಜೆ ಬೋಗಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೇ ಬೋಗಿಯಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದ ಬಿಳಿತೊಗಲಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ರಾನಡೆಯವರನ್ನು ಕಂಡು ಕಸಿವಿಸಿಯಾಯಿತು. ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಗುಲಾಮರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ, ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲವದು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಭಾರತೀಯನೊಬ್ಬ ತನ್ನಂತೆಯೇ ಮೊದಲ ದರ್ಜೆ ಬೋಗಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆತನ ಕೋಪ ನೆತ್ತಿಗೇರಿತು. ‘ಏ ಗುಲಾಮ, ನಿನ್ನನ್ನು ಒಳಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟವರ್ಯಾರು?’ ಎಂದು ಅಬ್ಬರಿಸಿದ. ಆದರೆ ರಾನಡೆಯವರು ಮರುಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೂ ಇಳಿಯುವ ಸ್ಥಳ ಬಂತು. ಹೊರಗೆ ಜನಸಾಗರವೇ ನೆರೆದಿದೆ. ರೈಲಿನಿಂದ ಇಳಿಯುತ್ತಲೇ ಹಾರ ತುರಾಯಿ, ಬಾಜಾಭಜಂತ್ರಿ ಮೂಲಕ ರಾನಡೆಯವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತ ಮಾಡಿದರು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ಮುಜುಗರ ಉಂಟಾಯಿತು. ತಾನು ಅವಮಾನಿಸಿದಾತ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂಬುದು ಅರಿವಾಯಿತು. ಕೂಡಲೇ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಲು ಆಗಮಿಸಿದ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಜನಸ್ತೋಮ ರಾನಡೆಯವರನ್ನು ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಕರೆದೊಯ್ಯಿತು. ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಲು ಆತನಿಂದಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಕಂಡುಬಂದರು. ಅವರು ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಗೋಖಲೆಯವರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿ, ‘ನನಗೆ ತಿಳಿಯದೇ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಲು ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಜನರು ದೂರ ಕರೆದೊಯ್ದರು. ನಿಮಗೇನಾದರೂ ಸಿಕ್ಕರೆ ನನ್ನ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ’ ಎಂದ. ಆ ದಿನ ದೊಡ್ಡ ಸಮಾರಂಭ ನಡೆಯಿತು. ಖ್ಯಾತ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೋರಾಟಗಾರರಾಗಿದ್ದ ಎಂ.ಜಿ.ರಾನಡೆ ಜನಸಾಗರವನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಸಂಜೆ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಗೋಖಲೆ ಹಾಗೂ ರಾನಡೆಯವರ ಭೇಟಿ ನಡೆಯಿತು. ಆಗ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ವಿಷಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ ಗೋಖಲೆಯವರು ನಿಮಗೆ ಮಾಡಿದ ಅವಮಾನಕ್ಕಾಗಿ ಆತ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಸಿದರು.
ಆದರೆ…
ರಾನಡೆಯವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾದ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಬದಲು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ಚರ್ಯೆ ಇತ್ತು! ‘ಅವಮಾನ ಎಂದರೇನು? ಅವಮಾನ ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆ? ಚಪ್ಪಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚುತ್ತದೆ? ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಇವತ್ತು ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಡಾ. ಬಾಬಾ ಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಏಕೆ ಕಟುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಮನದಾಳದ ವೇದನೆ ಏನು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಇಂದು ಅರಿವಾಯಿತು’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಚಿತ್ಪಾವನಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾದ ರಾನಡೆ!!
ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಇಂದಿಗೂ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ಅಪಾರ್ಥಕ್ಕೊಳಗಾಗಿರುವ, ದೂಷಣೆಗೊಳಗಾಗುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್. ಅವರ ಮನದಾಳದ ವೇದನೆಯನ್ನು, ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ, ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಿಂದಿಸುವವರೇ ಈ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿತುಳುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಒಂದು ಸಲ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಾಲಕನೊಬ್ಬ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಬಳಿ ಬಂದಿದ್ದ. ಹಾಗೆ ಬಂದಿದ್ದವನು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ “ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮವರಿಗೆ ಕಾದಿರಿಸಲಾದ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನೇಕೆ ನೀವು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?”. “ನೋಡು, ನೀನೂ ಮಹಾರ್(ಒಂದು ದಲಿತ ಸಮುದಾಯ) ಆಗು. ಆ ಮೂಲಕ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿನ, ವಿಧಾನಸಭೆಗಳಲ್ಲಿನ ಆ ಕಾದಿರಿಸಿದ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸಿಕೊ. ನೌಕರಿಗಳಲ್ಲೂ ನಿಯುಕ್ತಿಗೆ ಮೊದಲು ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಹಾಗೂ ಹಿಂದುಳಿದವರಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಅರ್ಜಿಗಳೆಷ್ಟು ಎಂದು ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಭರ್ತಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಹಾರ್್ಗಳಾಗಿ ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರಲ್ಲ” ಎಂದರು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್.
ದಲಿತರಿಗೆ ಜಾತಿ ಎಂಬುದು ಎಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಲ ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಮಗೂ ಮಾನವ ಬದುಕು ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ-”ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಮಾನವ ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಅವನ ಆತ್ಮಗೌರವವನ್ನು; ಏನೋ ಲಾಭವನ್ನಲ್ಲ. ಓರ್ವ ಸದ್ಗುಣಿ, ಆಚಾರವಂತ ಮಹಿಳೆಗೆ ವ್ಯಭಿಚಾರದಿಂದ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆಂದು ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ಆಕೆ ಅದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾಳೇನು? ನಮ್ಮ ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ವ್ಯಭಿಚಾರಿ ಮಹಿಳೆಯರದೇ ಒಂದು ಬಸ್ತಿ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಮಹಿಳೆಯರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 8.00 ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಪಾಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಮೀಪದ ಹೊಟೇಲ್್ವಾಲನನ್ನು ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ: ‘ಅರೇ ಸುಲೈಮಾನ್, ಕೀಮಾ ಕೀ ಪ್ಲೇಟ್ ವ ಪಾವರೊಟಿ, ಲಾವೋ’. ಸುಲೈಮಾನ್ ಅದನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ. ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಚಹ, ಬ್ರೆಡ್, ಕೇಕ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಹ ತರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ದಲಿತ ವರ್ಗದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ ಗೊತ್ತೇನು? ಅವರಿಗೆ ಸಾದಾ ರೊಟ್ಟಿ ಚಟ್ನಿ ಸಹ ತಿನ್ನಲು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಾದರೂ ಅವರು ಆತ್ಮಗೌರವ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಸಹ ಸಂಘರ್ಷ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ಆತ್ಮಗೌರವಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ಬದುಕಲಿಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವಷ್ಟಾದರೂ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಒಯ್ಯಲು ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕಷ್ಟ, ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ನಾವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೇವೆ”.
ಮುಂದುವರಿದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ-’ನಾನೊಮ್ಮೆ ಸಂಗಮನೇರಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಸಭೆಯ ನಂತರ ರಾತ್ರಿಯ ಭೋಜನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ‘ಕೇಸರಿ’ ಸಾಪ್ತಾಹಿಕದ ಬಾತ್ಮಿದಾರ ನನಗೊಂದು ಚೀಟಿ ಕಳುಹಿಸಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ; “ಸತ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಡಿರೆಂದು ನೀವು ನಿಮ್ಮವರಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಅವರ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ತುಂಬ ದಯನೀಯವಾಗಿದೆ. ಅವರ ಮಹಿಳೆಯರ ಬಳಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಉಡುಪು ಸಹ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಬಳಿ ಕೃಷಿ ಜಮೀನಿಲ್ಲ. ತಿನ್ನಲು ಅನ್ನವಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಚರ್ಮ, ಕೊಂಬು, ಮಾಂಸ ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾರಿಯೇ ರು. 500ರಷ್ಟು ಸಂಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ನೀವು ಅದೂ ಸಹ ಅವರಿಗೆ ಸಿಗದಂತೆ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದೀರಿ. ಇದರಿಂದ ನಷ್ಟವಾಗುವುದು ನಿಮ್ಮವರಿಗೆ ತಾನೇ?”. ಆಗ ನಾನವನನ್ನು ಕೇಳಿದೆ: “ನಿಮಗೆ ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಬೇಕು ತಾನೇ? ಇಲ್ಲೇ ಈಗಲೇ ಹೇಳಲೇ, ಅಥವಾ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟರೆ ಆಗಬಹುದೇ? ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಉತ್ತರ ನೀಡುವುದು ಉಚಿತವೆನಿಸುತ್ತದೆ ನನಗೆ. ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದುದು ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರವೇ, ಅಥವಾ ಇನ್ನು ಏನಾದರೂ ಇದೆಯೇ?”. ಆತ ‘ಇದೊಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತರ ಸಾಕು’ ಎಂದ. ನಾನು ಪುನಃ ಕೇಳಿದೆ: “ನಿಮ್ಮ ಪರಿವಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ?” ಅವನು “ನನಗೆ ಐದು ಮಕ್ಕಳು; ನನ್ನ ಸೋದರನಿಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಇದ್ದಾರೆ” ಎಂದ. “ಸರಿ ಹಾಗಾದರೆ, ಸಾಕಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಪರಿವಾರವೇ ನಿಮ್ಮದು. ನೀವು, ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಊರಿನ ಎಲ್ಲ ಸತ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹೆಣ ಎತ್ತಿ, ತಲಾ ಒಂದೊಂದು ಪ್ರಾಣಿಗೂ ರು. ಐನೂರು ಸಂಪಾದಿಸಿರಲ್ಲ. ನಾನೂ ನಿಮಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ರು. 500 ಸಿಗುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಜನರ ಗತಿ ಏನಾದೀತು ಇತ್ಯಾದಿ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಅವರಿಗೆ ಊಟ ಬಟ್ಟೆ ಲಭಿಸುವುದೇ, ಇಲ್ಲವೆ ನಾನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವೆ. ಇಷ್ಟೊಂದು ಲಾಭ ಬರುವಂತಹ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀವೇಕೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ? ಅದನ್ನೇಕೆ ನೀವು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ? ಸತ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹೊರುವ ಕಸುಬು ನೀನು ನಡೆಸುವುದಿಲ್ಲವೇಕೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.
ದಲಿತರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ತುಂಬಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ವಿವರಿಸುವ ವಿಧಾನವೇ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ- “ಮಾನವನ ಶರೀರ, ಮನಸ್ಸು, ರೋಗಗ್ರಸ್ತವಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ನೋವು, ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಮನದಲ್ಲಿ ನಿರುತ್ಸಾಹ ಇರುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ನಿರುತ್ಸಾಹಿಯಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಏಳ್ಗೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ನಿರುತ್ಸಾಹಿ ಉಂಟಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ಮೊದಲ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಮಾನವನಿಗೆ ತಾನಿರುವ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತಿಗೇರಲು ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಏಳ್ಗೆ ಹೊಂದುವ ಆಸೆಯೇ ಕಮರಿ ಹೋಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅವನಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹವಿರುವುದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಂದ? ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅವನು ರೋಗಗ್ರಸ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಕೆಲಸದ ಫಲ ಸಿಗುವುದಾದಲ್ಲಿ ಯಾರಲ್ಲಾದರೂ ಉತ್ಸಾಹವಿರುತ್ತದೆ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಅವನ ಶಿಕ್ಷಕ, ನೀನ್ಯಾರು? ನೀನೋರ್ವ ಮಹಾರ್ ಅಲ್ಲವೇ? ಎಂದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಇವನಿಗೇಕೆ ಬೇಕು ಮೊದಲ ಶ್ರೇಣಿ? ನಿನಗೆ ಮೂರನೇ ಶ್ರೇಣಿಯೇ ಸಾಕು. ಪ್ರಥಮ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕಾದವರು ಮೇಲ್ಜಾತಿಯವರ ಹುಡುಗರು. ಹೀಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿರುವಲ್ಲಿ ಆ ಬಾಲಕನಿಗೆ ಉತ್ಸಾಹ ಸಿಗುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಅವನು ಏಳ್ಗೆ ಹೊಂದುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಉತ್ಸಾಹದ ಮೂಲವಿರುವುದು ಮನದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಪರಸ್ಥಿತಿ ಯಾವುದೇ ಆದರೂ ನಾನು ಹೋರಾಡಬಲ್ಲೇ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸವಿದೆಯೋ ಅಂತಹನು ಉತ್ಸಾಹಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಏಳ್ಗೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದಬಲ್ಲ.
ಹಿಂದು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಇಂತಹದೇ ವಿಲಕ್ಷಣವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಮಾನವನನ್ನು ನಿರುತ್ಸಾಹಿಗೊಳಿಸುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿದುಕೊಂಡು ಬಂದಲ್ಲಿ ಆಗ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಕಾರಕೂನರಾಗಷ್ಟೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತರಾಗುವ ಜನರು ಹುಟ್ಟಬಹುದು. ಅಂತಹ ಕಾರಕೂನರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಇನ್ನೋರ್ವ ಅವರಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಕಾರಕೂನ ಬೇಕಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವನಿಗೆ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬುವ ಏಕಮಾತ್ರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು. ನೀವು ಗಿರಣಿ ಮಾಲಿಕರನ್ನು ನೋಡಿರಬಹುದು. ಅವರು ಮ್ಯಾನೇಜರ್್ರನ್ನು ನಿಯುಕ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾಲೀಕರು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ವ್ಯಸನಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದವರಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸುಸಂಸ್ಕೃತವಾಗಿ ವಿಕಸಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ನಾನು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲನಾದೆ ಆಗ ಅಷ್ಟೇ ನನಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಆರಂಭಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ನಾನು ಕೇವಲ ಲಂಗೋಟಿ ಧರಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೆ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಸಹ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂಬಯಿಯಂತಹ ನಗರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಫಿನ್್ಸ್ಟನ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲೂ ಇದ್ದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅಂತಹದ್ದು. ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಲಾರ್ಕ್ ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೆಂತಹವನು ತಯಾರಾದಾನು?”.
ಜ್ಯೋತಿಬಾ ಫುಲೆ, ಶಾಹು ಮಹಾರಾಜ್, ಅಗರ್ಕರ್ ಮುಂತಾದವರು ದಲಿತರ ವೇದನೆಯನ್ನು, ಅವರಿಗಾಗುತ್ತಿರುವ ಅವಮಾನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಿದೆ. ಆದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಏಕಮೇವಾದ್ವಿತೀಯರಾಗಿ ಕಾಣಬರುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ವಹಿಸಿದ ಪಾತ್ರವೆಂಥದ್ದು ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವ ‘ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ ಸೂರ್ಯ’ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವೊಂದು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದೆ. ದತ್ತೊಪಂತ ಠೇಂಗಡಿ ಮರಾಠಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಭಂಡಾರಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಪುಸ್ತಕ ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮರೆಯದೇ ಓದಿ.

- ಕೃಪೆ: ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ 

ಮಂಗಳವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 8, 2011

ಸೈಟು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸಂಘದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದ್ಧತೆಯೇಕೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ?

1. ಜನಸೇವಾ ವಿದ್ಯಾಕೇಂದ್ರ 10 ಎಕರೆ
2. ರಾಷ್ಟ್ರೋತ್ಥಾನ ಪರಿಷತ್ 906 ಚದುರ ಮೀಟರ್
3. ಸಂಸ್ಕಾರ ಭಾರತಿ 2000 ಚದರಡಿ
4. ಹಿಂದು ಜಾಗರಣ ವೇದಿಕೆ 2000 ಚದರಡಿ
5. ಮಹಿಳಾ ದಕ್ಷತಾ ಸಮಿತಿ 396 ಚದರ ಮೀಟರ್
6. ಅನಂತ ಶಿಶು ನಿವಾಸ 3585 ಚದರ ಮೀಟರ್
ಇಂಡಿಯಾ ಟುಡೆ ಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ‘ಮೇಯ್ಲ್ ಟುಡೆ’ ಎಂಬ ದೈನಿಕ ನವೆಂಬರ್ 1ರಂದು “How Sangh Parivar benefitted from Yeddyurappa’s land largesse’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಡಿ ಮೇಲಿನ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ವರದಿಯೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ. ಎಂದಿನಂತೆ ತಥಾಕಥಿತ ವಿರೋಧಿಗಳು, ಟೀಕಾಕಾರರು ಸಂಘದ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿರುವ ಕೊಳಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಳೆದ 86 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ, ಜನಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ, ರಾಷ್ಟ್ರಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿರುವ, ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಭವ್ಯಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಿರುವ, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ತ್ಯಾಗ-ಬಲಿದಾನದ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿ ಸಂಘಟನೆಯೊಂದನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿನಾಕಾರಣ ಕಟೆಕಟೆಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಲು, ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಇವರು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ತಿನ್ನುವುದಾದರೂ ಏನನ್ನು? ಅದೇನು “Mail Today’ಯೋ ಅಥವಾ “Malign Today’ಯೋ?
ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅದರ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹುರುಳಾದರೂ ಏನು?
ಬೆಂಗಳೂರು ಹೊರವಲಯದ ಚನ್ನೇನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಜನಸೇವಾ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ 10 ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕೊಡಲಾಗಿದೆಯೇ? ಮೇಯ್ಲ್ ಟುಡೆ ಬರೆದಂತೆ ಅದು 15 ಕೋಟಿ ಮೌಲ್ಯದ್ದೇ? ಚನ್ನೇನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಜನಸೇವಾ ವಿದ್ಯಾಕೇಂದ್ರವಿರುವುದು ನಿಜ. ಅಲ್ಲಿ 5ರಿಂದ 12ನೇ ತರಗತಿವರೆಗೂ ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಅದೊಂದು ವಸತಿ ವಿದ್ಯಾಕೇಂದ್ರ. ಅವರಿಗೆ ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯಗಳಿದ್ದರೂ ಸೂಕ್ತ ಆಟದ ಮೈದಾನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಾರೀರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೂಡ ಬೌದ್ದಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದಷ್ಟೇ ಅಗತ್ಯ ಎಂದು ಮನಗಂಡ ಸಂಘದ ಹಿರಿಯರು ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ ಧರ್ಮಸಿಂಗ್, ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಆಡಳಿತಾವಧಿಯಲ್ಲೇ ಜಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ವಿದ್ಯಾಕೇಂದ್ರದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರುವ 13 ಎಕರೆ ಗೋಮಾಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ ನೀಡಿ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿಯ ಪರಾಮರ್ಶೆ ನಡೆಸಿ 6 ಎಕರೆ ನೀಡಲು ಮುಂದಾಯಿತು. ಆದರೆ ಕೆಲವು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ ವಿರೋಧಗಳಿಂದಾಗಿ ಬೇಡಿಕೆ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಈಗ ಹೈಕೋರ್ಟ್್ನಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರಕರಣ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗುವವರೆಗೂ ಒಂದಿಂಚೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಳಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಈ 10 ಎಕರೆ, 15 ಕೋಟಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆ, ಸಂಘಕ್ಕೆ ಕಳ್ಳೇಪುರಿ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವು? ಸಂಘವನ್ನು “Malign’ ಮಾಡುವುದೇ “Mail Today’ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಇದರಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಈ ರೀತಿ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ವಧೆ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ವರದಿ, ಅಂಕಿ-ಅಂಶ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಯಾವ ಮಟ್ಟದ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ? ಒಂದು ವೇಳೆ ಸರ್ಕಾರ ಆರೋ, ಹತ್ತೋ ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜನಸೇವಾ ವಿದ್ಯಾಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು ಎಂದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿದೆ? ಜನಸೇವಾ ವಿದ್ಯಾಕೇಂದ್ರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು, ಅದರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದಾದರೂ ಏನು? 1972ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ಜನಸೇವಾ ವಿದ್ಯಾಕೇಂದ್ರ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆ. ದುಡ್ಡಿದ್ದವರಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಟು ಕೊಡುವ, ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜುಗಳನ್ನೇ ಕಾಮಧೇನುವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಜನಸೇವಾ ವಿದ್ಯಾಕೇಂದ್ರ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಭಾಗ, ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೂ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರತಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೂ ಆದ್ಯತೆ, ಪ್ರವೇಶಾತಿ ನೀಡಿ ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೂಲಕ ಆಯಾ ಊರಿನ ಸಂಪರ್ಕ ದೊರೆಯಬೇಕು, ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿ, ಜನಪರ ಕಾರ್ಯ ಆರಂಭ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಘನ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಈ ಸಂಸ್ಥೆ ಡೊನೇಷನ್ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ವರ್ಷಕ್ಕೆ 35 ಸಾವಿರ ರು. ಕಟ್ಟಿದರೆ ಶುಲ್ಕ, ಯೂನಿಫಾರ್ಮ್, ಊಟ-ತಿಂಡಿ, ಪಠ್ಯ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಖಾತೆಗೆ 5 ಸಾವಿರ ರು. ಜಮಾವಣೆ ಮಾಡಿ, ಆತನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಖರ್ಚಿಗೆ ಮೀಸಲಿಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಜಾತಿ/ಧರ್ಮದ ತಾರತಮ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾರಾಯಣ ಹೃದಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಗಿರುವ ನೌಶಾದ್ ಅಹ್ಮದ್ ಕಲಿತಿದ್ದು ಇಲ್ಲೇ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಬ್ಯಾಚಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗರಾಗಿ ಪಾಸಾಗಿದ್ದರು. ದ.ರಾ. ಬೇಂದ್ರೆ, ನಿಸಾರ್ ಅಹ್ಮದ್, ಗೊರೂರು ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಮುಂತಾದ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಐದನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ 10ನೇ ತರಗತಿವರೆಗೂ 547 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ 147 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಚನ್ನೇನಹಳ್ಳಿಯ 80 ಜನರಿಗೂ ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದುವರೆಗೂ ಸಾವಿರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೊರಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅಲ್ಲೊಂದು ವೇದ ವಿಜ್ಞಾನ ಗುರುಕುಲವೂ ಇದೆ. ವೇದ, ಉಪನಿಷತ್ ಮುಂತಾದ ಜ್ಞಾನವಾಗ್ಮಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು 53 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ 6 ವರ್ಷ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಚಿತ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಸಂಸ್ಥೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಆಟಕ್ಕೆಂದು 6 ಎಕರೆ ಜಾಗ ಕೇಳಿದರೆ ತಪ್ಪೇನು?
ಮೇಯ್ಲ್ ಟುಡೆಗೆ ಉದ್ದೇಶ ಶುದ್ಧಿಯಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಬೇಕೆ?
ಅದು ಆರೋಪಿಸಿದಂತೆ ಹಿಂದು ಜಾಗರಣ ವೇದಿಕೆಯಾಗಲಿ, ಸಂಸ್ಕಾರ ಭಾರತಿಯಾಗಲಿ 2 ಸಾವಿರ ಚದರಡಿ ಬಿಡಿ, ಒಂದಿಂಚೂ ಜಾಗವನ್ನು ಪಡೆದಿಲ್ಲ! ಹಾಗೆ ಪಡೆದಿದ್ದರೆ ದಾಖಲೆ ಮುಂದಿಡಲಿ ನೋಡೋಣ? ಇನ್ನು ಮಹಿಳಾ ದಕ್ಷತಾ ಸಮಿತಿಗೂ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್್ಗೂ ಯಾವ ಸಂಬಂಧವೂ ಇಲ್ಲ. ಅದ್ಯಾವುದೋ ಹೆಸರು ಕೇಳದ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಜತೆ ಥಳುಕು ಹಾಕಿದ್ದೇಕೆ? ಇಲ್ಲಿ ಕಸಿವಿಸಿಯಾಗುವಂಥ, ಮುಜುಗರವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವಂಥ ಸಂಗತಿಗಳು ಏನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ಮಾಲತಿ, ಮಜ್ದೂರ್ ಸಂಘದ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷ ಡಿ.ಕೆ. ಸದಾಶಿವ, ಶ್ರೀಧರ ಪಾಟೀಲ್, ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್ ಸದಸ್ಯ ಕೆ.ಆರ್. ರಾಮದಾಸ್, ಶಾಸಕಿ ಮಲ್ಲಿಕಾ ಭಂಡಾರಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರಭಾವ ಬಳಸಿ ಸ್ವಂತಕ್ಕಾಗಿ ಸೈಟು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರೆ ಯಾರೂ ಬೇಡವೆನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ತಪ್ಪನ್ನು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುವುದೇಕೆ? ಇತ್ತ ‘ಅನಂತ ಶಿಶು ನಿವಾಸ’ ಎಂದು ಮೇಯ್ಲ್ ಟುಡೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನೈಜ ಹೆಸರು ಅನಾಥ ಶಿಶು ನಿವಾಸ. ಇದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸಿಗರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಂಘಕ್ಕೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ, ಅನಾಥ ಶಿಶು ನಿವಾಸ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಸದ ತೊಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಸೆದು ಹೋಗಿರುವ, ಅಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಶಿಶುಗಳನ್ನು ತಂದು ಪೋಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ದತ್ತು ನೀಡುವ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಇಂತಹ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ನೆಲೆಗಾಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಜಾಗ ನೀಡಿದರೆ ಅದು ಹೇಗೆ ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ? ಅಲ್ಲಾ, ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಜಾಗ, ನಿವೇಶನ ಪಡೆದ ಮೊದಲ ಅಥವಾ ಏಕಮಾತ್ರ ಸಂಸ್ಥೆ ಸಂಘಪರಿವಾರವೇ? ಇದುವರೆಗೂ ಯಾರಿಗೂ ನಿವೇಶನವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲವೆ? ಈ ದೇಶ, ರಾಜ್ಯದ ಯಾವ ಸಂಘ, ಸಂಸ್ಥೆಗಳೂ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಮುಫತ್ತಾಗಿ ಜಾಗ ಪಡೆದೇ ಇಲ್ಲವೆ? ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಈ ರೀತಿ ನಿವೇಶನ ನೀಡಲಾಗಿದೆಯೇ? ಆರೆಸ್ಸೆಸ್್ಗೆ ಭೂಮಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮಾತ್ರವೇ? 1972ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಜಯನಗರದಲ್ಲಿ ಯೋಗ ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಯಾಮ ಶಾಲೆ ಆರಂಭಿಸಲು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್್ಗೆ ಜಾಗ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರ. 2002ರಲ್ಲಿ ಅದರ ಲೀಸ್ ಅವಧಿ ಮುಗಿದಾಗ ಮತ್ತೆ 30 ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಲೀಸ್ ನವೀಕರಣ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೂ ಎಸ್.ಎಂ. ಕೃಷ್ಣ ಅವರ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರವೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಂಘದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ 2002ರಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತೆರಡು ನಿವೇಶನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ವೈಟ್್ಫೀಲ್ಡ್್ನ ಕುಂದನಹಳ್ಳಿ, 27 ಸಾವಿರ ಚದರಡಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ! ಸದಾಶಿವ ನಗರದಲ್ಲಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಕೃಷ್ಣ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟರೋ ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಜಾಗ ಕೊಟ್ಟರೆ ಏಕೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ? ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದಾನಿಗಳು ಜಾಗ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸರ್ಕಾರ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಅದರೆ ಅವರು ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ತಪ್ಪು ಎನ್ನುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಕಳೆದ ಬಜೆಟ್್ನಲ್ಲಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಮಸೀದಿ ಅಭಿವೃದ್ದಿಗಾಗಿ 50 ಕೋಟಿ ರು. ಕೊಟಿದ್ದು ಅದನ್ನೇಕೆ ಕಾಮಾಲೆ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಯಾರೂ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ?
ಅಲ್ಲಾ, ಸಂಘದವರೇನು ಸ್ವಂತಕ್ಕಾಗಿ ಸೈಟು ಕೇಳಿದ್ದರೆ?
ಇವತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷ ಒಂದು ಸೀಟು ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ 350 ಸ್ಲಂಗಳಲ್ಲಿ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಸಂಜೆ ಶಾಲೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ, ಇನ್್ಫಾರ್ಮಲ್ ಎಜುಕೇಷನ್ ಕೊಡುತ್ತಿದೆ, ನತದೃಷ್ಟ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅನಾಥಾಲಯಕ್ಕೆ ಕರೆತರುತ್ತದೆ. ಅದು ಬಸವನಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ‘ಅಬಲಾಶ್ರಮ’ ಅನಾಥ, ನಿರ್ಗತಿಕ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಘನತೆಯ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಿದೆ, ಉಚಿತವಾಗಿ ಸಾಕಿ ಸಲುಹುತ್ತಿದೆ. ಸಂಘದ ಇಂತಹ ಸ್ತುತ್ಯರ್ಹ ಕಾರ್ಯ, ಸೇವೆಗಳೇಕೆ ವರದಿ ಮಾಡುವಂಥ ವಿಷಯಗಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರವಾದ ವರದಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆ ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನದ ಹಿಂದಿರುವ ಇವರ ಉದ್ದೇಶವಾದರೂ ಏನು? ಸಂಘ ನಡೆಸುವ ರಾಷ್ಟ್ರೋತ್ಥಾನ ರಕ್ತ ನಿಧಿ ಜನಪರ ಕಾರ್ಯವಲ್ಲವೆ? ಅದರ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಾಶನ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆಯಲ್ಲವೆ? ಸೈಟು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸಂಘದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದ್ಧತೆಯೇಕೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ?
- ಕೃಪೆ: ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ

ಮಂಗಳವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 1, 2011

ನಾಡ ಗೀತೆ – ಕುವೆಂಪು



ಜೈ ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ
ಜಯ ಹೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ
ಜಯ ಸುಂದರ ನದಿ ವನಗಳ ನಾಡೆ
ಜಯ ಹೇ ರಸ ಋಶಿಗಳ ಬೀಡೆ
ಭೂ ದೇವಿಯ ಮಕುಟದ ನವ ಮಣಿಯೆ
ಗಂಧದ ಚಂದದ ಹೊನ್ನಿನ ಗಣಿಯೆ
ರಾಘವ ಮಧುಸೂಧನರವತರಿಸಿದ
ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ
ಜಯ ಹೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ

ಜನನಿಯ ಜೋಗುಳ ವೇದದ ಘೋಷ,
ಜನನಿಗೆ ಜೀವವು ನಿನ್ನಾವೇಶ
ಹಸುರಿನ ಗಿರಿಗಳ ಸಾಲೇ
ನಿನ್ನಯ ಕೊರಳಿನ ಮಾಲೆ
ಕಪಿಲ ಪತಂಜಲ ಗೌತಮ ಜಿನನುತ
ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ
ಜಯ ಹೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ

ಶಂಕರ ರಾಮಾನುಜ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯ
ಬಸವೇಶ್ವರ ಮಧ್ವರ ದಿವ್ಯಾರಣ್ಯ
ರನ್ನ ಷಡಕ್ಷರಿ ಪೊನ್ನ
ಪಂಪ ಲಕುಮಿಪತಿ ಜನ್ನ
ಕಬ್ಬಿಗನುದಿಸಿದ ಮಂಗಳ ಧಾಮ
ಕವಿ ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಪುಣ್ಯಾರಾಮ
ನಾನಕ ರಾಮಾನಂದ ಕಬೀರರ
ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ
ಜಯ ಹೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ


ತೈಲಪ ಹೊಯ್ಸಳರಾಳಿದ ನಾಡೆ
ಡಂಕಣ ಜಕಣರ ನೆಚ್ಚಿನ ಬೀಡೆ
ಕೃಷ್ಣ ಶರಾವತಿ ತುಂಗಾ
ಕಾವೇರಿಯ ವರ ರಂಗಾ
ಚೈತನ್ಯ ಪರಮಹಂಸ ವಿವೇಕರ
ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ
ಜಯ ಹೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ


ಸರ್ವಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ತೋಟ
ರಸಿಕರ ಕಂಗಳ ಸೆಳೆಯುವ ನೋಟ
ಹಿಂದೂ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮುಸಲ್ಮಾನ
ಪಾರಸಿಕ ಜೈನರುದ್ಯಾನ
ಜನಕನ ಹೋಲುವ ದೊರೆಗಳ ಧಾಮ
ಗಾಯಕ ವೈಣಿಕರಾರಾಮ
ಕನ್ನಡ ನುಡಿ ಕುಣಿದಾಡುವ ಗೇಹ
ಕನ್ನಡ ತಾಯಿಯ ಮಕ್ಕಳ ದೇಹ
ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ
ಜಯ ಹೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ


♥"ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಬಾಳ್ಗೆ"♥