ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಪಟ್ಟಿ

ಶನಿವಾರ, ಮೇ 26, 2012

ಮಠ-ಮಾನ್ಯಗಳ ನಾಡಲ್ಲಿ ಅತಿಮಾನ್ಯ ಈ ಹಿರೇಮಠ!

ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ Barmy Army, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಬ್ರಿಟನ್್ನಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ಭಾರತ ಸಂಜಾತರು ಆರಂಭಿಸಿದ – Bharath Armyಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೆ ಇದ್ಯಾವುದೀ ಹೊಸ ಆರ್ಮಿ ಎನ್ನುತ್ತೀರಾ? ಹಲವಾರು ರಾಜಕೀಯ ವಿಪ್ಲವಗಳನ್ನು ಕಂಡ 1990ರ ದಶಕಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷೀಭೂತರಾದ ಯಾರೊಬ್ಬರನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು ಎಂದು ತಟ್ಟನೆ ಉತ್ತರಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಖಂಡಿತ ಅವರನ್ನು ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇ ಇಲ್ಲ.
ಗೋವಿಂದ ರಾವ್ ಖೈರ್ನಾರ್!

ಅದು ದಾವೂದ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಭೂಗತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ. ಮೂನ್ನೂರಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಜನರನ್ನು ಆಹುತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ 1993ರ ಮುಂಬೈ ಸರಣಿ ಸ್ಫೋಟದ ಮುಖ್ಯ ಪಿತೂರಿಯನ್ನು ಆತ ರೂಪಿಸಿದ್ದ ದಿನಗಳು. ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ ಮೈನಡುಕವುಂಟಾಗುವಂಥ ಸಮಯವದು. ಹಾಗೆ ದಾವೂದ್ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಅತಿರೇಕಕ್ಕೇರಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆತನ ತಾಕತ್ತಿಗೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಸವಾಲು ಎಸೆದ, ಆತನನ್ನು ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸಿದ ಯಾವನಾದರೂ ಗಂಡುಮಗನಿದ್ದರೆ ಆತನೇ ಖೈರ್ನಾರ್. ಬೃಹನ್ ಮುಂಬೈ ಕಾರ್ಪೋರೇಷನ್್ನ (ಇಂಈ) ಡೆಪ್ಯೂಟಿ ಕಮಿಷನರ್ ಆಗಿದ್ದ ಖೈರ್ನಾರ್ ಎಂತಹ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿದರೆಂದರೆ ದುಬೈನಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ಮುಂಬೈಯನ್ನಾಳುತ್ತಿದ್ದ ದಾವೂದನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ನೆಲಸಮ ಮಾಡಲು ಹೊರಟರು. ಚಿನ್ನ ಹಾಗೂ ಮಾದಕ ವಸ್ತುಗಳ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ದಾವೂದ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ, ಆ ದಂಧೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್್ಗೆ ಕೈಹಾಕಿದ್ದ. ದಕ್ಷಿಣ ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹಳೆಯ ಕಟ್ಟಡ, ಮನೆಗಳಿರಲಿ, ವಿಸ್ತಾರವಾದ ನಿವೇಶನಗಳಿರಲಿ ಮಾಲೀಕರ ಹಣೆಗೆ ಪಿಸ್ತೂಲನ್ನಿಟ್ಟು ಬೆದರಿಸಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಬೆಲೆಗೆ ಖರೀದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವುಗಳ ಬೆಲೆ 10 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿಯನ್ನು ಮೀರಿತು. ಮುಂಬೈನಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ತನ್ನ ಸಹೋದರರು, ಭಟ್ಟಂಗಿಗಳು, ಡಿ ಕಂಪನಿಯ ಹಂತಕರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಮುಂಬೈವೊಂದರಲ್ಲೇ ದಾವೂದ್ ಮಾಡಿದ ಬೇನಾಮಿ ಆಸ್ತಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 1087.  ಆವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಖೈರ್ನಾರ್ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದರು. 29 ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ನೆಲಸಮ ಮಾಡಿಯೂ ಬಿಟ್ಟರು. 'Demolition man’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದ್ದೇ ಆಗ!

ಆದರೆ… ದಾವೂದನ ಹೆಸರು ಕೇಳಿದರೇ ಹೃದಯಾಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾಗುವಂಥ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿಗೆ ತೋರಿದ್ದ ಖೈರ್ನಾರ್್ಗೆ ದೊರೆತ ಪ್ರತಿಫಲವೇನು ಗೊತ್ತೆ? ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಆಗಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಶರದ್ ಪವಾರ್ ಎಂಬ ಹುಟ್ಟಾ ಭ್ರಷ್ಟ ಮನುಷ್ಯ ಖೈರ್ನಾರ್ ಅವರನ್ನೇ ಅಮಾನತ್ತು ಮಾಡಿದರು. ಅಧಿಕಾರದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಮೀರಿದ್ದಾರೆಂದು ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ಮುಂದಾದರು. ನ್ಯಾಯಾಂಗ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶ ನೀಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಖೈರ್ನಾರ್ ಬದುಕು ನರಕಸದೃಶವಾಯಿತು. ಒಂದೆಡೆ ದಾವೂದನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿದ್ದರು, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಕಾಯಬೇಕಾದ ಸರ್ಕಾರವೇ ನಾಶಕ್ಕೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ದಾವೂದ್ ಗುಂಪಿನ ಹಂತಕರ ಗುಂಡುಗಳು ಖೈರ್ನಾರ್ ಎದೆಯನ್ನು ಸೀಳಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ ಮನೆಯಿಂದಲೂ ಸರ್ಕಾರ ಅವರನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿತು. 1974ರಲ್ಲಿ ಬೃಹನ್ ಮುಂಬೈ ಕಾರ್ಪೋರೇಷನ್ ಲೆಕ್ಕಿಗನಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದಕ್ಷತೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಡೆಪ್ಯೂಟಿ ಕಮಿಷನರ್ ಹುದ್ದೆಗೇರಿದ್ದ, 1985ರಲ್ಲಿ ವಾರ್ಡ್ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಆಗಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಸಂತ್ ದಾದಾ ಪಾಟೀಲ್ ಅವರ ಪುತ್ರ ಚಂದ್ರಕಾಂತ್ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ‘ಖಡಿಜಠ ಐಟಿ’ ಹೊಟೇಲ್ ಅನ್ನು ಅಕ್ರಮ ಕಟ್ಟಡವೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನೆಲಸಮ ಮಾಡಿದ್ದ ಖೈರ್ನಾರ್ ಅವರನ್ನು ದಾವೂದನ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ದೂಡುವ ಮೂಲಕ ಶರದ್ ಪವಾರ್ ಸರ್ಕಾರ ಅಕ್ಷರಶಃ ಕೊಲ್ಲಲು ಮುಂದಾಯಿತು. 1995ರ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಖೈರ್ನಾರ್ ಅವರನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡ ರೀತಿಯನ್ನೇ ಪ್ರಚಾರಾಂದೋಲನದ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವಾಗಿಟ್ಟು ಕಣಕ್ಕಿಳಿಸಿದ ಬಿಜೆಪಿ-ಶಿವಸೇನೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನು ಧೂಳಿಪಟ ಮಾಡಿದವು. ಆದರೇನಂತೆ ಖೈರ್ನಾರ್್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. 1997ರಲ್ಲಿ ಬಿಎಂಸಿ ವಿರುದ್ಧ ಕೇಸು ಗೆದ್ದರೂ ಖೈರ್ನಾರ್ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಡೆಪ್ಯೂಟಿ ಕಮಿಷನರ್ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ನೇಮಕ ಮಾಡಿದ್ದು ಮಾತ್ರ 2000ದಲ್ಲಿ! ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಖೈರ್ನಾರ್ ನಿವೃತ್ತಿಯ ಅಂಚಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಆದರೂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ಕಿ ಮಾತ್ರ ಕುಂದಿರಲಿಲ್ಲ. 2002ರವರೆಗೂ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರು,Step In ಎಂಬ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭೂ  ಮಾಫಿಯಾ ಹಾಗೂ ಭೂ ಒತ್ತುವರಿ ಮಾಡುವವರ ವಿರುದ್ಧ ಸಮರ ಸಾರಿದರು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಯನ್ನು ಒತ್ತುವರಿಯಿಂದ ತೆರವುಗೊಳಿಸಿದರು.
he Lonely Fighter
ಇದು 1995ರಲ್ಲಿ ಅಮಾನತ್ತುಗೊಂಡಿದ್ದಾಗ ಖೈರ್ನಾರ್ ಮರಾಠಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಅತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯ ಹೆಸರು. ಅವರು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೂ One-man demolition army ಎಂದೇ. ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕುಸಿದಿರುವಾಗ, ಒಂದು ಸರ್ಕಾರವೇ ಮಾಫಿಯಾದ ಜತೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿರುವಾಗಲೂ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಏನೆಲ್ಲ ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದು, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಎಂತಹ ಮಾದರಿ ಹಾಕಿಕೊಡಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಖೈರ್ನಾರ್ ಅವರೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಈ ಖೈರ್ನಾರ್ ಹೆಸರು ಮನೆಮಾತಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರೂ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗಮನ ಸೆಳೆದರು.
ಅವರೇ ಜಯಂತ್ ತಿನೈಕರ್!
ಬೆಳಗಾವಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಖಾನಾಪುರ ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ತಿನೈಕರ್ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಅಬ್ದುಲ್ ಕರೀಂ ಲಾಲಾ ತೆಲಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಫುಟ್ಪಾತ್ ಮೇಲೆ ಹಣ್ಣು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಐವತ್ತು-ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ತಿನೈಕರ್ ಬಳಿಗೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮುಂಬೈಗೆ ಹೋದ, ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೇ ಖಾನಾಪುರದಲ್ಲಿ 6 ಲಕ್ಷ ಬೆಲೆಯ ಆಸ್ತಿ ಖರೀದಿಗೆ ಮುಂದಾದ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಕಂಡ ಕಂಡ ಆಸ್ತಿ-ನಿವೇಶನಗಳನ್ನು ಖರೀದಿ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಇಷ್ಟೊಂದು ಹಣ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಎಂದು ತಿನೈಕರ್ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ತೆಲಗಿ ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ನಕಲಿ ಛಾಪ ಕಾಗದ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದರು. ಆ ದೇಶದ್ರೋಹಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಡೆಹಾಕಬೇಕೆಂದು ತಿನೈಕರ್ ಕೂಡ ಬೆನ್ನುಬಿದ್ದರು. ಮುಂಬೈಗೆ ತೆರಳಿ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಗೆ ದೂರು ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಸ್ಪಂದನೆಯೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಎಂದರು. 1998ರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಕೆ.ಆರ್. ನಾರಾಯಣನ್್ಗೆ ದೂರಿ ಪತ್ರ ಬರೆದರು. ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ಬಂತು. ನಿಮ್ಮ ದೂರನ್ನು ರೈಲ್ವೆ ಇಲಾಖೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಅದರಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು! ಅಲ್ಲಾ, ನಕಲಿ ಛಾಪಾ ಕಾಗದ ಹಗರಣಕ್ಕೂ ರೈಲ್ವೆ ಇಲಾಖೆಗೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ? ಎಲ್ಲ ಹಂತಗಳಲ್ಲೂ ತಿನೈಕರ್್ಗೆ ಅಡಚಣೆ, ನಿರಾಸೆ ಎದುರಾದವು.
ಆದರೆ ತಿನೈಕರ್ ಬಯಲು ಮಾಡ ಹೊರಟಿದ್ದು ಇಡೀ ದೇಶವೇ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೀಡಾಗುವಂಥ ಹಗರಣವಾಗಿತ್ತು!
ಕೊನೆಗೂ 2000, ಆಗಸ್ಟ್ 19ರಂದು ಬೆಂಗಳೂರು ಪೊಲೀಸರು ಬದ್ರುದ್ದೀನ್ ಹಾಗೂ 13 ಜನರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದರು. 12 ಕೋಟಿ ಮೌಲ್ಯದ ನಕಲಿ ಸ್ಟ್ಯಾಂಪ್ ಪೇಪರ್ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆ ಘಟನೆ ತಿನೈಕರ್್ಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅತ್ಮಬಲ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು. ಇಡೀ ಹಗರಣದ ಮುಖ್ಯ ಪಿತೂರಿದಾರ ತೆಲಗಿಯನ್ನು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಹಿಡಿದುಕೊಡಬೇಕೆಂಬ ಛಲವುಂಟಾಯಿತು. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಖಾನಾಪುರದಿಂದ ಅಜ್ಮೇರ್ ದರ್ಗಾಕ್ಕೆ ಯಾತ್ರೆಯೊಂದು ಹೊರಟಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಕರೀಂ ಲಾಲಾ ತೆಲಗಿಯೇ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು. ಉಪಾಯವೊಂದನ್ನು ಮಾಡಿದ ತಿನೈಕರ್ ಆ ಯಾತ್ರೆಗೆ ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಅವರು ಅಜ್ಮೇರ್ ಯಾತ್ರೆಗೆ ತೆಲಗಿ ಕೂಡ ಬಂದಿದ್ದಾನೆಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಜಯಂತ್ ತಿನೈಕರ್ ಕೂಡಲೇ ಪೋಲಿಸರಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದರು. 2001, ನವೆಂಬರ್ 7ರಂದು ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ತೆಲಗಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಯಿತು. ಸತ್ಯ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಆತನ ಕಬಂಧ ಬಾಹುಗಳು 13 ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹರಡಿತ್ತು, ಕರ್ನಾಟಕ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಆಂಧ್ರದ ಸಚಿವರು, ಉಪಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳೇ ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಜಾಲ 172 ಕಚೇರಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು, 1000 ಉದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, 18 ನಗರಗಳಲ್ಲಿ 123 ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆ ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಒಂದು ತಿಂಗಳ ವಹಿವಾಟು 172 ಕೋಟಿಯಾಗಿತ್ತು. ಒಟ್ಟು 320 ಶತಕೋಟಿ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ನಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಅಂದು ಜೀವವನ್ನೇ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡಿ ಇಂತಹ ಹಗರಣವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ತಿನೈಕರ್್ಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಕೊಟ್ಟ ಬಳುವಳಿ ಏನು ಅಂದುಕೊಂಡಿರಿ?
2 ಸಾವಿರ ಚೆಕ್!
ಅದನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಗೌರವದಿಂದ ವಾಪಸ್ ಕಳುಹಿಸಿದ ತಿನೈಕರ್, ತಾವು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಿಪಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸಮಾಜ-ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ ಧನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದು ಬದುಕು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಇವರಿಬ್ಬರ ಕಥೆ ಹೇಳಲು ಮುಖ್ಯಕಾರಣ ಇವರಷ್ಟೇ ಗುಂಡಿಗೆ, ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವ, ಒಂದು ಕೈ ಮೇಲು ಎನ್ನಬಹುದಾದ ನಮ್ಮ ಸಂಗಯ್ಯ ರಾಚಯ್ಯ ಹಿರೇಮಠ್!
ಬಹುಶಃ ಎಸ್.ಆರ್. ಹಿರೇಮಠ್ ಎಂದರೇ ಬಹುಬೇಗ ಅರ್ಥವಾಗಬಹುದು. ಇವತ್ತು ಜನಾರ್ದನ ರೆಡ್ಡಿ ಜೈಲು ಸೇರಿದ್ದರೆ, ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಬಿ.ಎಸ್. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ನಿವಾಸಗಳ ಮೇಲೆ ಸಿಬಿಐ ದಾಳಿಯಾಗಿ ಬಂಧನದ ಭೀತಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದರ ಬಹುಪಾಲು ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಹಿರೇಮಠ್ ಅವರಿಗೆ. ಒಂದು ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ, ಆಳುವ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಆಗದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದು ರೆಡ್ಡಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಪತನದ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವೇ ಹಿರೇಮಠ್. ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅವಲೋಕನ ಮಾಡಿ. ಗಣಿ ಲೂಟಿ, ಗಣಿ ಹಗರಣದ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಂದ ಆರೋಪ-ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ವರದಿಗಳಷ್ಟೇ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ಗಟ್ಟಿ ಧ್ವನಿ ಯಾರಿಂದಲೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗಣಿ ಧೂಳು ಬಿಜೆಪಿಗಿಂತಲೂ ಮೊದಲೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹಾಗೂ ಜೆಡಿಎಸ್ ಅನ್ನು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಈ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಗಣಿ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ನೈತಿಕ ಹಕ್ಕೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇತ್ತ ಜನಾರ್ದನ ರೆಡ್ಡಿಯ ಲೂಟಿಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ಬರೆಯುವ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಬಳ್ಳಾರಿ ಮೂಲದ ಟ್ಯಾಬ್ಲಾಯ್ಡ್ ಪತ್ರಕರ್ತನೊಬ್ಬನಂತೂ ಹಾಯ್ ಹಾಯ್ ಎಂದು ರೆಡ್ಡಿಗಳ ಏಜೆಂಟ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ರೆಡ್ಡಿಗೆ ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟದ ಮೂಲಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸಲು ಹೊರಟವರು ಹಿರೇಮಠ್. 2009ರಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತ ವಕೀಲ ಪ್ರಶಾಂತ್ ಭೂಷಣ್ ಮೂಲಕ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್್ನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು (ಕಿಐಔ) ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅದು 1274 ಪುಟಗಳಷ್ಟು ದಾಖಲೆ, ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾದರೂ ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೇ ಮೈನಿಂಗ್ ಮಾಫಿಯಾ ಜತೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಹಿರೇಮಠರ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಮೊದಮೊದಲಿಗೆ ಯಾವ ಫಲವೂ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಕಿಐಔ ಬಗ್ಗೆ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದ ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ ‘ಕೇಂದ್ರ ಉನ್ನತಾಧಿಕಾರ ಸಮಿತಿ’ (ಈಊಈ)ಯನ್ನು ರಚಿಸಿ ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿಯ ಪರಾಮರ್ಶೆ ಹಾಗೂ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹಣೆಗೆ ಆದೇಶ ನೀಡಿತು. ಆದರೇನಂತೆ ಭ್ರಷ್ಟರ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರಿರುವ ಕೆ.ಜಿ. ಬಾಲಕೃಷ್ಣನ್ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್್ನ ಮುಖ್ಯನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿರುವವರೆಗೂ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹಿರೇಮಠರಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಬಾಲಕೃಷ್ಣನ್ ನಿವೃತ್ತರಾಗುವವರೆಗೂ ಕಾದು, ಕಪಾಡಿಯಾ ಅವರು ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಕೂಡಲೇ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್್ನ ಹಸಿರು ಪೀಠದೆದುರು ತಂದರು. ರೆಡ್ಡಿಗೆ ನೀಡಿರುವ ಮೈನಿಂಗ್ ಪರವಾನಗಿಯನ್ನು ರದ್ದುಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿ 499 ಪುಟಗಳ ಕಾರಣಸಹಿತ ಮನವಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟರು. ಕರ್ನಾಟಕ-ಆಂಧ್ರ ಗಡಿ ಕುರುಹು ನಾಶ, ಸುಗ್ಗುಲಮ್ಮ ದೇವಾಲಯದ ನಾಶಗಳನ್ನು ಪುರಾವೆ ಸಮೇತ ತೋರಿಸಿದರು. ಕೇಂದ್ರ ಉನ್ನತಾಧಿಕಾರ ಸಮಿತಿ ಕೂಡ ಹಿರೇಮಠರು ಕೊಟ್ಟ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿಗೆ ತಲೆದೂಗಿ ಪರವಾನಗಿ ರದ್ದಿಗೆ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿತು. ಜನಾರ್ದನ ರೆಡ್ಡಿಯ ಗ್ರಹಚಾರ ಕೆಡಲು ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದೇ ಅಲ್ಲಿಂದ. ಲೈಸನ್ಸ್ ರದ್ದಾಯಿತು, ಸಿಬಿಐ ಬೆನ್ನು ಬಿತ್ತು, ರೆಡ್ಡಿ ಚಂಚಲಗುಡ ಜೈಲು ಸೇರಿದರು.
ಹಾಗಂತ ಹಿರೇಮಠರು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರನ್ನೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಎದುರು ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಎಫ್್ಐಆರ್್ಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯ ಹೈಕೋರ್ಟ್್ನಲ್ಲಿ ಬರ್ಖಾಸ್ತುಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಡ್ಡಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೂ ಹಿರೇಮಠರು ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ, ಕೇಂದ್ರ ಉನ್ನತಾಧಿಕಾರ ಸಮಿತಿ ಹಾಗೂ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್್ನ ಕದ ತಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇವತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸಿಬಿಐ ದಾಳಿಗೆ ಗುರಿಯಾದ ಮೊದಲ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯೆಂಬ ಅಪಖ್ಯಾತಿಗೆ ಯಡ್ಡಿ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಜೈಲು ಸೇರಿದರೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಹಿರೇಮಠರ ಶ್ರಮ, ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನವಿದೆ. ಇರುವ ಕಾನೂನು, ನ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಹಿರೇಮಠರು ಸಾಬೀತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಭ್ರಷ್ಟರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆತಂಕದ ಗೆರೆಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ಹಿರೇಮಠರು ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.
1944ರಲ್ಲಿ ಧಾರವಾಡದ ಬೆಳವಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಅವರು ಮೆಕ್ಯಾನಿಕಲ್ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವೀಧರ. ಉನ್ನತ ವ್ಯಾಸಂಗಕ್ಕೆಂದು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ 1969ರಲ್ಲಿ ಎಂಎಸ್ ಪೂರೈಸಿದರು. ಅದು ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲೇ ಎಂಬಿಎ ಮಾಡಿದರು. ಸುಮಾರು 10 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅವರು, ತಾಯ್ನಾಡಿಗೆ ಮರಳಿ 1984ರಲ್ಲಿ ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ “ಸಮಾಜ ಪರಿವರ್ತನಾ ಸಮುದಾಯ” ಎಂಬ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆದರ ಮೂಲಕ ಪರಿಸರ, ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ಸಂಬಂಧಿ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಪರ್ಯಾವರಣ ಪುರಸ್ಕಾರವೂ ದೊರೆಯಿತು. ನಂತರ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಸಮರ ಸಾರಿದರು. ಇವತ್ತು ಮೈನಿಂಗ್ ಮೇಲೆ ನಿಷೇಧ ಹೇರಿದ್ದರೆ, ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ನಿಂತಿದ್ದರೆ, ಗಣಿ ದುಡ್ಡು ರಾಜಕಾರಣ ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವುದು ನಿಯಂತ್ರಣವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ-ತುಮಕೂರುಗಳೂ ಬಳ್ಳಾರಿಯಂತಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಎಸ್.ಆರ್. ಹಿರೇಮಠರು ಕಾರಣ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ‘ಗಂಡುಮೆಟ್ಟಿದ ನಾಡು’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿರುವ ಗಂಡುಮಗ ಹಿರೇಮಠ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮಠಮಾನ್ಯಗಳು, ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು ಭ್ರಷ್ಟರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಜತೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಶಮಂತಕ ಮಣಿಯನ್ನು ಕದ್ದ ಆರೋಪ ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ತಂದೊಪ್ಪಿಸುವವರೆಗೂ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶಪಥ ಮಾಡಿದ, ತಂದೊಪ್ಪಿಸಿ ಕಳಂಕ ನಿವಾರಣೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪದತಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಆರೋಪ ಹೊತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಗದ್ದುಗೆ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವ, ಭ್ರಷ್ಟರ ವಕಾಲತ್ತು ವಹಿಸುವ, ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್್ನಿಂದಲೇ ಕಳಂಕಿತಳೆನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ರಾಡಿಯಾಳಿಂದ 2 ಕೋಟಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕಾದ, ಸಮಾಜದ ಸಾಕ್ಷಿಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಬೇಕಾದ ಮಠಗಳ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹಿರೇಮಠರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ನಿಜಕ್ಕೂ ಗುರುವಂದನೆ ಮಾಡಬೇಕಿರುವುದು ಖೈರ್ನಾರ್, ತಿನೈಕರ್ ಹಾಗೂ ಹಿರೇಮಠರಿಗೆ ಹೊರತು ಗಣಿ ಧೂಳು ಅಂಟಿರುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಕೈಯಿಂದ ಪಾದದ ಧೂಳು ತೊಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳಿಗಲ್ಲ! ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆ ಮಠ, ಈ ಮಠ ಏಕೆ, ಹಿರೇಮಠ ಇರುವಾಗ?
 - ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ

ಗುರುವಾರ, ಮೇ 24, 2012

ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯೆಂಬ ತಂಗಾಳಿ ! - ಮನು ಜೋಸಫ್


A JM¥Úß ÑÚÈÚß¾ÚßÉ}Úß¡. ®ÚÃËÛM}é ºÚàÎÚzé @zÛ| nÞM«Ú ®ÚÃÈÚßßR ÑÚ¥ÚÑÚÀÁÚÅæàÇ…¹ÁÛW¥Ú§ÁÚß. @ÈÚÁÚß OÛ̽ÞÁÚ¥Ú …VæX ÔæÞØOæ ¬Þt, …ÔÚ×ÚÎÚßo d«ÚÁÚ OæàÞ®ÚOæQ VÚß¾ÚáÛ¥ÚÁÚß. ®ÚÂzÛÈÚßÈÛW OæÄÈÚâ´ OæÞtVÚ×Úß @ÈÚÁÚ OæàpÚtVæ «ÚßWX @ÈÚÁÚ ÈæßÞÅæ ÔÚÅæÇ ÈÚáÛt¥ÚÁÚß. OÛ̽ÞÁÚ ÑÚÈÚßÑæÀ¾Úß«Úß„ …VæÔÚÂÑÚÄß d«Û»®ÛþÚß ÑÚMVÚÃÕÑÚ†æÞOÚß G«Úß„ÈÚâ´¥Úß @ÈÚÁÚ AVÚÃÔÚÈÛW}Úß¡. B¥æÞ ÑÚÈÚß¾ÚߥÚÆÇ OÛ̽ÞÁÚ¥Ú OæÄÈÚâ´ …ߦªfÞÉVÚ×Úß, @zÛ| ÔÚeÛÁæ C YÚl«æVæ ÔæÞVæ ®ÚÃ~PÿßÑÚß}Û¡Áæ, OÛ̽ÞÁÚ¥Ú …VæX @ÈÚÁÚ ¬ÄßÈæÞ«Úß GM…ߥګÚß„ ~Ø¥ÚßOæà×ÚÙÄß D}ÚßÓOÚÁÛW¥Ú§ÁÚß. ºÚ´ÃÎÛo^ÛÁÚ ÉÁæàÞƒ ÈÚßÑÚà¥æ eÛÂVæ }ÚÁÚÄß, d«Û»®ÛþÚßOæQ ÈÚßzæ ÔÛP¥Ú§ @y|, OÛ̽ÞÁÚ¥Ú ÉÎÚ¾ÚߥÚÄàÇ B¥æÞ OæÄÑÚ ÈÚáÛsÚÆ¥Û§Áæ GM¥Úß @ÈÚÁæÅÛÇ «ÚM¸¥Ú§ÁÚß. A¥ÚÁæ @zÛ| OæÄÈæÞ ¦«ÚVÚ×ÚÆÇ }ÚÈÚß½ ¬ÄßÈÚ«Úß„ ÑÚ°ÎÚo ®ÚtÒ¸loÁÚß. @zÛ| ®ÚÃËÛM}éÁÚ ÔæÞØOæ¾Úß«Úß„ ÑÛÈÚ%d¬OÚÈÛW¾æßÞ RMtÒ¥Ú§ÁÚß. OÛ̽ÞÁÚ ºÛÁÚ}Ú¥Ú ÉÈÛ¦}Ú ®ÚÃ¥æÞËÚÈÚÄÇ GM¥Úß ÔæÞØ¥ÚÁÚß.
@zÛ| ÔæÞØOæ¿ßM¥ÛW,"OÛ̽ÞÁÚÈÚ«Úß„ ºÛÁÚ}Ú AOÚÃÉßÒOæàMt¥æ, ÔÛVÛW A ºÛVÚÈÚ«Úß„ ÑÛ‡ƒÞ«Ú ®ÚtÒOæàMtÁÚßÈÚâ´¥Úß ÑÚÈÚߢÚ%¬Þ¾ÚßÈÚÄÇ' G«Úß„ÈÚ }ÚÈÚß½ OÚàVÚß ºÛÁÚ~Þ¾ÚßÂVæ OæÞØÑÚ¥Úß GM¥Úß OÛ̽ÞÂVÚØVæ ÈÚß}æà¡Èæß½ @ÂÈÛ¿ß}Úß. OÛ̽ÞÁÚ¥Ú ÅæÞROÚÁÚß, _}Úà ¬¥æ%ÞËÚOÚÁÚß, OÚÉVÚ×Úß, OÚÅÛÉ¥ÚÁÚß, ±æÞÑé…ßOé OÛÃM~OÛÂVÚ×Úß ®ÚÃ~ †Û¾ÚßM}æ C †Û¾Úßà Ñڇİ ÉÁæàÞ¨Ú ÈÚÀOÚ¡ ®ÚtÒ ÈÚß}æ¡ }ÚÈÚß½ OæÄÑÚOæQ ÈÚßÁÚØ ÑÚßÈÚß½«ÛW¸loÁÚß.
«æàÞÈÚâ´ @«Úß„ÈÚâ´¥Úß OÛ̽ÞÂVÚØVæ ®Úâ´ÁÛ}Ú«Ú OÚlosÚÉ¥Ú§M}æ- OÛ̽ÞÁÚ¥Ú …ߦªfÞÉVÚ×Úß @¥Ú«Úß„ ÑÚMÁÚPÐÑÚÄß ®ÚþÚß~„ÑÚß}Û¡Áæ."ÔÚ×æ¾ÚߥګÚß„ ÈÚßÁæ¾Ú߆æÞt' GM…ߥæÞ B¥ÚÁÚ ÕM¦ÁÚßÈÚ ®ÚÃ…Ä ÑÚM¥æÞËÚ. OÛ̽ÞÁÚOÛQ¥Ú VÛ¾Úß @ÎÚßo †æÞVÚ ÈÚáÛ¾ÚßOÚàsÚ¥Úß. JM¥Úß ÈæÞ×æ VÛ¾ÚßÈæÞ«Û¥ÚÁÚà ÈÚáÛ¥Úß ÔæàÞ¥ÚÁæ, «ÛÀ¾ÚßÈÛ¥ÚÁÚà ÔæÞVæ ÒPQÞ}Úß? G«Úß„ÈÚâ´¥Úß @ÈÚÁÚ }Ú}Ú‡.
ÔÛVÛVæÞ @ÆÇ«Ú …ߦªfÞÉVÚ×Úß"OÛ̽ÞÁÚ ¾ÚߢÛÒ¤~Væ ÈÚßÁÚ×Úß~¡¥æ',"ËÛM}ÚÈÛ¥Ú OÛ̽ÞÁÚ','OÛ̽ÞÁÚ ÕM¦«Ú¥æ§ÄÇÈÚ«Úà„ ÈÚßÁæ}Úß, ÈÚßßM¥ÚßÈÚ¾ÚßÄß …¾ÚßÑÚß~¡¥æ' G«Úß„ÈÚ ÈÚáÛ}ÚßVÚØM¥Ú ¬dOÚàQ ÁæàÞÒÔæàÞVÚß}Û¡Áæ. C …ߦª fÞÉVÚ×Úß Ôæ_`«ÚÈÚÁÚß, É¥æÞËÚVÚ×ÚÅæÇÞ BÁÚß}Û¡Áæ. IËÛÁÛÉß OÛÁÚßVÚ×ÚÆÇ @sÛusÚßÈÚ d«ÚÂÈÚÁÚß. D}Ú¡ÁÚ @ÈæßÂOÚ, ¥Ú߆æç @¢ÚÈÛ ¥æÔÚƾÚßÆÇ ÈÚß«æ OÚnoOæàMsÚß ÔÛ¾ÚáÛWÁÚßÈÚÈÚÁÚß.
"ËÛM~' @«Úß„ÈÚâ´¥ÚOæQ OÛ̽ÞÁÚ¥ÚÆÇ †æÞÁæ¾ÚߥæÞ @¢Ú%É¥æ, @¥Úß ¬M}Ú¬ÞÁÚÄÇ. ÔÚ¾ÚßßÈÚ «Ú¦. ¾ÚáÛÈÚâ´¥æÞ OÚÐy¥ÚÅÛÇ¥ÚÁÚà, @¥Úß ÔæàÁÚ×Ú…ÔÚߥÚß. ËÛM}ÚÈÛWÁÚßÈÚ @ÆÇ«Ú ¾ÚßßÈÚOÚÂVæ, ÈæàyOæç¿ßM¥Ú Èæß}Ú¡Væ ~É¥Úß ºÛÁÚ~Þ¾Úß ÑæÞ«æ¾Úß ÉÁÚߥڪ ÕMÑÛ^ÛÁÚPQؾÚßßÈÚM}æ ®ÚÃ^æàÞ¦ÑÚßÈÚ d«ÚÁÚß @ÆÇ OÚtÈæß¾æßÞ¬ÄÇ. C ÕMÑÛ^ÛÁÚ¦M¥ÚÅæÞ ÅÛºÚ ÈÚáÛtOæà×ÚßÙÈÚ d«ÚÂÈÚÁÚß. DVÚÃVÛÉßVÚ×Úà  C ®ÚnoVæÞ ÑæÞÂ¥ÚÈÚÁÚß.
BÈæÞ«æÞ BÁÚÆ, ÑÚ¥ÚÀOÚQM}Úà OÛ̽ÞÁÚ¥ÚÆÇ «æÈÚß½¦OæàsÚßÈÚM}ÚÔÚ ËÛM~ ÈÚß«æÈÚáÛt¥æ¾æßM…ߥÚM}Úà ÑÚ}ÚÀ. OæÄÈÚâ´ ¦«ÚVÚ×Ú ÕM¥æ Õdß¹Åé ÈÚßßeÛÕ¦§Þ«é«Ú ÈÚßßRÀÑÚ¤ ÑÚ¾ÚßÀ¥é ÑÚÅÛÔÚߦ§«é"OÛ̽ÞÁÚ¦M¥Ú }ÚÈÚß½ ÑÚMYÚl«æ¾Úß GÄÇÁÚ«Úà„ ÕM¥ÚOæQ OÚÁæÒOæàMt¥æ§Þ«æ' GM¥Úß ÑÚ°ÎÚo ®ÚtÒ¥Û§«æ. B«Úß„ dÈÚßß½ OÛ̽ÞÁÚ¥Ú ®ÚÃÈÛÑæàÞ¥ÚÀÈÚß ÑÚ_ÈÚÁÚß ÔæÞ×ÚßÈÚ ®ÚÃOÛÁÚ OÚ×æ¥Ú OæÄÈÚâ´ ÈÚÎÚ%VÚØVæ ÔæàÞÆÒ¥ÚÁæ, 2011 …ÔÚ×ÚÎÚßo ®ÚÃÈÛÒVÚÁÚß OÛ̽ÞÁÚOæQ ºæÞn ¬Þt¥Û§ÁÚM}æ. 10 ÄOÚÐOÚàQ Ôæ^Úß` ®ÚÃÈÛÒVÚÁÚß, C ÑÚÈÚß¾ÚߥÚÆÇ OÛ̽ÞÁÚOæQ ºæÞn ¬Þt¥Û§Áæ GM¥Úß ÔæÞ×ÚÅÛVÚß}Ú¡¥æ.  B«Úß„ ÒQÞ¿ßMVéVæ ®ÚÃSÛÀ}ÚÈÛ¥Ú VÚßÅÛ½Vé%«ÚÆÇ A ÑÚÈÚß¾ÚßOæQ GÅÛÇ ÔæàÞmæÅéVÚ×Úß ºÚ~%¾ÚáÛW ÔæàÞW¥Ú§ÈÚM}æ. VÚßÅÛ½Vé%«ÚÆÇ ÒQÞ¿ßMVé }ÚÁÚ†æÞ}ÚߥÛÁÚ«ÛW OæÄÑÚ ÈÚáÛsÚßÈÚ ÁÚháÛÔÚàÁé («Ú«ÚVÚà BÈÚÁæÞ ÒQÞ¿ßMVé OÚÆÒOæàlo¥Úߧ) -"Ôæ_`«Ú ÑÚMSæÀ¾ÚßÆÇ ºÛÁÚ~Þ¾ÚßÁÚß BÆÇ …ÁÚß~¡ÁÚßÈÚâ´¥Úß «Ú«ÚVæ ¬dOÚàQ ÑÚM}ÚÑÚ }ÚM¦¥æ. @ÄÇ¥æ @ÈÚÁÚ ËÛM}Ú ÑÚ‡ºÛÈÚ «Ú«ÚVæ }ÚßM†Û BÎÚoÈÛVÚß~¡¥æ' GM¥Úß ÔæÞ×Úß}Û¡Áæ.  B¥ÚÂM¥ÛW ÁÚháÛÔÚàÁé«Ú A¥Û¾ÚßÈÚã Ôæ^Û`W, @ÈÚÁÚ fÞÈÚ«Ú ÑÚßRÈÛW «Úsæ¾Úßß~¡¥æ¾ÚßM}æ.  CVÚM}Úà @ÆÇ«Ú ÁÛdOÛÁÚ{VÚ×Úß, ºÛÁÚ}Ú¥Ú ÑæÞ«æ¿ßM¥Ú ÈÚáÛ«ÚÈÚ ÔÚOÚßQVÚ×Ú DÄÇMYÚ«æ¾ÚáÛVÚ¥ÚM}æ G^Ú`ÁÚÈÚÕÑÚß~¡¥Û§Áæ. ÔÛVÛW OÛ̽ÞÂVÚØVÚà ÑæÞ«æ¿ßM¥Ú }æàM¥ÚÁæVÚ×ÛVÚß~¡ÄÇ. 
OÛ̽ÞÂVÚ×Úß, ®ÛPÑÛ¡«Ú ÑÛ‡}ÚM}ÚÃ=À¥Ú ÔæÑÚ«ÚÆÇ }ÚÈÚß½ «æÄOæQ }ÚM¦lo ¥Úߥæ%Ñæ¾Úß«Úß„ OÚMsÚß, @¥ÚOæQ Õt ËÛ®Ú ÔÛOÚß~¡¥Û§Áæ. B¥ÚÎæoÞ @ÄÇ¥æÞ B~¡Þ^æVæ ®ÛPÑÛ¡«Ú¥Ú A£%OÚ ÈÚß}Úß¡ ÁÛdPÞ¾Úß @¨æàÞVÚ~  OÛ̽ÞÂVÚ×Ú«Úß„ G^æ`}Úß¡Oæà×ÚßÙÈÚM}æ ÈÚáÛt¥æ, @ÈÚÂM¥Ú ¥ÚàÁÚÉÁÚÅæÞ …¾ÚßÑÚß~¡¥Û§Áæ. CVÚM}Úà ®ÛPÑÛ¡«Ú¥Ú ®ÚÁÚ, OÛ̽ÞÂVÚØVæ ÕM¦¥Ú§ ºÛÈÛ~ÁæÞOÚÈÚM}Úà ¥ÚàÁÚÈÛW ÔæàÞW¥æ. OæÄÈÚâ´ I~ÔÛÒOÚ ®Úâ´ÁÛÈæVÚØM¥ÛW, OÛ̽ÞÁÚÈÚ«Úß„ ®ÛPÑÛ¡«Ú¥Ú ÑÛ‡ƒÞ«ÚOæQ ÔæàÞVÚ¥ÚM}æ ºÛÁÚ}Ú «æàÞtOæàMsÚ¥Úߧ J×æÙ¾ÚߥæÞ A¿ß}æM¥Úß @ÆÇ«ÚÈÚÁÚß ¬lßoÒÁÚ߸sÚß~¡¥Û§Áæ. BM¥Úß ºÛÁÚ}Ú ÁÛdPÞ¾ÚßÈÛW ÈÚß}Úß¡ A£%OÚÈÛW  HÂÁÚßÈÚ ÈÚßlo @ÈÚÂVæ AËÚ`¾Úß% ÔÚßnoÑÚß~¡¥æ. }ÛÈÚâ´ ºÛÁÚ}Ú¥Ú ºÛVÚÈÛVÚ†æÞOÚß G«Úß„ÈÚ }ÚÈÚOÚ @ÈÚÁÚÆÇ Ôæ^Úß`~¡¥æ. @ÆÇ«Ú …ߦªfÞÉVÚ×Úà ÑÛÈÚ%d¬OÚÈÛW B¥Ú«Úß„ J¯°Oæà×ÚÙ†æÞOÚß GM…ߥÚß @ÈÚÁÚ BMW}Ú. A¥ÚÁÚà ºÛÁÚ}Ú¦M¥Ú ÈÚßßP¡ ®Úsæ¾Ú߆æÞOæM¥Úß OÚ«ÚÑÚß OÛyß~¡ÁÚßÈÚÈÚÁÚ ÑÚMSæÀ OÚtÈæß¾æßÞ¬ÄÇ.    OÛ̽ÞÁÚ GÁÚsÚß ÁÛÎÚoñVÚ×Ú ÈÚߨæ´À ÒÄßP J¥Û§sÚß~¡ÁÚßÈÚâ´¥ÚÂM¥Ú @¥ÚOæQ DئÁÚßÈÚ OÚsæ¾Úß ÈÚáÛVÚ%ÈæM¥ÚÁæ ÑÚ‡}ÚM}ÚÃ=À ÁÛÎÚoñÈÛVÚßÈÚâ´¥Úß G«Ú„ÈÚâ´¥Úß @ÈÚÁÚ ¬ÄßÈÚâ´. A¥ÚÁÚà @ÆÇ«Ú ÑÛÈÚáÛ«ÚÀ d«ÚÁÚß ÑÚ‡}ÚM}ÚÃ=À ÁÛÎÚoñ¥Ú OÚÄ°«æ¾æßÞ @¢Ú%ÕÞ«Ú GM¥Úß ÈÚáÛ}Ú«ÛsÚ}æàsÚW¥Û§Áæ. GÅÛÇ ÁÚMVÚVÚ×ÚÄàÇ ÈÚßßM¥ÚßÈÚ¾Úßß~¡ÁÚßÈÚ, eÛ}ÛÀ~Þ}Ú ÁÛÎÚoñÈÛ¥Ú ºÛÁÚ}Ú¥æàM¦Væ JM¥ÛWÁÚßÈÚâ´¥Úß ºÚÉÎÚÀ¥Ú ¬no¬M¥Ú  J×æÙ¾Úß Ôæeæg¾æßM¥æ¬ÒOæà×ÚßÙ}Ú¡¥æ @«Úß„}Û¡ÁÚÈÚÁÚß."A¥ÚÁæ BÈÚ«æ„ÅÛÇ «ÛÈÚâ´ VÚno¾ÚáÛW ÔæÞ×ÚßÈÚM}æ¾æßÞ BÄÇ. BÈÚ«æ„ÅÛÇ ÑÛÈÚ%d¬OÚÈÛW ÔæÞ×Ú ÔæàÁÚlÁæ, @ÈæßÂOÚ ÈÚß}Úß¡ ¥Ú߆æçVÚ×ÚÆÇÁÚßÈÚ «ÚÈÚß½ ÑÚÔæàÞ¥ÚÁÚÂM¥Ú †æçÒOæà×ÚÙ†æÞOÛVÚß}Ú¡¥æ' G«Úß„}Û¡Áæ «Ú«æà„M¦Væ *«ÚVÚÁÚ¥Ú ÔæàÞmæÅé ÅÛ¸¾æàM¥ÚÁÚÆÇ ÔÚÁÚmæ Ôæàsæ¾Úßß}Û¡ OÚßØ}Ú ®Ú}ÚÃOÚ}Ú%Áæà…¹ÁÚß.
OÛ̽ÞÁÚ¥ÚÆÇ ÑÚM}æàÞÎÚÈÚ«Úß„ ÔÚßsÚßOÚßÈÚâ´¥Úß }Ú®æ°Þ? ¥ÚPÐy ºÛÁÚ}Ú¦M¥Ú …M¥Ú ÅæÞROÚ«æà…¹ OÛ̽ÞÁÚ¥Ú BOæQÄVÚ×ÚÆÇ @sÛusÚß}Û¡, @ÆÇ«Ú d«ÚÁÚ«Úß„ ÑÚM¥ÚÌ%ÑÚßÈÚâ´¥Úß }Ú®æ°Þ? ºÛÁÚ}Ú ÑæÞ«æ B«Úà„ }ÚÈÚß½ «æÄ¥ÚÅæÇÞ B¥Ú§ÁÚà «ÚÈÚßVÛÀÈÚ }æàM¥ÚÁæ BÄÇ. «ÛÈÚâ´ ÕM¥Û¥Ú§«æ„ÅÛÇ ÈÚßÁæ}Úß …¥ÚßOÚÄß …¾ÚßÑÚß}æ¡ÞÈæ G«Úß„ÈÚ OÛ̽ÞÂVÚ×Ú BMW}ÚÈÚ«Úß„ @ÈÚ«Úß OæÞØÒOæà×ÚßÙÈÚâ´¥Úß }Ú®æ°Þ? OÛ̽ÞÁÚ¥ÚÆÇ ºÛÁÚ~Þ¾ÚßÁÚ ®ÛÄß GÏo¥æ? @ÎÛoW¾Úßà OÛ̽ÞÁÚ ºÛÁÚ}ÚÈÚ«Úß„ AOÚÃÉßÒOæàMtÄÇÈæÞ? ºÛÁÚ}Ú BM¥Úß DVÚÃVÛÉßVÚ×Ú AOÚÃÈÚßyVÚØVæ ÒÄßP }Ú}Ú¡ÂÒÔæàÞVÚßÈÚâ´¥ÚOæQ OÛ̽ÞÁÚÈæÞ OÛÁÚyÈÚÄÇÈæÞ? B¥ÚÁÚÆÇ @¥ÚÁÚ ®ÛÄà BÄÇÈæÞ?
---
*«ÚVÚÁÚ¦M¥Ú ÑÚßÈÚáÛÁÚß 60 PÅæàÞÉßÞlÁé ¥ÚàÁÚ¥Ú †ælo¥Ú }Ú®Ú°Æ«ÚÆÇÁÚßÈÚ ®Úâ´lo ÔÚØÙ¾æàM¥ÚÁÚÆÇ, ÑÚºæ¾æàM¥Úß «Úsæ¦}Úß¡. fÅÛÇ ÈÚáÛÀfÑæoñÞméÁÚß A ÑÚºÛMVÚyOæQ OÛ«ÚÆÇ …M¦Ø¥ÚÁÚß. JM¥Úß ÈÚßßÁÚßOÚß A#é¾ÚßM…ßÀÅæ«éÓ OÚàsÛ BÈÚÁÚ OÛÁÚ«æ„Þ ÕM†ÛÆÒOæàMsÚß …M}Úß. C ÑÚºæ¾Úß «ÚM}ÚÁÚ @ÈÚÁÚß ÈÚß}æà¡M¥Úß EÂVæ, @¥æÞ ÈÚßßÁÚßOÚß ÁÚÑ桾ÚßÆǾæßÞ ÔæàÁÚsÚßÈÚÈÚÂ¥Ú§ÁÚß. 
ÔæàÑÚ¥ÛW A¾æßQ¾ÚáÛ¥Ú VÛÃÈÚß¥Ú «Û¾ÚßOÚÁÚ«Úß„¥æ§ÞÌÒ ÈÚáÛ}Ú«ÛsÚÄß @ÈÚÁÚß @ÆÇVæ …M¦¥Ú§ÁÚß. ÑÚ»OÚÁÚÆÇ …ÔÚß®ÛÄß ®Úâ´ÁÚßÎÚÁæÞ B¥Ú§ÁÚà, ÕM¦«Ú ÒÞlßVÚ×ÚÆÇ ÑÚßÈÚáÛÁÚß 10 d«Ú ÈÚßÕ×æ¾ÚßÁÚß OÚßØ~¥Ú§ÁÚß. A ÈÚßÕ×æ¾ÚßÁÚß Èæà¥ÚÄ †ÛÂVæ A¾æßQ¾ÚáÛ¥ÚÈÚÁÚß. ÈÚáÛÀfÑæoñÞlÁÚ ÈÚáÛ}Úß ËÚßÁÚßÈÛVÚß~¡¥Ú§M}æ, GÄÇÁÚà VÚÈÚß«ÚÉlßo OæÞ×Ú}æàsÚW¥ÚÁÚß. ÑÚºæ¾Úß ÈÚߨڴÀ¥ÚÆÇ ¥ÚàÁÚß, ÈÛVÛ‡¥Ú, «ÚVæ^ÚmÛPVÚ×æÅÛÇ ÑÚßØ¥Úß ÔæàÞ¥ÚÈÚâ´.
«Û«Úß @ÆÇ }ÚÄß®Úâ´ÈÚ Ôæà~¡Væ ÈÚáÛÀfÑæoñÞmé «Ú«ÚVæ @«ÚßOÚàÄÈÛVÚÆ GM¥Úß BMWÇÎé ÈÚß}Úß¡ ÕM¦¾ÚßÆÇ ÈÚáÛ}Ú«Ût¥ÚÁÚß. A ÔæMVÚÑÚÁÚ«Úß„ ÕM¦«Ú ÑÛÆ«ÚÆÇ OÚàsÚßÈÚM}æ ÈÚáÛt¥Ú ®Úâ´ÁÚßÎÚÁÚ}Ú¡ †æÁÚ×Úß ÈÚáÛt @ÈÚÁÚ …VæX OÚßÔÚOÚÈÛt¥ÚÁÚß. A¥ÚÁæ «ÚÈÚß½ ÈÚáÛ}Úß @ÆÇ«ÚÈÚÂVæ @ÑÚM…¥Úª ®ÚÃÔÚÑÚ«Ú¥ÚM}æ OÚMt}æÞ«æàÞ? ÑÚ»OÚ«æà…¹, OÛ̽Þ¾ÚßÆÇ ÈÚáÛ}Ú«Ût¥ÚÁæ }ÚÈÚßVÚà @¢Ú%ÈÛVÚß}Ú¡¥æM¥Úß @ÈÚÂVæ ÑÚà_Ò¥Ú. A d«ÚÁÚß @ÆÇ  ÑÚßÈÚß½«æ OÛÄÔÚÁÚy ÈÚáÛsÚÄß …M¦ÁÚÆÄÇ. }ÚÈÚß½ ÑÚÈÚßÑæÀVÚØVæ ®ÚÂÔÛÁÚ OÚMsÚOæà×ÚÙÄß  @ÈÚÁÚÆÇ …M¦¥Ú§ÁÚß. @ÈÚÂVæ É¥ÚßÀ}é, ÁÚÑæ¡, ËÛÅæ ÈÚß}Úß¡ AÑÚ°}æÃVÚ×Úß †æÞOÛW¥Ú§ÈÛVÚÆ, VæàsÚßu ÔÚÁÚmæ¾ÚßÄÇ!
"GÁÚsÚß VÚMmæVÚ×ÚÈÚÁæVÚà «Úsæ¥Ú A ÑÚºæ¾ÚßÆÇ GÆǾÚßà OÚàsÚ ÁÛdPÞ¾Úß¥Ú …VæX, ºÛÁÚ}Ú ÑæÞ«æ¾Úß …VæX @¢ÚÈÛ ®ÛPÑÛ¡«Ú¥Ú …VæX ÉÎÚ¾ÚßVÚ×æÞ×ÚÅæÞ BÄÇ. …¥ÚÅÛW }ÚÈÚß½ H×æXVÛW, }ÚÈÚß½ OÚßlßM…¥Ú D«Ú„~VÛW, }ÛÈæÞ«Úß ÈÚáÛsÚ†æÞOÚß G«Úß„ÈÚâ´¥æÞ @ÈÚÂVæ ÈÚßßRÀÈÛW}Úß¡' GM¥Úß «ÚM}ÚÁÚ «Ú«ÚVæ ÔæÞØ¥ÚÁÚß ÈÚáÛÀfÑæoñÞlÁÚß.
@ÈÚÁæànoVæ B«æà„…¹ ¾ÚßßÈÚOÚ¬¥Ú§. ÔæÑÚÁÚß ËÛÔé ±æçÑÚÅé. D®Ú @ƒOÛ¾ÚáÛW OæÄÑÚÈÚáÛsÚß~¡¥Ú§. ÑÚàOÚÐ ÈÚß}Úß¡ É«Ú¾ÚßÌÞÄ ÈÚÀP¡}Ú‡¥Ú ÔÚßsÚßVÚ ±æÞÑÚÅé. 2 ÈÚÎÚ%¥Ú ÕM¥æ «Úsæ¥Ú ÒÉÅé ÑÚÉ%Ñé ®ÚÂÞOæÐVÚ×ÚÆÇ 500,000 @ºÚ´À£%VÚ×Ú«Úß„ ÕM¦PQ, Èæà¥ÚÄ«æ¾Úß ÑÛ¤«Ú WnoÒOæàMsÚ ^Ú}ÚßÁÚÈÚß~. ËÛÔé ÒÉÅé ÑÚÉ%Ñé ®ÚÂÞOæÐVÚ×ÚÆÇ Èæà¥ÚÄ«æÞ ÑÛ¤«Ú WnoÒ¥Ú ÉÎÚ¾Úß ÔÚÁÚsÚß~¡¥Ú§M}æ, @ÈÚ«Ú EÂ«Ú }ÚßM†æÅÛÇ d«ÚÁæÅÛÇ ÔÛt OÚß{¥Úß @ÈÚ«Ú ÈÚß«æVæ ÔæàÞW @»«ÚM¦Ò¥Ú§ÁÚM}æ. @M¥Úß ®Ú~ÃOæVÚ×Ú ÈÚßßR®Úâ´l¥ÚÅæÇÅÛÇ 29 ÈÚÎÚ%¥Ú ËÛÔé«Ú _}ÚÃÈæÞ }ÚßM¸ÔæàÞW}Úß¡.
@}ÚÀM}Ú OÚqy ®ÚÂÞOæÐVÚ×ÚÅæàÇM¥Û¥Ú ÒÉÅé ®ÚÂÞOæÐVÚ×ÚÆÇ Èæà¥ÚÆVÚ«ÛW …M¦¥Ú§ ËÛÔé, CVÚ C ®Úâ´lo ÔÚØÙ¾Úß ÑÚºÛMVÚy¥ÚÆÇ Jy ÔÚßÆÇ«Ú ÈÛÑÚ«æ¾Úß «ÚsÚßÈæ, ÔÚØÙVÚÁÚ ÑÚÈÚßÑæÀ AÆÑÚß}Û¡ ÑÛÈÚáÛ«ÚÀ«ÚM}æ OÚßØ~¥Úߧ¥Ú«Úß„ «æàÞt¥ÚÁæ «ÚM…ÆOÛQVÚÆÄÇ. A¥ÚÁæ «Ú«ÚVæ C OæÄÑÚÈæÞ BÎÚo @«Úß„}Û¡«æ ±æçÑÚÅé. A}Ú«Ú ÔÚ~¡ÁÚ ®ÛÑÚ®æãÞmé% BÄÇ. @ÈÚ«Úß «æàÞt¥Ú É¥æÞËÚÈæM¥ÚÁæ «æÞ®Û×ÚÈÚÎæoÞ @M}æ. @¥Úà«Úà ºÛÁÚ}Ú¥Ú ºÛVÚÈæÞ }Û«æ? GM¥Úß PÁÚß«ÚVæ¿ßM¥Ú OæÞ×Úß}Û¡«æ!
---
B¥ÚOÚàQ ÕM¥æ ±æçÑÚÅé«Ú«Úß„ «Û«Úß ÑÚM¥ÚÌ%Ò¥Û§VÚ,"OÛ̽ÞÁÚ¥ÚÆÇ ËÛM~ ÑÛ¤®Ú«æ¾ÚáÛVÚß~¡¥æ, B¥Úß …¥ÚÅÛÈÚzæ¾Úß ÑÚMOæÞ}Ú. OÛÈÚß«é Ñæ«éÓ @«æà„Þ¥Úß OÚsæVÚà VæÄßÇ~¡¥æ' GM¥Û}Ú ÔæÞØ¥Ú§. @ÈÚ«Ú ÈÚáÛ}Ú«æ„Þ «Û«Úß"BMlÁé «ÛÀÎÚ«ÚÅé ÔæÁÛÅéu nÃ…àÀ«é' «ÚÆÇ DÅæÇÞTÒ¥æ§. @ÈÚ«Ú ®Ú¥ÚVÚ×Ú«æ„Þ «Ú«Ú„ ºÛÎÚyVÚ×ÚÆÇ }ÚàÂÒ ÔæÞØ¥æ§.  A¥ÚÁæ"OÛÈÚß«éÑæ«éÓ OÚsæVÚà VæÄßÇ~¡¥æ' @«Úß„ÈÚ ±æçÑÚÅé«Ú ÈÚáÛ}Úß, …ÔÚß}æÞOÚ …ߦª fÞÉVÚ×Ú OÚyß| OæM®ÛWÒ}Úß. n‡lÁé ÈÚß}Úß¡ ±æÞÑé…ßOéVÚ×ÚÆÇ ±æçÑÚÅé ÉÁÚߥڪ OÚlß ÈÚáÛ}ÚßVÚ×Úß OæÞØ…M¥ÚÈÚâ´. A¥ÚÁæ, BÈÚÁÚ ÈÚáÛ}Ú«Úß„ nÞPÒ¥ÚÈÚÁÚÄÇ«æÞOÚÁÚß @¬ÈÛÒ OÛ̽ÞÂVÚ×Úß. @ÈÚÁæÅÛÇ É¥æÞËÚVÚ×ÚÆÇ ÈÚßeÛ DsÛ¿ßÑÚß~¡ÁÚßÈÚÈÚÁÚß. BÈÚÁæÅÛÇ GM¥æàÞ OÛ̽ÞÁÚ }æàÁæ¥Úß ¥Ú߆æç, @ÈæßÂOÚ, ÄMsÚ«é«ÚÆÇ «æÅæÒ¥Û§Áæ. OÛ̽ÞÁÚ ÉÈÛ¥Ú …Væ ÔÚ¾ÚßßÈÚÈÚÁæVÚà, A ®ÚÃ¥æÞËÚ ËÛM~¾Úßß}ÚÈÛWÁÚ†ÛÁÚ¥Úß G«Úß„ÈÚ ¨æàÞÁÚzæ BÈÚÁÚßVÚ×Ú¥Úߧ. BÈÚÁæÅÛÇ É¥æÞËÚVÚ×ÚÆÇ }ÚÈÚß½ OÚßlßM…¥æàM¦Væ ÑÚßRÈÛW¥Û§Áæ, BÈÚÁæM¥Úà OÛ̽ÞÁÚ¥Ú OÚsæ }ÚÅæÔÛP ÈÚßÄVÚßÈÚâ´¥ÚOÚàQ ÔæàÞVÚßÈÚâ´¦ÄÇ. OÛ̽ÞÂVÚ×Úß H«æÞ A¥ÚÁÚà «æàÞÈÚâ´ @ºÚÉÑÚß~¡ÁÚ†æÞOÚß, @¥ÚÂM¥ÚÅæÞ @ÈÚÂVæ J×æÙ¾ÚߥÛVÚß}Ú¡¥æ G«Úß„ÈÚâ´¥Úß BÈÚÁÚßVÚ×Ú @M†æàÞy.
"OÛ̽ÞÁÚOæQ ¬dOÚàQ ÔÛ¬¾ÚáÛVÚß~¡ÁÚßÈÚâ´¥Úß ºÛÁÚ}Ú¦M¥ÚÄÇ. …¥ÚÅÛW …VÚ%Áé ~M¥Úß ¥ÚßMsÚVÛWÁÚßÈÚ, @ÈÚáÛ%¬ ÑÚàméVÚ×ÚÅæÇÞ @sÛusÚßÈÚ, @ÂÉÄÇ¥Ú …ߦªfÞÉVÚØM¥ÛW' G«Úß„}Û¡Áæ ±æçÑÚÅé.
C @¬ÈÛÒVÚ×æÄÇÁÚ …ؾÚßà ÔÚyÉÁÚß}Ú¡¥æ.  H«æàÞ YÚ«ÚOÛ¾Úß% ÈÚáÛsÚß~¡¥æ§ÞÈæM¥ÚßOæàMsÚß, BÆÇ«Ú ¥ÚßÎÚo It¾ÚáÛÄf †æ×æ¾ÚßÄß ÔÚy ÑÚß¾Úßß}Û¡Áæ. A£%OÚÈÛW ÈÚß}Úß¡ ÈÚáÛ«ÚÒOÚÈÛW ÉOÚä}Ú ÈÚß«ÚÑÚßÓVÚØVæ †æM…Ä OæàsÚß}Û¡Áæ. ÈÚßßM¥ÛVÚßÈÚ ®ÚÂzÛÈÚßVÚ×Ú«Úß„ @ÈÚÁæM¥Úà G¥ÚßÂÑÚßÈÚâ´¦ÄÇ. @ÈÚÁæM¦VÚà OÛ̽ÞÁÚOæQ OÛÆsÚßÈÚâ´¦ÄÇ. BM¢ÚÈÚÁÚß, ÑÛÈÚáÛ«ÚÀ d«Ú}æVæ …ÔÚ×Ú @®Û¾Úß }ÚM¥æàsÚu…ÄÇÁÚß.  J…¹ OæàÅæVÚsÚßOÚ¬Væ, BMf¬¾ÚßÁé @¢ÚÈÛ J…¹ GÈÚáé¸G ®Ú¥ÚɨÚÁÚ«Ú ÑÛMVÚ}ÚÀ ÒOÚQÁæ @ÈÚ«Úß Èæà¥ÚÆWM}ÚÄà Ôæ^Úß` @®Û¾ÚßOÛ¾ÚáÛVÚß}Û¡«æ. BM¢ÚÈÚÁÚßVÚØM¥ÛW¾æßÞ *ÄMOÛ¥ÚÆÇ }ÚÉß×ÚÁÚ ÈÚáÛÁÚyÔæàÞÈÚßÈÛW¥Úߧ. ¾ÚßàÁæàÞ®é ÈÚß~¡¬„}ÚÁÚ ÁÛÎÚoñVÚ×ÚÆÇ¥Ú§ }ÚÉß×ÚÁÚß C VæàsÚßu ÑÚÔÛ«ÚߺÚà~¾Úß ÔæÑÚÁÚÆÇ GÅénnBVæ ÔæÞÁÚ×ÚÈÛW ÔÚy ¬ÞsÚß~¡¥Úߧ¥æÞ, GÅénnB  †æ×æ¥Úß, OÚsæVæ ÔæÞ×Ú ÔæÑÚÂÄÇ¥ÚM}æ ¬«Û%ÈÚßÈÛW ÔæàÞ¥Ú¥Ú§OæQ OÛÁÚy.
BM¦VÚà *«ÚVÚÁÚ¥ÚÆÇ ®Ú†é, tÑæàQÞ @¢ÚÈÛ _}ÚÃÈÚßM¦ÁÚVÚØÄÇ. @ÆÇ«Ú …ÔÚß}æÞOÚ ¾ÚßßÈÚOÚÂVæ OÚßt}Ú¥Ú ^ÚlÉÄÇ. GÅÛÇ Ñæ„ÞÕ}ÚÁÚß ÑÚMeæ¾Úß ^ÚؾÚßÆÇ, ÑÚ¤ØÞ¾Úß Oæ±æ¾ÚßÆÇ OÛ²¾Úß«Úß„ VÚßlßOæÞÂÑÚß}Û¡, ÔÚÁÚmæ Ôæàsæ¾Úßß}Û¡ OÚßØ~ÁÚß}Û¡Áæ. «ÚVÚÁÚVÚ×Ú ÈæàÞÑÚ¥Ú «æÁÚ×Úß @ÈÚÁÚ ÈæßÞÅæ B¥ÚßÈÚÁæVÚà ¸¦§ÄÇ. @ÈÚÁÚ ¬ÎÚQ®Úl VÚßy ¬dOÚàQ ¯ÃÞ~ ÔÚßnoÑÚß}Ú¡¥æ. @ÈÚÁÚ ÈÚáÛ}ÚßVÚ×ÚÆÇ ^ÛÄà}Ú«Ú ÔÚßsÚßP¥ÚÁÚà ÒVÚßÈÚâ´¦ÄÇ. ¬dOÚàQ OÛ̽ÞÂVÚ×Ú«Úß„ ¬ÞÈÚâ´ BÎÚo ®ÚsÚ¥æÞ BÁÚÅÛÂÂ. @¥ÚÁÚÄàÇ @®ÚÂ_}Ú OÛ̽ÞÂVÚ×Ú«Ú„M}Úà ¬ÞÈÚâ´ RMt}ÚÈÛW¾Úßà ¯ÃÞ~ÑÚß~¡ÞÂ. @ÈÚÁÚ¥Úߧ ¬dOÚàQ ÑÚºÚ´À ÈÚß}Úß¡ ÑÚßM¥ÚÁÚ d«ÛMVÚ.
OÛ̽ÞÁÚ¥ÚÆÇ Ôæ^Úß` ®ÚÃÒ¦ª VÚØÒ¥Ú ÈÚä~¡ GM¥ÚÁæ ®Ú~ÃOæàÞ¥ÚÀÈÚß. HOæM¥ÚÁæ @ÆÇ«Ú ¾ÚßßÈÚOÚÁæÅÛÇ B¥ÚßÈÚÁæVÚà OÛ̽ÞÁÚ¥Ú …VæX ÔæàÁÚW«ÚÈÚÁÚß, ÔæàÁÚVÚsæ OÚßØ}æÞ …Á榥ڧ«Úß„ K¦¥Û§Áæ. @ÅæÇÞ ÔÚßno †æ×æ¥Ú BÈÚÁÚß }ÚÈÚß½ OÚ¢æ¾Úß«Úß„, }ÚÈÚßWM}Ú ¾ÚáÛÁÚß }Û«æÞ ^æ«Û„W ÔæÞ×Ú…ÄÇÁÚß GM…ߥګÚß„ @Â}Úß C ÈÚä~¡¾Úß«Úß„ A¾ÚßߧOæà×ÚßÙ~¡¥Û§Áæ. @ÆÇ«Ú @~ ¥æàsÚu SÛÑÚW D¦§Èæß¾æßM¥ÚÁæ ÑæÅé ±æ³ãÞ«é ÑÚÉ%ÑéVÚ×Ú¥Úߧ."«ÛÈÚM}Úà Èæà†æçÅé ±æ³ãÞ«éVÚØVÛW ®ÛÃy ¸sÚÄà Ò¥Úª' G«Úß„}Û¡Áæ HÁéÑæÅé«ÚÆÇ OæÄÑÚÈÚáÛsÚß~¡ÁÚßÈÚ 37ÈÚÎÚ%¥Ú OÛ̽ÞÂ. @ÈÚÁÚ OæÄÑÚ OÚ߯}Ú VÛÃÔÚOÚÂM¥Ú ¥ÚàÁÚß Ò‡ÞOÚÂÑÚßÈÚâ´¥Úß!
"BM¥Úß ®ÚÃ~¾æà…¹ OÛ̽ÞÂVÚ×Ú Oæç¾ÚßÄàÇ Èæà†æçÅé ±æ³ãÞ«é BÁÚß}Ú¡Èæ. @¦¥Ú§Áæ JM¥Úß ÂÞ~¾Úß ºÚ¥ÚÃ}Û ºÛÈÚ."¾ÚáÛÈÛVÚ †æÞOæàÞ AÈÛVÚ }ÚÈÚß½ ÈÚß«æ¾ÚßÈÚÁæàM¦Væ Ñæ„ÞÕ}ÚÁæàM¦Væ, ÈÚßOÚQ×æàM¦Væ ÈÚáÛ}Ú«ÛsÚ…ÔÚߥÚß' G«Úß„}Û¡ÁÚÈÚÁÚß.
HÁéÑæÅé«Ú ÔæàÑÚ Væ×æ¾Úß ÈÚß}Ú¡ÈÚ«Ú Ñæ„ÞÕ}Ú «Ú«Ú„«Úß„ ÑÚ¤ØÞ¾Úß"Oæ±æ OÛ² sæÞ' Væ OÚÁæ¥ÚßOæàMsÚß ÔæàÞ¥ÚÁÚß. A eÛVÚÈÚM}Úà ¾ÚßßÈÚOÚÂM¥Ú }ÚßM¸ÔæàÞW}Úß¡. OÛ²Þ ÕÞÁÚß}Û¡ ÈÚáÛ~Væ ËÚßÁÚßÉlßoOæàMsÚ @ÈÚÁÚß"«ÛÈæÅÛÇ ÕM¥æ «Ús榥ڧ«æ„ÅÛÇ ÈÚßÁæ}Úß ÈÚßßM¥æ ÑÛVæàÞyÈæÞ? OÛ̽ÞÁÚ ÉÈÛ¥Ú ¾ÚáÛÈÛVÚ …VæÔÚ¾Úßß}Ú¡¥æ GM¥Úß ¾æàÞ_ÑÚß}Û¡ OÚàsÚßÈÚ …¥ÚÄß, «ÚÈÚß½ÆÇ @»ÈÚ䦪 OÛ¾Úß%VÚ×Ú«Úß„ ÑÚOÛ%ÁÚ OæçVæà×ÚÙ…ÔÚߥÚÄÇÈæÞ? OÛ̽ÞÁÚOæQ B«Ú„ÎÚßo D¦§ÈæßVÚ×Ú @ÈÚËÚÀOÚ}æ¿ß¥æ. B«Ú„ÎÚßo GÈÚáéG«éÒVÚ×Úß, B«Ú„ÎÚßo ÈÚáÛÅéVÚ×Úß «ÚÈÚßVæ †æÞOÚß. «ÚÈÚßVæ *«ÚVÚÁÚ¥ÚÆÇ PÃOæmé «æàÞsÚ†æÞOæ«Úß„ÈÚ AÑæ. @¥ÚPQM}Û ÈÚßßRÀÈÛW, «ÚÈÚßVæ †æÞOÛ¥Ú¥Úߧ, OæG±éÒ! ¾ÚáÛÈÛVÚ «ÚÈÚß½ÆÇ OæG±éÒ }æÁæ¾Úßß}Ú¡¥æàÞ, ¾ÚáÛÈÛVÚ «ÛÈÚâ´  A _OÚ«é ÑÚɾÚßß}æ¡ÞÈæ¾æàÞ @M}Ú OÛ¾ÚáÛ¡¿ß¦ÞÉ' GM¥Úß «ÚVÚ}æàsÚW¥ÚÁÚß «Ú«Ú„ ÔæàÑÚ Ñæ„ÞÕ}ÚÁÚß!
 
-  ÈÚß«Úß eæàÞÑæ±é
"K®Ú«é' ¬¾Úß}Ú OÛÆOÚ

ಮಂಗಳವಾರ, ಮೇ 15, 2012

ಹೇಮರೆಡ್ಡಿ ಮಲ್ಲಮ್ಮನ ಕಥೆಯು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಕುಂವೀಯು!





ಕುಂಬಾರ ವೀರಭದ್ರಪ್ಪ ಆಲಿಯಾಸ್ ಕುಂ. ವೀರಭದ್ರಪ್ಪ ಅಲಿಯಾಸ್ ಕುಂವೀ!
ಇವರ ‘ಬೇಟೆ’ ಕೃತಿ ‘ಮನಮೆಚ್ಚಿದ ಹುಡುಗಿ’ಯಾಗಿ ಶಿವರಾಜ್್ಕುಮಾರ್್ಗೆ ಹ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ ಹೀರೊ ಪಟ್ಟ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆ, ‘ಬೇಲಿಯ ಹೂಗಳು’ ‘ದೊರೆ’ಯಾಗಿದೆ, ‘ಕೆಂಡದ ಮಳೆ ಗೆರೆವಲ್ಲಿ ಉದಕವಾಗಿದ್ದವರ ಕಥೆ’ ‘ಕೆಂಡದ ಮಳೆ’ಯಾಗಿದೆ, ‘ಕೊಟ್ರ ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು’ ‘ಕೊಟ್ರೇಶಿಯ ಕನಸು’ ಆಗಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಚಲನಚಿತ್ರವೆಂಬ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೆ ಭಾಜನವಾಗಿದೆ, ‘ಕೂರ್ಮಾವತಾರ’ವೂ ಚಲನಚಿತ್ರವಾಗಿ ಈ ವರ್ಷದ ಕೇಂದ್ರ ರಜತ ಕಮಲ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ‘ಅರಮನೆ’ ಕಾದಂಬರಿಗೆ 2007ರಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಹದಿನೇಳು ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನೇತಾಜಿ ಸುಭಾಶ್್ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್, ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಜೀವನಕಥೆಯನ್ನೂ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ತೆಲುಗಿನ 150 ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದ ಮಾಡಿದ್ದು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟ ಮಾಡಿದೆ.

ಅವರೊಬ್ಬ Prolific Writer ಎನ್ನಲು ಇಷ್ಟು ಸಾಕಲ್ಲವೇ?
ಬಹುಶಃ ಡಾ. ಎಸ್.ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪನವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವ, ಗಟ್ಟಿ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ರಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಂವೀ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. 2010ರಲ್ಲಿ ‘ಗಾಂಧಿ ಕ್ಲಾಸು’ ಎಂಬ ಆತ್ಮಕಥನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದ ಅವರು 2012ರಲ್ಲಿ ‘ಹೇಮರೆಡ್ಡಿ ಮಲ್ಲಮ್ಮನ ಕಥೆಯು’ ಎಂಬ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಅಣಿಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
“ಕಥೆಗಾರ ತನಿಕೆಳ್ಳ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ಕಾದಂಬರಿ ಬರೆಯಬಹುದೆಂದು ತೆಲುಗಿನ ಸಾರಸ್ವತ ಪ್ರಪಂಚ ಕನಸುಮನಸಿನಲ್ಲೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ತನ್ನ ಹೊಸ ಸೃಜನಶೀಲ ಸಾಹಸವನ್ನು ಯಾರೊಬ್ಬರ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿರದಿದ್ದರೂ ಸುದ್ದಿಯಾಯಿತು. ಅವರಿವರು ಒತ್ತಟ್ಟಿಗಿರಲಿ ಅವರ ಆರಂಭಿಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ವಿಮರ್ಶಿಸಿದ, ಅವುಗಳ ಪೈಕಿ ಕೆಲವನ್ನು ಇನ್ನಿತರ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಗಳ ವಾಚಕರಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಪ್ರೊ. ಕಾಶಿಬೊಟ್ಲ ವೇಣುಗೋಪಾಲ್ ಅವರಂಥ ಬಹುಶ್ರುತ ವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೂ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಮೃದ್ವಂಗಿ ಜಾಯಮಾನ ಕಾರಣವಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ದಿವಸ ಗುಟ್ಟಾಗಿರಿಸಲಾದೀತು! ಆ ದಿವಸ ಆತನಿಂದ ನನಗೆ ದೂರವಾಣಿ ಕರೆ ಬಂತು. ಉಭಯಕುಶಲೋಪರಿಯಾದ ಬಳಿಕ ಒಮ್ಮೆ ಕರ್ನೂಲಿಗೆ ಬಂದು ಹೋಗುವಿಯೇನು ಎಂದು ಕೇಳಿದ. ಯಾಕೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾದಂಬರಿ ಬರೆದಿರುವುದಾಗಿಯೂ, ಇನ್ನೂ ಅಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಕೇಳಿಕೊಂಡ. ವಿಷಯ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ನಾನು ಹೌದೇನು ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ. ನನಗಿಂತ ಮೊದಲು ಕಾಶಿಬೊಟ್ಲ ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಅಂಥವರು ನೋಡುವ ಮೊದಲು ನಿನ್ನಂಥವರು ನೋಡುವುದು ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದ. ಅದೇ ಮಾತನ್ನು ಬೇರೆಯವರು ಕೇಳಿದ್ದಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ! ವೈಶಾಖದ ಬಿಸಿಲನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಪತ್ತಿಕೊಂಡ ದೇವನಕೊಂಡಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಕರ್ನೂಲನ್ನು ಆ ದಿವಸ ಸೇರಿಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಬರೆದಿರುವನೆಂಬ ವದಂತಿಗಳು, ಬರೆದಿರುವನೋ! ಅಥವಾ ಬರೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿರುವನೋ! ನನ್ನನ್ನಿಲ್ಲಿಗೆ ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ತಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿರಲೂಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಆತನ ಕಡೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ತೊಳಲಾಟವನ್ನು ಅವನು ಗ್ರಹಿಸಿದನೇನೋ! ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎದ್ದು ಕಿಟಕಿ ಎದುರು ಇದ್ದ ಟೇಬಲ್ ತಲುಪಿದ, ಅದರ ಮೇಲಿದ್ದ ಕಡತವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಡಿದು ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ, ಧೂಳಿನ ಘಾಟು ಆವರಿಸಿತು. ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಕಡೆ ಚಾಚಿ ಇದೇ ನೋಡು ಎಂದು ಹೇಳಿದ, ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ, ಅರಂಭದ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹೇಮರೆಡ್ಡಿ ಮಲ್ಲಮ್ಮನ ಕಥೆ ಎಂದು ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ‘ಓಹೋ ಪೌರಾಣಿಕ’ ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಕ್ಕು ‘ಇದು ಆ ಹೇಮರೆಡ್ಡಿಯ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ ಶಿವಶರಣೆ ಮಲ್ಲಮ್ಮನವರ ಕಥೆ ಅಲ್ಲ. ಓದು ನಿನಗೇ ತಿಳಿಯುವುದು, ಹ್ಹಾ ಅಂದ ಹಾಗೆ ನಾನು ಆರೋಗ್ಯದಿಂದ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಇದೇ ಕಾರಣ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಟ್ಟನು. ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದಲಾರಂಭಿಸಿದೆನು.”
ಹೀಗೆ ‘ಹೇಮರೆಡ್ಡಿ ಮಲ್ಲಮ್ಮನ ಕಥೆಯು’ ಕಾದಂಬರಿಗೆ ಕುಂವೀ ‘ಪೀಠಿಕೆ’ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಕಾಣಬಹುದಾದ ಹೊಸತನ, ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಕಾದಂಬರಿ ರಚನೆ ಪೀಠಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುವುದು ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರವಷ್ಟೇ. ಕುಂವೀ ಯಾವ ಕಥೆಗಾರ ತನಿಕೆಳ್ಳ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿಯ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೋ ಆ ತನಿಕೆಳ್ಳ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ಕುಂವೀ ಅವರ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಈ ತನಿಕೆಳ್ಳ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ಒಬ್ಬ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಪಾತ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ ಪೀಠಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿಮರ್ಶಕನ ಪಾತ್ರವಹಿಸುವ ತೆಲುಗಿನ ಖ್ಯಾತ ಕಥೆಗಾರ ಪ್ರೊ. ಕಾಶಿಬೊಟ್ಲ ವೇಣುಗೋಪಾಲ್ ಅವರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಇದೇನೇ ಇರಲಿ, ‘ಹೇಮರೆಡ್ಡಿ ಮಲ್ಲಮ್ಮನ ಕಥೆಯು’ನಲ್ಲಿ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕುಂವೀ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಹೆಬ್ಬಟಂ ಗೌಡ ಹಾಗೂ ಆತನ ಪುತ್ರ ಸೂರ್ಯಪ್ರತಾಪ್ ರೆಡ್ಡಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು. ಶ್ರೀಮಂತ ಜಮೀನುದಾರನಾದ ಹೆಬ್ಬಟಂ ಗೌಡ ಗುಣದಲ್ಲಿ ಲಂಪಟ. ಮಗ ಸೂರ್ಯಪ್ರತಾಪ್ ರೆಡ್ಡಿ ಜೈಲಿನಿಂದ ವಾಪಸಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಎಂ.ಎಲ್.ಎ. ಚುನಾವಣೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಮಗ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಟಿಕೆಟ್ ತಪ್ಪಿಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಇಮೇಜನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಆರಂಭವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ‘ಹೇಮರೆಡ್ಡಿ ಮಲ್ಲಮ್ಮನ ಕಥೆಯು’ ಎಂಬ ನಾಟಕದ ಶತದಿನೋತ್ಸವ ಸಮಾರಂಭ ಸಮೀಪಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಾರಂಭವನ್ನು ತಾನೇ ಆಯೋಜಿಸಲು ಹೆಬ್ಬಟಂ ಗೌಡ ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸಮಾರಂಭದ ಭಾಷಣವನ್ನು ಹೆಬ್ಬಟಂ ಗೌಡ ತನ್ನ ಮಗ ಸೂರ್ಯಪ್ರತಾಪ್ ರೆಡ್ಡಿಯ ಗುಣಗಾನಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯಪ್ರತಾಪ್ ರೆಡ್ಡಿ ಅಪ್ಪ ಹೆಬ್ಬಟಂ ಗೌಡನನ್ನು ಶ್ಲಾಘನೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೋಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಹಳ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ‘ಹೇಮರೆಡ್ಡಿ ಮಲ್ಲಮ್ಮನ ಕಥೆಯು’ನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಹೇಮರೆಡ್ಡಿ ಕೂಡ ಹೆಬ್ಬಟಂ ಗೌಡನಂತೆಯೇ ಲಂಪಟನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಹೇಮರೆಡ್ಡಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು, ಮನಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಆತನ ಪತ್ನಿ ಮಲ್ಲಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇತ್ತ ಮುಪ್ಪಡರಿದಂತೆ ಹೆಬ್ಬಟಂ ಗೌಡ ಕೂಡ ಬದಲಾಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅವನಿಗಿದ್ದ ಒಂದೇ ಆತಂಕವೆಂದರೆ ತನ್ನ ಮಗನ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸರಿಪಡಿಸುವುದೆಂಬ ಚಿಂತೆ. ಆದರೂ ಹೆಬ್ಬಟಂ ಗೌಡ ತಾನು ಒಳ್ಳೆಯವನಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ತನ್ನ ಕೆಟ್ಟತನದ ಪ್ರತಿರೂಪದಂತೆ, ಕೆಟ್ಟತನದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಂತೆ ಸೂರ್ಯಪ್ರತಾಪ್ ರೆಡ್ಡಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದರಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ತಳಮಳ, ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಕುಂವೀ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸನ್ನಿವೇಶ, ಸಂವಾದಗಳಿಗಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕರ್ನಾಟಕ ಹಾಗೂ ಆಂಧ್ರದ ಗಡಿ ಭಾಗಗಳಾದ ಬಳ್ಳಾರಿ, ಕರ್ನೂಲ್, ಅನಂತಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುಂವೀ ಅವರ ಕಥೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭೂಮಿಕೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಬಳ್ಳಾರಿ, ಹೊಸಪೇಟೆ, ಅದರ ಆಚೆಗಿರುವ ಗೂಳ್ಯಂ, ಕರ್ನೂಲು ಭಾಗದ ಬದುಕುಗಳ ದಾರುಣ ಕಥೆಯನ್ನು ತುಂಬ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕುಂ.ವೀ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಬದುಕಿನ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಆಲನಹಳ್ಳಿ, ಬೆಸಗರಹಳ್ಳಿ ರಾಮಣ್ಣ ಅವರ ನಂತರ, ಅವರಷ್ಟೇ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕುಂ.ವೀ.
ಕುಂ.ವೀ. ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರು. ಈಗ ಹೆಡ್್ಮಾಸ್ಟರ್ ಆಗಿರುವವರು. ಬೋರ್ಡಿನ ಮೇಲೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಅವರು ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಬಲ್ಲರು. 600 ಪುಟಗಳ ಕಾದಂಬರಿ ಬರೆಯಲು ಅವರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಒಂದೇ ವಾರದ ಅವಧಿ. ಈವರೆಗೆ ಬರೆದಿರುವ ಕಥೆ/ಕಾದಂಬರಿ ಹಾಗೂ ನಾಟಕಗಳ ಪೈಕಿ ಬಹುಶಃ ‘ಅರಮನೆ’ ಎಂಬ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಕುಂವೀ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ತಿದ್ದಿ ಬರೆದಿಲ್ಲ. ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಬಂಗಾರ.
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುಂ.ವೀ. ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನೂಲು, ಬಳ್ಳಾರಿ ಸೀಮೆಯಲ್ಲಿ ಸೊಳ್ಳೆ ಹೊಡೆದಷ್ಟೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಡೆದುಹೋಗುವ ಕೊಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವರದಿ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಎಷ್ಟೋ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೊಲೆಗೆ ಕಾರಣವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕೊಲೆ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇವರು ಇದ್ದುದನ್ನು ಇದ್ದ ಹಾಗೇ ಬರೆದು ಕಳಿಸಿದರು. ಅದನ್ನು ಓದಿದ ಸಂಪಾದಕರು- ಮಹರಾಯ, ವರದಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಲಿ ಎಂಬ ಆಸೆಗೆ ಸುಳ್ಳುಸುಳ್ಳೇ ಮರ್ಡರ್ ಸ್ಟೋರಿ ಕಳಿಸಬೇಡ. ಸರಿಯಾದ ಕಾರಣವೇ ಇಲ್ಲದೆ ಕೊಲೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಅಂದರೆ ಏನರ್ಥ? ಸ್ವಲ್ಪ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಕಲಿ ಎಂದರಂತೆ.
ಈಗ ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಜನರೂ ಬದಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾರೆ. ನಗರಗಳಿಗೆ ಬಂದು ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇಂಥ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಕುಂ.ವೀ. ಅಪವಾದ. ಆತ ತನ್ನ ಕಥೆ, ಕಾದಂಬರಿಯ ನಾಯಕ ಪಾತ್ರಗಳಷ್ಟೇ ಅಮಾಯಕ. ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ಯಾವುದೋ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಿಮಿತ್ತ ಒಂದೆರಡು ದಿನದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೋ, ಮಂಗಳೂರು-ಮೈಸೂರಿಗೋ ಹೋಗಿ ಬಂದರೆ ಕುಂ.ವೀ. ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೋದ ಕಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಅದೇ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಜವಾರಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದೋ ನಾಟಕದ ಡೈಲಾಗ್ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಜೋಕು ಹೇಳಿ ನಗಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕುಂ.ವೀ. ಇಷ್ಟವಾಗುವುದು ಅವರ ಅಮಾಯಕತೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ಸರಳತೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನೆಂದೂ ಕುಂ.ವೀ. ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೋ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಲಾಬಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿಂಬಾಲಕರ ಮೂಲಕ ಪರಾಕು ಹೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಕುಂ.ವೀ.ಗೆ ಹಿಂಬಾಲಕರೇ ಕಡಿಮೆ.
ಬೇರೆ ಯಾವ ಸಾಹಿತಿಗೂ ಸಿಗದಂಥ ವಸ್ತುಗಳು, ಕಥೆಗಳು ಕುಂ.ವೀ.ಗೆ ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಹಲವರ ಕುತೂಹಲದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕುಂ.ವೀ. ಉತ್ತರಿಸಿರುವುದು ಹೀಗೆ: ‘ನನ್ನ ವಾರಿಗೆಯ ಎಲ್ಲರೂ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಕೂತರು. ಅವರು ಸಂಕಟದ ದನಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಸಂ ಧ್ವನಿಗೆ ಕಾದು ಕುಳಿತರು. ನನ್ನೂರು ರಾಯಲ ಸೀಮೆಯ ಒಂದೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲೂ ರಕ್ತಚರಿತ್ರೆಗೆ ಆಗುವಂಥ ಕಥೆಗಳಿವೆ. ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ಕಂಡವನು ನಾನು. ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ನೇರವಾಗಿ ಬರೆದಿಡುತ್ತೇನೆ ಅಷ್ಟೆ. ಅನುಮಾನವೇ ಬೇಡ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದರೆ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವಂಥ ಕಥೆಗಳು ಹಲವರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಹೋಗಿಬರುವ ಅವಸರ ಯಾರಲ್ಲೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ…’
ಅಂದಹಾಗೆ ‘ಹೇಮರೆಡ್ಡಿ ಮಲ್ಲಮ್ಮನ ಕಥೆಯು’ ಇಂದು (ಮೇ 12) ಬೆಳಗ್ಗೆ 10.30ಕ್ಕೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗಾಂಧಿಭವನದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಐವತ್ತು- ಅರವತ್ತು ವರ್ಷದೊಳಗೆ ಲೇಖನಿಗೆ ನಿವೃತ್ತಿ ನೀಡಿ ವೇದಿಕೆಯೇರಿ ಮೈಕ್ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ನೀತಿಬೋಧೆ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ 59ರ ವಯಸ್ಸಿನ ಕುಂವೀ ಮಾತ್ರ ರಾಜಕಾರಣದಿಂದ, ಪದವಿ ಪಟ್ಟಗಳ ಲಾಲಸೆಯಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಕೊಟ್ಟೂರಿನಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ, ಅವರ ಕೃತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಬರುವಂತಾಗಲಿ.
- ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ

ಸೋಮವಾರ, ಮೇ 7, 2012

ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಉದಯಿಸುವುದು ಕವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಎಂದವ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮಿಯಾದಾನೇ?


ಸರ್ ಮೊಹಮದ್ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಎಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ?
ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲೂ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮವನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುವ ‘ಸಾರೆ ಜಹಾಂಸೆ ಅಚ್ಛಾ’ ಬರೆದ ಕವಿ ಅವರು. ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ಗೌರವ ಹೊಂದಿದವರು. ಇಂತಹ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವರು ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ನಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಯ ‘ಹಿರಿಯರ ಹಾದಿ’ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ‘ಮೊಹಮದ್ ಇಕ್ಬಾಲರ ದೇಶಪ್ರೇಮ’ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಓದುಗರು ತಗಾದೆ ಎತ್ತಿದರು. ಮೊಹಮದ್ ಇಕ್ಬಾಲ್ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆತನೂ ಒಬ್ಬ ಮತಾಂಧನಾಗಿದ್ದ ಎಂದು ಕೆಲವರು ವಾದಿಸಿದರೆ ಉಮರ್ ಫಾರೂಕ್ ಎಂಬ ಓದುಗರು ಇಕ್ಬಾಲರನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿ ಬರೆದರು. ಈ ರೀತಿಯ ವಾದ-ಪ್ರತಿವಾದ ಕಳೆದೆರಡು ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ವಾಸ್ತವವೇನು?
ಸರ್ ಮೊಹಮದ್ ಇಕ್ಬಾಲ್ ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಬ್ಬ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿದ್ದರೇ? ಸಾರೆ ಜಹಾಂಸೆ ಅಚ್ಛಾ ಬರೆದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ಒಬ್ಬ ದೇಶಪ್ರೇಮಿ ಎಂದು ನಂಬಿಬಿಡಬೇಕಾ? ಇತಿಹಾಸದ ವಿವಿಧ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಇಕ್ಬಾಲ್ ನಡೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿಯಾದರೂ ಹೇಗಿತ್ತು? ಭಾರತದ ವಿಭಜನೆಗೆ ಜಿನ್ನಾ, ಗಾಂಧಿ, ನೆಹರು ಅವರಷ್ಟೇ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಕೂಡ ಕಾರಣರೇ?
ಹೌದು!
ಒಂದು ಕೈ ಮೇಲಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಆತನೇ ಕಾರಣಕರ್ತೃ! ಅಲಿಘಡ ಚಳವಳಿಯ ಮೂಲಕ ಆರಂಭವಾದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಇಕ್ಬಾಲ್ ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು Studies in Islamic Culture in the Indian Environment’ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ-”ಸರ್ ಸಯ್ಯದ್ ಅಹಮದ್ ಖಾನ್ ಮತ್ತು ಮೊಹಮದ್ ಇಕ್ಬಾಲ್್ರ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪರೋಕ್ಷ ಪಾತ್ರದಿಂದ ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲಿ ಕೋಮುವಾರು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬೆಳೆಯಿತು. ಸರ್ ಸಯ್ಯದ್ ಅಹಮದ್ ಖಾನ್ ಭವಿಷ್ಯದ ಉನ್ನತಿಗೋಸ್ಕರ ಆಧುನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯಿರಿ ಎಂದು ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲಿರುವ ಉನ್ನತ ವರ್ಗದವರಿಗೆ ಆಗ್ರಹ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಅಲಿಘಡ ಕಾಲೇಜು, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಹಾಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಮರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿತು. 1930ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಲಹಾಬಾದಿನ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ ಅಧಿವೇಶನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಇಕ್ಬಾಲ್, ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರ ನಡುವೆ ಭಿನ್ನತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿದವು. ನಂತರ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್್ನ ನೇತಾರರಾದ ಮಹಮ್ಮದ್ ಅಲಿ ಜಿನ್ನಾ ದ್ವಿರಾಷ್ಟ್ರ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ, ಮುಸ್ಲಿಮರು ಎರಡು ಭಿನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾಗಿದ್ದು ಒಂದಾಗಿ ಬಾಳಲಾರರು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು. ಅವರ ಹಲವು ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು 1930ರ ನಂತರ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ರಾಜಕೀಯ ಒಂಟಿತನವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ಜಿನ್ನಾ ಅವರ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಈ ನಿಲುವು ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯಿತು.”
ಇಕ್ಬಾಲರ ಜೀವನ ಕಾನೂನು-ರಾಜಕೀಯದ ನಡುವೆ ಹಂಚಿಹೋಗಿತ್ತು. ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಮರ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಇಕ್ಬಾಲ್್ಗಿತ್ತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮೊದಲ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿದವರು ಅವರು. ಖಿಲಾಫತ್ ಚಳವಳಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಸಂಪರ್ಕವಿದ್ದ ಆತ ಆ ಚಳವಳಿಯ ಮುಂದಾಳಾದ ಮೌಲಾನಾ ಮಹಮದ್ ಅಲಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದರು. ಭಾರತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ನ ಬದ್ಧವೈರಿಯಾಗಿದ್ದ ಈ ಕವಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನು ಎಂದೂ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ನೋಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎಂದರೆ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಹಿಂದೂಗಳ ಪಕ್ಷ.
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ 1920ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ ಕೂಡ ಆಂತರಿಕ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಬಳಲತೊಡಗಿತ್ತು. ಲೀಗ್್ನೊಳಗೇ ಎರಡು ಬಣಗಳಿದ್ದವು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಬೆಂಬಲಿಗ ಮಹಮ್ಮದ್ ಶಫಿ ಬಣ ಮತ್ತು ತಟಸ್ಥ ನಿಲುವಿನ ಜಿನ್ನಾ ಗುಂಪಿನ ನಡುವಿನ ಶೀತಲಸಮರ ಕಂಡು ಇಕ್ಬಾಲ್ ಕಂಗೆಟ್ಟಿದ್ದರು. ಕೇವಲ ಓದು, ಬರಹ, ಭಾಷಣದ ಮೂಲಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇಕ್ಬಾಲ್, ನೇರವಾಗಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲೂ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದರು. ಪಂಜಾಬ್ ಲೆಜಿಸ್ಲೇಟಿವ್ ಅಸೆಂಬ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಗೆ 1926ರಲ್ಲಿ ಲಾಹೋರ್್ನಿಂದ ನಿಂತರು. ಅಲ್ಲದೆ 3,177 ವೋಟುಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವುದು ಅವರ ಮುಂದಿನ ಹೊಣೆಯಾಯಿತು. ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಿರ್ಮಾಣದ ಬೀಜ. ಅಲಹಾಬಾದ್್ನಲ್ಲಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ 29, 1930ರಂದು ಅವರು ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದು-Nations are born in the hearts of poets, they prosper and die in the hands of politicians! ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಉದಯಿಸುವುದು ಕವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಅವು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು, ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತವೆ ಎಂದರು ಇಕ್ಬಾಲ್! ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಮುಸ್ಲಿಂ ರಾಜ್ಯದ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಜಿನ್ನಾರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಎತ್ತಿದ್ದೇ ಇಕ್ಬಾಲ್. ಮುಸ್ಲಿಮರ ರಾಜಕಾರಣದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಖಿಲಾಫತ್ ನಂತರದ ಅತಿಮುಖ್ಯ ಘಟ್ಟ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್್ನ ಬೆಳ್ಳಿಹಬ್ಬದ ಈ ಅಧಿವೇಶನ. “ನೈತಿಕ ಆದರ್ಶ ಮತ್ತು ಒಂದು ರೀತಿಯ ರಾಜನೀತಿಯಾಗಿರುವ ಇಸ್ಲಾಂ (ಅಂದರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ರಚನೆ ಹಾಗೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನೈತಿಕ ಆದರ್ಶದಿಂದ ಉಜ್ವಲಗೊಂಡಿರುವುದು) ಭಾರತದ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಜೀವನೇತಿಹಾಸ ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದೆ. ಹರಿದು ಹಂಚಿಹೋಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮೇಣ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಗೊಳಪಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ನೈತಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹೊಂದಲು ಬೇಕಾದ ಮೂಲಭೂತ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಅದು(ಇಸ್ಲಾಂ) ನೀಡಿದೆ. ಇಸ್ಲಾಂ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಏನಾದರೂ ಜನ ನಿರ್ಮಾಪಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುವುದಾದರೆ ಅದು ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಎಂದು ಯಾವುದೇ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹೇಳಬಹುದು. ಉಳಿದೆಡೆಯಂತೆ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಸಹ ಇಸ್ಲಾಂ ಒಂದು ಸಮಾಜದ ಸಂರಚನೆ ಹೊಂದಿರುವುದು ಇಸ್ಲಾಂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನೈತಿಕ ಆದರ್ಶದಿಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುವುದರಿಂದ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮಾಜ, ಗಣನೀಯ ಏಕರೂಪದ ಮತ್ತು ಒಳಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ, ಅದರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕಾನೂನುಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಒತ್ತಡದ ಮೂಲಕ ಅದು ಈಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿದೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥ” ಎಂದರು ಇಕ್ಬಾಲ್.
‘ಭಾರತದೊಳಗಿನ ಮುಸ್ಲಿಂ ಭಾರತ’ ಎಂಬ ಉಪಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿವೆ-”ಭಾರತದಂಥ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾಮರಸ್ಯದ ಅಖಂಡತೆಯನ್ನು ತರುವಲ್ಲಿ ಅದರ ಉನ್ನತ ಆಯಾಮದಲ್ಲಿ, ಕೋಮುವಾದ ಅನಿವಾರ್ಯ. ಯುರೋಪಿನ ದೇಶಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದ ಘಟಕಗಳು ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿಲ್ಲ. ಭಾರತವು ವಿವಿಧ ಜನಾಂಗ, ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳನ್ನಾಡುವುದರ, ಅನೇಕ ಮತಧರ್ಮಗಳಿಗೆ ಸೇರಿರುವ ಮನುಷ್ಯರ ಗುಂಪುಗಳಿರುವ ಖಂಡ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನಾಂಗ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವರ ನಡವಳಿಕೆ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇಕೆ ಹಿಂದೂಗಳು ಕೂಡ ಏಕರೂಪದ ಗುಂಪಲ್ಲ. ಕೋಮುವಾರು ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆ ಯುರೋಪಿನ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಭಾರತದೊಳಗೇ ‘ಮುಸ್ಲಿಂ ಭಾರತ’ಕ್ಕಾಗಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಬೇಡುತ್ತಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸರಿಯಾಗಿದೆ.’
ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಬೇಕೇಬೇಕು ಎಂಬ ವಾದ ಅವರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಇದೇ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೇಳಿದರು-’“I would never advise the Muslims of India to agree to a system, whether of British or of Indian origin, which virtually negates the principle of true federation or fails to recognise them as a distinct political entity.”
ಅದೇ ಭಾಷಣದ ಕಟ್ಟಕಡೆಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನು ಗೊತ್ತೇ?
“I would like to see the Punjab, North-West Frontier Province, Sindh and Bluchistan amalgamated into a single state. Self-government within the British Empire, or without the British Empire, the formation of a consolidated Northwest Indian Muslim state appears to me to be the final destiny of the Muslims, at least of Northwest India.”ಪಂಜಾಬ್ ಸರಹದ್ದು ಪ್ರಾಂತ್ಯ, ಸಿಂಧ್, ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅದೊಂದು ಸಂಯುಕ್ತ ಪ್ರಾಂತ್ಯವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣಲಿಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದ ಸರ್ ಮೊಹಮದ್ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಬಿತ್ತಿದ್ದು ಮತ್ತೇನನ್ನೂ ಅಲ್ಲ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಬೀಜವನ್ನೇ! 1931ರಲ್ಲಿ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಬ್ರಿಟನ್್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲು ಹೋಗಿದ್ದ ಮಹಮದ್ ಅಲಿ ಜಿನ್ನಾಗೆ “ಮುಸ್ಲಿಂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ರಚನೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದು ಆ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ನೀನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗು” ಎಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದು ವಾಪಸ್ ಕರೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಇಕ್ಬಾಲ್. ಪಾಕಿಸ್ತಾನವೆಂಬ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಜಿನ್ನಾ ತಾಯಿಯಾದರೆ ಇಕ್ಬಾಲರೇ ತಂದೆ. ಏನೇ ರಾಜಕೀಯ ಕುಸಿತ, ಹತಾಶೆ, ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದರೂ ಇಕ್ಬಾಲರು ಜಿನ್ನಾಗೆ ಪ್ರಚೋದನೆ ನೀಡದಿದ್ದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಭ್ರೂಣ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಮತ್ತು ಡಾ. ಜಿ.ಬಿ. ಹರೀಶ್ ಬರೆದಿರುವ “ಮಹಮದ್ ಅಲಿ ಜಿನ್ನಾ: ಮೊದಲು ನಾನು ಭಾರತೀಯ ಎಂದವನು ಭಾರತವನ್ನೇ ಒಡೆದನೇ?” ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇಕ್ಬಾಲರು ಬರೆದಿರುವ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಕ್ಬಾಲ್ ಜಿನ್ನಾಗೆ ಬರೆದಿರುವ ಪ್ರತಿ ಪತ್ರದಲ್ಲೂ ಕಾಣುವುದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರದ ವಿಷಬೀಜವೇ.
ಇಕ್ಬಾಲ್ ಮತ್ತು ಜಿನ್ನಾರನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರಿಯಲು ‘ಸಾರೆ ಜಹಾಂಸೆ ಅಚ್ಛಾ’ ಗೀತೆಯ ಒಳಗುಟ್ಟನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಗೆಯಬೇಕು. ಉರ್ದುವಿನಲ್ಲಿ ಇಕ್ಬಾಲ್ ರಚಿಸಿದ ಈ ಕವಿತೆ ಮೊದಲು ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದು 1904ರ ಆಗಸ್ಟ್ 16ರಂದು ‘ಇತ್ತೆಹಾದ್್’ ಎಂಬ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ. ಇದನ್ನು ದೇಶಭಕ್ತಿಗೀತೆಯೆಂದು ಮುಂದೆ ಬಿಂಬಿಸಿದರೂ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಬರೆದದ್ದು ಗಜಲ್ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ, ಮಕ್ಕಳ ಕವಿತೆಯಾಗಿ. 1905ರಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಇದನ್ನು ಲಾಹೋರಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾಲೇಜಿನ ಸಭೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ವಾಚನ ಮಾಡಿದರು. ತಕ್ಷಣವೇ ಈ ಕವಿತೆ ಜನರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆ ಇಟ್ಟಿತು. ತರಾನಾ-ಎ-ಹಿಂದ್ (ಭಾರತೀಯರ ಹಾಡು) ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಹಾಡಿನ ರೂಪ ಪಡೆಯಿತು. ಈ ಹಾಡು ಬರೆದಾಗಿನ ಇಕ್ಬಾಲೇ ಬೇರೆ, 1930ರ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್್ನ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯದ ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟ ಇಕ್ಬಾಲೇ ಬೇರೆ. ಅದೇ ದೇಹ, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಭಾರತದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. 1904ರಲ್ಲಿ ಈ ಕವಿತೆ ಜನರ ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಅದರ ವಿಶಾಲ ದೃಷ್ಟಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಲವರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತ್ತು.
ಮಜ್್ಹಬ್ ನಹೀಂ ಸಿಖಾತಾ ಆಪಸ್ ಮೇಂ ಬೈರ್ ರಖನಾ
ಹಿಂದೀ ಹೈ ಹಂ, ವತನ್ ಹೈ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಹಮಾರಾ
ನಮ್ಮ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ದ್ವೇಷ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮತಧರ್ಮ ಕಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಾವು ಹಿಂದ್, ನಮ್ಮ ಭೂಮಿ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ.
ಆದರೆ ಇಕ್ಬಾಲರು 1910ರಲ್ಲಿ ಬರೆದ ‘ತರಾನಾ-ಇ-ಮಿಲ್ಲಿ’ ಕವನದ ಮೊದಲ ಚರಣದಲ್ಲಿ ಒಡಕಿನ ಅಪಸ್ವರ ಕೇಳಿಸಿತ್ತು.
ಚೀನ್-ಒ-ಅರಬ್ ಹಮಾರಾ, ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಹಮಾರಾ
ಮುಸ್ಲಿಂ ಹೈ ಹಂ, ವತನ್ ಹೈ ಸಾರಾ ಜಹಾಂ ಹಮಾರಾ
ಅಂದರೆ ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಅರೇಬಿಯಾ ನನ್ನದು, ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ ನಮ್ಮದು, ನಾವು ಮುಸ್ಲಿಮರು, ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ನಮ್ಮ ಭೂಮಿ. ಈ ಎರಡನೆಯ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ನಮ್ಮದು ಎಂಬ ವಿಶಾಲತೆ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳೋಣವೇ? ಅಥವಾ ‘ನಾವು ಮುಸ್ಲಿಮರು ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ನಮ್ಮದು’ ಎಂಬ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆಯೋ? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ‘ಸಾರಾ ಜಗಕೋ ಇಸ್ಲಾಂ ಬನಾಯೇಂಗೆ’ ಎಂಬ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ಲಾಂನ ಘೋಷಣೆಗಿಂತ ಇದು ಯಾವ ರೀತಿ ಬೇರೆಯಾಗಿದೆ?!
ಭಾರತ ಭಕ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯೆಂದು ಈಗಲೂ ‘ಸಾರೇ ಜಹಾಂಸೆ ಅಚ್ಛಾ’ ಹಾಡುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಹಾಡು ಬರೆದಾತನೇ ಭಾರತ ವಿಭಜನೆಯ ಮೂಲ ಖಳನಾಯಕನೆಂದು ಅದೆಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತು?

 - ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ