ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಪಟ್ಟಿ

ಸೋಮವಾರ, ಜನವರಿ 28, 2013

ಭಾರತದ ಶಾಂತಿಗೆ ಭಂಗ ತಂದೀತೆ ಪಾಕ್‌ನ ಅರಬ್ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್?

Is Muhammad Tahir-ul Qadri replicating the “Arab Spring” in Pakistan?
Cleric brings whiff of “Arab Spring” to Pakistan
Is Pakistan in for an “Arab Spring”?
ಕಳೆದ ಸೋಮವಾರದಿಂದ ಇಂಥ ಹತ್ತಾರು ಹೆಡ್‌ಲೈನ್‌ಗಳನ್ನು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿರುತ್ತೀರಿ, ಟೀವಿ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿರುತ್ತೀರಿ, ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿರುತ್ತೀರಿ, ಇದೇನಿದು ಎಂದು ಕುತೂಹಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿರುತ್ತೀರಿ, ನಮ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಸೈನಿಕರನ್ನು ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಹತ್ಯೆಗೈದಿರುವುದರ ಬಗೆಗಿನ ಕೋಪದ ನಡುವೆಯೂ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಟ್ಟಿರುತ್ತೀರಿ.
ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದಾದರೂ ಏನು?
ಜನವರಿ 15ರಂದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ರಾಜಧಾನಿ ಇಸ್ಲಾಮಾಬಾದ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ರ್ಯಾಲಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ಮೌಲಾನಾ ಮೊಹಮದ್ ತಾಹಿರುಲ್ ಖಾದ್ರಿ ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸರ್ಕಾರ ರಾಜಿನಾಮೆ ಇತ್ತು ಕೆಳಗಿಳಿಯಬೇಕು, ಹಾಲಿ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗವನ್ನು ಬರ್ಖಾಸ್ತು ಮಾಡಬೇಕು, ಮುಂಬರುವ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮುಂದೂಡಬೇಕು, ಮಧ್ಯಂತರ ಸರ್ಕಾರ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಬೇಕು, ಚುನಾವಣೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಬೇಕು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಬೇಡಿಕೆ ಈಡೇರುವವರೆಗೂ ಧರಣಿ ಕೂರುವುದಾಗಿ ಖಾದ್ರಿ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದರು. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ತಡ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ “Arab Spring” “Million Man March” ಎಂದೆಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ, ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಾಗೂ ಭಾರತೀಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡಿದವು. ಇತ್ತ ಖಾದ್ರಿಯವರಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೇನೆಯ ಪರೋಕ್ಷ ಬೆಂಬಲವೂ ಇತ್ತು. ರ್ಯಾಲಿಗೆ ಭಾರೀ ಜನಸಾಗರ ಹರಿದುಬರದಿದ್ದರೂ Arab Sprin ನಂಥ ಚಳವಳಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲಿದೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಅದಿರಲಿ, ಈ Arab Sprin ಅಂದರೇನು?
ವಸಂತ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ
ಮಾವು ಚಿಗುರಲೇ ಬೇಕು
ಕೋಗಿಲೆ ಹಾಡಲೇಬೇಕು
ಎಂಬ ಹಾಡನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಚಳಿಗಾಲ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಬರುವ ಕಾಲವೇ ಈ “Spring’ (ವಸಂತ ಕಾಲ). ಆಗ Rejuvenation ಅನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಒಂದು ಕೆಟ್ಟಕಾಲದಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾಲದತ್ತ ಸಾಗುವುದು ಎನ್ನಬಹುದು. “Prague Spring’ ಎಂಬ ಪದಪುಂಜ 1968ರಲ್ಲೇ ಕೇಳಿಬಂದಿತ್ತು. ಅಲೆಗ್ಸಾಂಡರ್ ಡುಸೆಕ್ ಅವರು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಕರಿನೆರಳು ಹಾಗೂ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಝೆಕಸ್ಲೊವಾಕಿಯಾವನ್ನು ಅದರಿಂದ ಹೊರಗೆಳೆದು ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ತಂದು ಜನರಿಗೆ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಪರ್ವವನ್ನು ‘ಪ್ರೇಗ್ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್‌’ ಎಂದು ಕರೆದರೆ, ನಿರಂಕುಶಪ್ರಭುಗಳು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಗಳು, ರಾಜಾಡಳಿತಗಳ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ 2010, ಡಿಸೆಂಬರ್ 18ರಂದು ಮುಸ್ಲಿಂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಪ್ರದರ್ಶನ, ಪ್ರತಿಭಟನೆ, ಮುಷ್ಕರ, ಮುತ್ತಿಗೆಗಳು “Arab Spring’ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದವು. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಪ್ರತಿಭಟನೆ, ಕ್ರಾಂತಿಯ ಮೊದಲ ಜ್ವಾಲೆ ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದು ಟುನೀಷಿಯಾದಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಝಿನ್-ಎಲ್-ಅಬಿದಿನ್ ಬೆನ್ ಅಲಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದು ನೈಜ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಜನ ಮುಂದಾದರು, ಅದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆದರು. ಅದನ್ನು “Jasmine Revolution’ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ಈಜಿಪ್ತ್, ಲಿಬಿಯಾ, ಯೆಮನ್‌ನಲ್ಲಿ ಎದ್ದ ಕ್ರಾಂತಿ ಅಲ್ಲಿನ ಆಡಳಿತಗಾರರನ್ನು ಗದ್ದುಗೆಯಿಂದ ಹೊರದಬ್ಬಿದರೆ, ಒಮಾನ್, ಬಹ್ರೇನ್, ಸಿರಿಯಾ, ಅಲ್ಜೀರಿಯಾ, ಇರಾಕ್, ಜೋರ್ಡಾನ್, ಕುವೈತ್, ಮೊರಾಕ್ಕೊ, ಸುಡಾನ್, ಲೆಬನಾನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ವಿರೋಧಿ ಧ್ವನಿ, ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಕಂಡುಬಂದವು. ಇವೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ‘ಅರಬ್ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್‌’ ಎನಿಸಿವೆ. ರಾಜಧಾನಿ ಕೈರೋದ ತಾಹ್ರಿರ್ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ನೆರೆದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈಜಿಪ್ತನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಹೋಸ್ನಿ ಮುಬಾರಕ್ ಎಂಬ ಬಲಿಷ್ಠ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಯನ್ನೇ ಕಿತ್ತೊಗೆದುಬಿಟ್ಟರು, 42 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಲಿಬಿಯಾವನ್ನಾಳುತ್ತಿದ್ದ ಮುಅಮ್ಮರ್ ಗಡಾಫಿಯನ್ನು ಅಮೆರಿಕ-ಬ್ರಿಟನ್-ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕೊಂದೇ ಬಿಟ್ಟರು.
ಅದಿರಲಿ, ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲೇ ಇಂಥ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ?
ಆಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ, ಬ್ರೂನಿ, ಇರಾನ್, ಮಾರಿಷಸ್, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ, ಯೆಮನ್, ಅಲ್ಜೀರಿಯಾ, ಬಹ್ರೇನ್, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ, ಈಜಿಪ್ತ್, ಇರಾಕ್, ಕುವೈತ್, ಲಿಬಿಯಾ, ಮಲೇಷ್ಯಾ, ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್, ಮೊರಾಕ್ಕೊ, ಒಮಾನ್, ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್, ಸೊಮಾಲಿಯಾ, ಸುಡಾನ್, ಸಿರಿಯಾ, ಟುನೀಷಿಯಾ, ಯುಎಇ, ಇಂಡೋನೇಷಿಯಾ ಹೀಗೆ 26 ಕಟ್ಟಾ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸದೃಢ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ, ಇರುವ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ನೋಡೋಣ? ಹಾಗಾಗಿ ಜನರಲ್ಲಿ ಹತಾಶೆ, ನಿರಾಸೆ, ಅತೃಪ್ತಿಗಳು ಮನೆಮಾಡಿವೆ. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳೇಳುತ್ತಿವೆ. ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು, ನಿರಂಕುಶಪ್ರಭುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ಉದ್ದೇಶ ಖಂಡಿತ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅಬಿದಿನ್ ಬೆನ್ ಅಲಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಟುನೀಷಿಯಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಯಿತೆ? ಗಡಾಫಿಯನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ ಲಿಬಿಯಾದಲ್ಲಿ ಜನತಂತ್ರ ನೆಲಸಿತೆ? ಹೋಸ್ನಿ ಮುಬಾರಕ್‌ರನ್ನು ಜೈಲಿಗಟ್ಟಿದ ನಂತರ ಈಜಿಪ್ತ್ ಶಾಂತವಾಯಿತೆ?
ಅಲ್ಲಿ ಆಗಿದ್ದಾದರೂ ಏನು? ಸಾಧನೆಯಾದ ಉದ್ದೇಶವಾದರೂ ಯಾವುದು?
ಹೋಸ್ನಿ ಮುಬಾರಕ್‌ರನ್ನು ಹೊರದಬ್ಬುವಾಗ ಕೈಜೋಡಿಸಿದ್ದು 1928ರಲ್ಲೇ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿದ್ದ ‘ಮುಸ್ಲಿಂ ಬ್ರದರ್‌ಹುಡ್‌’ ಎಂಬ ಕಟ್ಟರ್‌ವಾದಿ ಸಂಘಟನೆ. ಜಿಹಾದೇ ನಮ್ಮ ಮಾರ್ಗ ಎನ್ನುವ ಈ ಸಂಘಟನೆ ಇವತ್ತು ಈಜಿಪ್ತ್‌ನ ಜುಟ್ಟು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದೆ. ನೈಜ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಕಥೆ ಬಿಡಿ, ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಚುನಾವಣೆ ಎಂಬ ಕಪಟ ನಾಟಕವಾಡಿ ಈಜಿಪ್ತನ್ನು ಧರ್ಮಾಂಧತೆಯ ಕೂಪಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ, ಧರ್ಮವೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಪರಿಹಾರ ಎನ್ನುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಅಂದು ಜನ ಬೀದಿಗಿಳಿದಿದ್ದು ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಆತ್ಮಗೌರವ, ಸ್ವ-ಆಡಳಿತ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ. ಕೊನೆಗೆ ದೊರೆತಿದ್ದು, ಮಗದೊಂದು ರೀತಿಯ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ, ಹತ್ತಿಕ್ಕುವಿಕೆ. ಇತ್ತ ಗಡಾಫಿಯ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಕೊನೆಗಾಣಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಅಮೆರಿಕ, ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟನ್. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೇನು? ಅಮೆರಿಕದ ರಾಯಭಾರಿ ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ ಸ್ಟೀವನ್ಸ್‌ರನ್ನೇ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು! ಏಕಿಂಥ ಘಟನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿವೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಿ? ‘ಅರಬ್ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್‌’ ಎಂಬುದು ಕೆಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಒಳಿತಿನೆಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳು ಗದ್ದುಗೆ ಹಿಡಿಯುವ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಗಳಿದ್ದಾಗ ಅಲ್‌ಖೈದಾದಂಥ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಜಾಗವಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಆಗಿರುವುದೇನು? ಅಲ್‌ಖೈದಾ ಇನ್ ದಿ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಮಗ್ರೇಬ್ (AQIM) ಎಂಬ ಜಿಹಾದಿ ಸಂಘಟನೆ ಮಾಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಬೇರುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಜಭತ್ ಅಲ್ ನುಸ್ರಾ ಎಂಬ ಅಲ್‌ಖೈದಾಗೆ ಸೇರಿದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಿರಿಯಾವನ್ನು ಹತೋಟಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಅಲ್‌ಖೈದಾವಂತೂ ಈಜಿಪ್ತ್, ಟುನೀಷಿಯಾ, ಲಿಬಿಯಾಗಳಿಗೆ  ವ್ಯಾಪಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅಣಕವೆಂದರೆ ಬೆನ್ ಅಲಿ, ಮುಬಾರಕ್, ಗಡಾಫಿ ಇರುವವರೆಗೂ ಇಂಥ ಸಂಘಟನೆಗಳು ತಲೆಯೆತ್ತಲೂ ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಮೂಲಭೂತವಾದಕ್ಕೂ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿರುವ ಚಳವಳಿಯನ್ನು Arab Uprising, Arab Awakening, Arab Sprin ಎಂದು ಯಾರೇನೇ, ಎಷ್ಟೇ ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕಿದರೂ ಅರಬ್ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್‌ನಿಂದ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಶಾಂತಿಯಲ್ಲ, ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ತೀವ್ರವಾದ. ಇಂಥ ತೀವ್ರವಾದಿಗಳು ಒಡಲಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಹಾಗೂ ಅನ್ಯಧರ್ಮ ವಿರೋಧಿಗಳು, ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದ್ವೇಷಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನೇಟೋದ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ ಇವತ್ತಿಗೂ ಏಕೆ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರ ಟರ್ಕಿಯನ್ನು ಐರೋಪ್ಯ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಗೊತ್ತೇ? ಐರೋಪ್ಯ ಒಕ್ಕೂಟದೊಳಗೆ ದೇಶದೇಶಗಳ ಗಡಿಗಳು ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ನಿರ್ಬಂಧ ಮುಕ್ತವಾಗಿವೆ, ಟರ್ಕಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅಂಥದ್ದೇ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಅದರಿಂದ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳು ಯುರೋಪ್‌ಗೂ ಕಾಲಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಯ.
ಹಾಗಂತ…
ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ತಾಹಿರುಲ್ ಖಾದ್ರಿಯವರ ಉದ್ದೇಶ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಲಾಹೋರ್‌ನಿಂದ ಇಸ್ಲಾಮಾಬಾದ್‌ವರೆಗೂ ಬೃಹತ್ ರ್ಯಾಲಿ ನಡೆಸಿರುವ ಅವರ ಉದ್ದೇಶ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಆಸಿಫ್ ಅಲಿ ಜರ್ದಾರಿ ನೇತೃತ್ವದ ಭ್ರಷ್ಟ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಅವರೊಬ್ಬ ಅದ್ಭುತ ವಾಗ್ಮಿ. ಅವರು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರೋಧಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನೂ ಖಡಾಖಂಡಿತವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ವಿರುದ್ಧ 600 ಪುಟದ ಫತ್ವಾವನ್ನೇ ಹೊರಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಭಾರತಕ್ಕೂ ಬಂದಿದ್ದ ಖಾದ್ರಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ಭಕ್ತಿ ಪರಂಪರೆಯ ಸೂಫಿಯಿಸಂನ ಅನುಯಾಯಿ. ಇವರ ಮಾತುಗಳು ಪ್ರಖರವಾದರೂ ಪಕ್ಷಪಾತಿಯಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಯುವಜನತೆ ಖಾದ್ರಿಯವರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದೆ.
ಅಂದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ…
ಭಾರತ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡಬಹುದೇ? ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಖಾದ್ರಿಯವರ ಹಿಂದಿರುವುದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಸೇನೆ. ಕಳೆದ ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಕಾಲ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಆಳಿರುವುದು ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಂಟಕವಾಗಿರುವುದೇ ಈ ಸೇನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಸೇನೆಯ ಉದ್ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ ಪಡಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಖಾದ್ರಿಗೆ ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಸೇನೆ, ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಸೈನಿಕರನ್ನು ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಹತ್ಯೆಗೈಯುವ ಮೂಲಕ ಭಾರತವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆಯನ್ನೂ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಖಾದ್ರಿಯವರ ಉದ್ದೇಶ ಎಷ್ಟೇ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿದ್ದರೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಎದ್ದಿರುವ ಹೊಸ ಕ್ರಾಂತಿ ಅರಬ್ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್‌ನಂತಾದರೆ ಆ ಧಾರ್ಮಿಕ ತೀವ್ರವಾದದ ಅಲೆ ಭಾರತಕ್ಕೂ ಅಪ್ಪಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಖಾತ್ರಿಯೇನು?

- ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ

ಬುಧವಾರ, ಜನವರಿ 23, 2013

Entitlement University Named After a Mass Murderer !!

Entitlement University Named After a Mass Murderer !!


"This man has caused great loss not only to the Muslim community but to the entire society. He may be occupying a very high office, but we will not spare him. He has committed grave and deliberate mistakes. I have ordered a detailed inquiry into the bank’s functioning."

This is how Mumtaz Ali Khan, Karnataka Minister for Haj, Wakf and Minority Welfare thundered in November 2009. Guess who he thundered against? The One Who Rightfully Got Elevated in True Congress Tradition of Rewarding the Corrupt. The One Who Now Adorns the Chair of Minister of Minority Affairs. The Honourable Sri K Rahman Khan.

So all it takes for one to get a super-promotion to a Central Ministry job is to execute a scam of a few hundred crores. In Rahman Khan’s case, the record is nothing less than stellar. He was the team lead in the Rs. 300 crore swindle of Amanath Cooperative Bank, which came to light in 2009, which is what prompted Mumtaz Ali Khan to thunder thus. But Rahman Khan apparently didn’t believe in resting on past or current laurels. In the true style of super-achievers, he went ahead and bettered his own record.

Rahman Khan, who took over as Minister for Minority Affairs in the latest Union Cabinet re-shuffle, is being investigated by the Karnataka Lokayukta for allegedly conniving in the misappropriation of wakf funds….The Lokayukta investigation in the Syed Khazim dargah case has renewed attention on Rahman Khan’s alleged involvement in the massive and systematic encroachment of wakf property in the state — a scam that has been estimated in a recent report by the Karnataka State Minorities Commission at Rs 2 lakh crore.

The Wakf Property scam was the mother of all scams as far as Karnataka is concerned. Even on the national scale, it convincingly leaves the 2G scam behind. The investigation report by Anwar Manippady, the chairman of the State Minorities Commission ran into a gargantuan 7000 pages resulting in Rahman Khan being booked under IPC Sections 409, 120(b), and 467 among others. Perhaps it was this capability that made the Party bosses suddenly take notice of him resulting in something far sweeter: Rahman Khan was elevated into the Central Ministry from his erstwhile position as Deputy Chairman of the Rajya Sabha.

While the entire political class is busy squabbling over the usual nonsense, while the Congress is up to its usual skullduggery, while the BJP is imploding, while Arvind Kejriwal has announced his new circus, Rahman Khan has slyly declared that he’s out to create several structures to augment the Sonia-Manmohan combine’s nation-wrecking entitlement scheme-a-day method of governance.
Union Minister for Minority Affairs K. Rahman Khan on Saturday said the Moulana Azad Education Foundation, under his Ministry, was setting up five universities across the country. One of them would be established at Srirangapatna and it would be named after Tipu Sultan, the 18th century Mysore ruler.

Mr. Khan told presspersons that Bihar, West Bengal, Madhya Pradesh and Jammu and Kashmir are the other States which would have such universities. He said 50 per cent of the seats in these institutions would be reserved for minorities. His Ministry would also build infrastructure such as Kendriya Vidyalayas for minority students.

As usual, you and I will pay the money that funds these universities, which experience tells us, will go to hell while simultaneously impoverishing us to that extent. According to media reports, some Rs. 300 crores have been earmarked for the Tipu University. Let that be how it is. No additional commentary is required on the sheer vileness of this endeavour. What should interest us is choosing Tipu’s name for the proposed university.

Guess what else is named after Tipu? A Pakistani missile.

Unsurprising given that Pakistan has been consistent in its missile naming convention: Ghauri, Ghaznavi, Abdali, and Babur, all names of medieval Muslim invaders who struggled to establish the might of Islam in India. The fact that an enemy nation has named its missiles in the honour of all those who vowed to convert India into Islam is pretty revealing. And the fact that Pakistan accords Tipu the same honour shows that they regard him to be a true Muslim king who went about his goal of converting India into Islam.
And here we have an Indian citizen, a Central Minister no less, who wants to establish a university named after Tipu.

The whole business of regarding Tipu as some kind of a heroic patriot took a new turn after Sanjay Khan’s ill-informed TV serial on Tipu Sultan was aired on Doordarshan. This was based on Bhagwan S Gidwani’s equally ill-informed and fraudulent novel named The Sword of Tipu Sultan. A walk in the Muslim-dominated localities in any major city of Karnataka will show you at least one hoarding that proclaims something on the lines of Mysore Tiger Tipu Association. Its more famous avatar is the Tipu Sultan United Front, a rogue outfit that brings us echoes of the likes of the Jihad-mongering Popular Front of India. This is the extent to which the Tipu Myth has taken roots and has grown into an enormous tree over the years: the university, and the agitation to rename the Bangalore International Airport after Tipu are just two of the very many venomous fruits of that tree.

And so we need to remind ourselves again, we need to set the record on Tipu straight before we even name something in his honour. Naming things after supposedly-great dead people is one of the ways to preserve their deeds, their ideals, and their legacy. So what is Tipu’s record on these parameters?

Tipu Sultan lived in an era when the British Crown wasn’t ruling India. India was on its way to reviving and restoring its ancient ideals and way of life after the prolonged darkness of the Islamic era ended with Aurangzeb’s death in 1707. The Marathas had emerged as the most powerful and the largest political force then. It’s therefore both a misleading and a fraudulent claim that Tipu fought the British in the sense of the then British Government. Tipu waged war against the British East India Company. He waged the war purely for territorial and imperial purposes and not because he was spurred by patriotism towards India as a nation. He was primarily an immensely cruel Muslim zealot motivated by the goal of establishing Islam in India. Indeed, the notion of India as—roughly speaking—a nation state took root in the minds of the early crop of Indian freedom fighters after the British Crown took over the country and declared it as one of their colonies. This fact is intentionally blanked out by our clever-by-half historical frauds of the Marxist school in their vile endeavour to project Tipu as some kind of a valiant saviour. If Tipu is indeed this heroic freedom fighter who fought against British tyranny, why don’t our secular scum extend the same logic to the Marathas as well?
Another popular myth is in wide currency as fa as Karnataka is concerned. Girish Karnad among others has played a huge part in recent times to perpetuate this myth that Tipu Sultan was an unsullied patron and promoter of the Kannada language. About 4 years ago, he frothed at the mouth in a Kannada daily when the then Education Minister D.H. Shankara Murthy correctly claimed that Tipu was an opponent of Kannada.

Dr. S L Bhyrappa then tore into Girish Karnad’s perverted history concerning Tipu’s life and deeds. Here are some excerpts from that piece by Dr. S.L Bhyrappa (translation mine):

Kannada was the official language of the Mysore state when the Wodeyar dynasty ruled over the Mysore kingdom…When Tipu took over, he changed the administrative language from Kannada to Farsi(Persian). We can witness this till date. Karnataka Government’s land and revenue records use Farsi terminology. For instance, a usage like “Ramesh’s son Suresh” is written as “Suresh bin Ramesh.” Our state has retained terms like “Khata,” “Khirdi,” “Pahani,” “Khanesuvari,” “Gudasta,” and “Baranamoona,” a direct holdover from Tipu’s times. Not just that—Tipu changed the names of entire cities and towns:


EVEN THE PLACE-NAMES WERE CHANGED

Gopal Rao had written all these on the basis of the writings of Tipu's own son, Ghulam Muhammad, and Muslim historians like Kirmani. Even the Hindu names of places, the Sultan could not tolerate. Therefore, Mangalapuri (Mangalore) was changed to Jalalabad, Cannanore (Kanwapuram) to Kusanabad, Bepur (Vaippura) to Sultanpatanam or Faruqui, Mysore to Nazarabad, Dharwar to Quarshed-Sawad, Gutti to Faiz-Hissar, Ratnagiri to Mustafabad, Dindigul to Khaliqabad, Calicut (Kozhikode) to Islamabad,Brahmapuri to Sultanpet,Coorg to Zafarabad, Devanahalli to Yusufabad,Krishnagiri to Phalk-il-azam,Penukonda to Fakrabad,Sira to Rustumabad. Sankridurga to Muzaffarabad,Sakleshpur to Manjarabad and Chitradurga to Farook yab Hissar.It was after the death of Tipu Sultan that the local people reverted to old names.

Though Muslims in Malabar speak, read and write Malayalam even today just as Tamil Muslims in Tamil Nadu read, write and speak in Tamil. Thanks to Tipu, Muslims in Karnataka speak only Urdu. This is the direct result of Tipu’s insistence that Farsi and Urdu were the only permitted mediums of instruction.

This linguistic assault apart, we need to examine the full extent of the unfettered barbarism Tipu Sultan unleashed in serving the cause of Islam. Here’s what comes out of the mouth of this Islamic zealot par excellence, someone who belongs in the same Hall of Islamic Savagery that Aurangzeb occupies.

We can turn to S L Bhyrappa again:
A collection of papers entitled Tipu Sultan’s Dreams was recovered by the British Colonel William Kirkpatrick from the Srirangapatanam palace after Tipu was killed in the Fourth Anglo-Mysore War in 1799. These are written in Tipu’s own hand in Farsi. Kirkpatrick himself translated several of these from Farsi to English. The India Office in London still retains the original and some translations. Tipu himself speaks in these papers, the strongest and firsthand evidence of his fanaticism. He always refers to Hindus as Kaffirs and the British as Christians. In some of these papers, he recounts a recurring dream in which a a long-bearded Maulvi frequently appears. Tipu goes to Mecca on a pilgrimage; Prophet Mohammad tells a long-bearded Arab, “Tell Tipu that I shall not enter Heaven without Tipu.” Tipu then embarks on a mission to convert all non-Muslims to Islam and then Islamizes all non-Islamic nations…. He talks nothing about modernizing India and fumes that the Christians (British) are the biggest obstacle that he must urgently remove.
The most glaring instance where Tipu’s Islam-inspired savagery played out in all its cruel glory is his brutal Malabar campaign. He managed to do in a very brief span what centuries of Islamic incursions had failed to do to large parts of Kerala.

The account of his savage raid of the Malabar region makes your stomach churn. Here is how he gloats about it in a letter to the Governor of Bekal written in January 1790:
Don’t you know I have achieved a great victory recently in Malabar and over four lakh Hindus were converted to Islam? I am determined to march against that cursed Raman Nair (Rajah of Travancore) very soon. Since I am overjoyed at the prospect of converting him and his subjects to Islam, I have happily abandoned the idea of going back to Srirangapatanam now.

Equally, the Malabar Manual written by William Logan, the Collector of Malabar makes for painful reading. A horrified Logan describes in detail the kind of barbarism Tipu’s hordes inflicted on the Hindus of Kerala. To read a sample, head here. In fact, the extent and scope of Tipu’s cruelty appalled even the British who had by then developed imperial ambitions in India.

Here is how the Preface of G.A. Henty’s The Tiger of Mysore describes Tipu:
…our struggle with Tippoo Saib was…marked by a long endurance of wrong, and a toleration of abominable cruelties perpetrated upon Englishmen and our native allies….Tippoo…revelled in acts of the most abominable cruelty. It would seem that he massacred for the very pleasure of massacring, and hundreds…were killed by famine, poison, or torture, simply to gratify his lust for murder. Patience was shown towards this monster until patience became a fault, and our inaction was naturally ascribed by him to fear.

HE WANTED TO BE A PADISHAH

He wanted to become an Emperor after defeating the British. He wanted to achieve his ambition after consulting the astrologers. There were a few Brahmin astrologers in Sree Ranganatha Swami Temple. They predicted that if some of the suggested remedial rituals were performed, Tipu would achieve his cherished ambition. Believing that he could become the undisputed ruler of the whole of South India, after defeating the British, he performed all the suggested rituals in the Sree Ranaganatha Swami Temple, besides giving costly presents to the astrologers. This act is being widely interpreted by secularist historians as love and respect for Hindu religion and traditions! They also doubt if there were any Hindu temples which were desecrated or destroyed by Tipu Sultan and his Islamic army in Malabar.

M.A. Gopal Rao, stated a few years ago in one of his articles: 'In a deliberately designed taxation scheme, the religious prejudice of Tipu Sultan became quite clear. His co-religionists, Muslims, were exempted from house tax, commodity tax and also the levy on other items of household use. Those who were converted to Muhammadanism, were also given similar tax exemptions. He had even made provisions for the education of their children. Tipu Sultan discontinued the practice of appointing Hindus in different administrative and military jobs as practised by his father, Hyder Ali Khan, in the past. He had deep hatred towards all non-Muslims. During the entire period of sixteen years of his regime, Purnaiyya was the only Hindu who had adorned the post of Dewan or minister under Tipu Sultan. In 1797 (two years before his death) among the 65 senior Government posts, not even a single Hindu was retained. All the Mustadirs were also Muslims. Among the 26 civil and military officers captured by the British in 1792 there were only 6 non-Muslims.

In 1789, when the Nizam of Hyderabad and other Muslim rulers decided that only Muslims would be appointed henceforth in all Government posts, Tipu Sultan also adopted the same policy in his Mysore State. Just because they were Muslims, even those who were illiterate and inefficient, were also appointed to important Government posts. Even for getting promotions, one still had to be a Muslim under Tipu Sultan's regime. Considering the interest and convenience of only Muslim officers, all the records relating to tax revenue, were ordered to be written in Persian rather than in Marathi and Kannada as followed earlier. He even tried to make Persian the State language in place of Kannada.

The Muslim officers, occupying important posts at all levels, were all dishonest and unreliable persons. Even when people complained to him with evidences against those officers, Tipu Sultan did not care to inquire about the complaints lodged."

ISLAMIC ATROCITIES IN COORG, BEDNUR, AND MANGALORE

The cruelties which Tipu Sultan committed in Coorg, has no parallel in history. On one occasion, he forcibly converted over ten thousand Hindus to Muhammadanism. On another occasion, he captured and converted to Islam more than one thousand Hindu Coorgis before imprisoning them in the Sreerangapatanam fortress. In the period of confusion and anarchy prevailing in Sreerangapatanam during the last war of Tipu Sultan against the British, all the Coorgi prisoners escaped from the prison and became Hindus again after reaching their native kingdom. Against the solemn oath given to the Raja of Coorg, Tipu Sultan forcibly abducted a young princess from the Coorg royal family and made her his wife against her will.

The atrocities committed by Tipu Sultan in Bidnur in North Karnataka during and after its capture by him, were most barbarous and beyond description. Ayaz Khan who was Kammaran Nambiar from Chirackal Kingdom before his forcible conversion to Islam by Hyder Ali Khan, had been appointed as Governor of Bidnur. Tipu Sultan was jealous of and opposed to Ayaz Khan from the very beginning because Hyder Ali Khan had considered the latter more intelligent and smart. When Ayaz Khan learnt that Tipu Sultan was scheming to kill him secretly, he escaped to Bombay with plenty of gold. Tipu Sultan came to Bednur and forcibly converted its entire population to Islam. The people accepted Islam for the sake of their lives.

After the capture of Mangalore, thousands of Christians were also forcibly sent to Sreerangapatanam where all of them were circumcised and converted to Islam. Tipu Sultan's justification was that during the Portuguese domination, prior to the arrival of the British, many Muslims had been converted to Christianity by their Missionaries. He proudly proclaimed his action as a sort of punishment for the conversion of many Muslims by the Portuguese.

Then he marched upto Kumbla on the northern borders of Kerala, forcibly converting to Islam every Hindu on the way. This time, his argument (repeated by the Muslim and secularist historians of today) was that if all belonged to one religion - Muhammadanism - there would be unity and consequently it would be easy to defeat the British!


INSIDE MALABAR

In Malabar, the main target of Tipu Sultan's atrocities were Hindus and Hindu temples. According to Lewis B. Boury, the atrocities committed by Tipu Sultan against Hindus in Malabar were worse and more barbarous than those committed against the Hindus in Hindustan by the notorious Mahmud of Ghazni, Alauddin Khalji, and Nadir Shah. He disputes in his book Mukherjee's version that Tipu Sultan had converted only his opponents. Normally even a cruel person kills or tortures only his enemies. But that argument does not justify the cruelties committed by him against innocent women and children.


DANCE OF THE ISLAMIC SATAN

According to the Malabar Manual of William Logan who was the District Collector for some time, Thrichambaram and Thalipparampu temples in Chirackal Taluqa, Thiruvangatu Temple (Brass Pagoda) in Tellicherry, and Ponmeri Temple near Badakara were all destroyed by Tipu Sultan. The Malabar Manual mention that the Maniyoor mosque was once a Hindu temple. The local belief is that it was converted to a mosque during the days of Tipu Sultan.

Vatakkankoor Raja Raja Varma in his famous literary work, History of Sanskrit Literature in Kerala, has written the following about the loss and destruction faced by the Hindu temples in Kerala during the military regime (Padayottam) of Tipu Sultan: "There was no limit as to the loss the Hindu temples suffered due to the military operations of Tipu Sultan. Burning down the temples, destruction of the idols installed therein and also cutting the heads of cattle over the temple deities were the cruel entertainments of Tipu Sultan and his equally cruel army. It was heartrending even to imagine the destruction caused by Tipu Sultan in the famous ancient temples of Thalipparampu and Thrichambaram. The devastation caused by this new Ravana's barbarous activities have not yet been fully rectified."


KOZHIKODE MADE A GRAVEYARD

As per the provisions of the Treaty of Mangalore of 1784, the British had allowed Tipu Sultan to have his suzerainty over Malabar. 'In consequence, the Hindus of Malabar had to suffer the most severe enormities the world had ever known in history,' observes K.V. Krishna Iyer, in his famous book, Zamorins of Calicut, based on historical records available from the royal house of Zamorins in Calicut. "When the second-in-line of Zamorins, Eralppad, refused to cooperate with Tipu Sultan in his military operations against Travancore because of Tipu's crude methods of forcible circumcision and conversion of Hindus to Islam, the enraged Tipu Sultan took a solemn oath to circumcise and convert the Zamorin and his chieftains and Hindu soldiers to Islamic faith," he adds.

L.B. Boury writes: "To show his ardent devotion and steadfast faith in Muhammaddan religion, Tipu Sultan found Kozhikode to be the most suitable place. It was because the Hindus of Malabar refused to reject the matriarchal system, polyandry and half-nakedness of women that the 'great reformer' Tipu Sultan tried to honour the entire population with Islam." To the Malabar people, the Muslim harem, Muslim polygamy and the Islamic ritual of circumcision were equally repulsive and opposed to the ancient culture and tradition in Kerala. Tipu Sultan sought a marriage alliance with the matriarchal Muslim family of Arackal Bibi in Cannanore. Kozhikode was then a centre of Brahmins and had over 7000 Brahmin families living there. Over 2000 Brahmin families perished as a result of Tipu Sultan's Islamic cruelties. He did not spare even women and children. Most of the men escaped to forests and foreign lands.

Elamkulam Kunjan Pillai wrote in the Mathrubhoomi Weekly of December 25, 1955: "Muhammadans greatly increased in number. Hindus were forcibly circumcised in thousands. As a result of Tipu's atrocities, strength of Nairs and Chamars (Scheduled Castes) significantly diminished in number. Namboodiris also substantially decreased in number."

The German missionary Guntest has recorded: 'Accompanied by an army of 60,000, Tipu Sultan came to Kozhikode in 1788 and razed it to the ground. It is not possible even to describe the brutalities committed by that Islamic barbarian from Mysore." C.A. Parkhurst also noted that 'Almost the entire Kozhikode was razed to the ground."


TEMPLES DESTROYED

Thali, Thiruvannur, Varackal, Puthur, Govindapuram, Thalikkunnu and other important temples in the town of Kozhikode as well as those nearby were completely destroyed as a result of Tipu's military operations. Some of them were reconstructed by the Zamorin after he returned following the defeat of Tipu Sultan in Sreerangapatanam and the Treaty of 1792.

The devastation caused by Tipu Sultan to the ancient and holy temples of Keraladheeswaram, Thrikkandiyoor and Thriprangatu in Vettum region was terrible. The Zamorin renovated these temples to some extent. The famous and ancient Thirunavaya Temple, known throughout the country as an ancient teaching-centre of the Vedas, revered by the devotees of Vishnu from Tamil Nadu, and existing before the advent of Christ, was also plundered and destroyed by Tipu's army (Malabar Gazetteer). After dismantling and destroying the idol, Tipu converted the Thrikkavu Temple into an ammunition depot in Ponnani (Malabar Manual). It was the Zamorin who repaired the temple later. Kotikkunnu, Thrithala, Panniyoor and other family temples of the Zamorin were plundered and destroyed. The famous Sukapuram Temple was also desecrated. Damage done to the Perumparampu Temple and Maranelira Temple of Azhvancherry Thamprakkal (titular head of all Namboodiri Brahmins) in Edappadu, can be seen even today. Vengari Temple and Thrikkulam Temple in Eranadu, Azhinjillam Temple in Ramanattukara, Indyannur Temple, Mannur Temple and many other temples were defiled and damaged extensively during the military regime.

Tipu Sultan reached Guruvayoor Temple only after destroying Mammiyoor Temple and Palayur Christian Church. If the destruction caused by Tipu's army is not visible today in the Guruvayoor Temple, it is mainly because of the intervention of Hydrose Kutty who had been converted to Islam by Hyder Ali Khan. He secured the safety of the temple and the continuation of land-tax exemption allowed by Hyder Ali earlier, besides the renovation and repairs done by the devotees later. According to available evidences, fearing the wrath of Tipu Sultan, the sacred idol of the Guruvayoor Temple was removed to the Ambalapuzha Sri Krishna Temple in Travancore State. It was only after the end of Tipu's military regime, that the idol was ceremoniously reinstated in the Guruvayoor Temple itself. Even today, daily pujas are conducted in Ambalapuzha Sri Krishna Temple where the idol of Guruvayoor Temple was temporarily installed and worshipped.

Damages caused to the nearby temples at Parampathali, Panmayanadu and Vengidangu are visible even today. The deplorable state of the architecture of the sanctum sanctorum of Parampathali Temple destroyed during the military operations of Tipu Sultan is really heart-rending. The atrocities committed in Kozhikode during the nightmarish days of the military occupation are vividly described in the works of Fra Bartolomaeo who had travelled through Kerala at that time. How cruelly Tipu Sultan, ably assisted by the French Commander M. Lally, had treated the Hindu and Christian population can be clearly understood from his writings.


TALKING RECORDS OF KERALA HISTORY

Govinda Pillai says in his famous book, History of Literature; "During Malayalam Era 965 corresponding to 1789-90, Tipu Sultan crossed over to Malabar with an army of uncivilised barbarians. With a sort of fanatical love for Islamic faith, he destroyed many Hindu temples and Christian churches which were the custodians of precious wealth and religious traditions. Besides, Tipu Sultan abducted hundreds of people and forcibly circumcised and converted them to Islam - an act which was considered by them as more than death."

A small army of 2000 Nairs of Kadathanadu resisted the invasion of the huge army of Tipu Sultan from a fortress in Kuttipuram for a few weeks. They were reduced to starvation and death. Tipu Sultan entered the fort and offered to spare their lives, provided they accepted conversion to Islam. The unfortunate lot of 2000 Nairs were then forced to eat beef after being converted to Islamic faith, at the end of usual religious ritual of mass circumcision. All the members of one branch of Parappanad Royal Family were forcibly converted to Muhammadan faith except for one or two who escaped from the clutches of Tipu Sultan's army. Similarly, one Thiruppad belonging to Nilamboor Royal Family was also forcibly abducted and converted to Islam. Thereafter, it was reported that further conversions of Hindus were attempted through those converts. In the end, when the Kolathiri Raja surrendered and paid tribute, Tipu Sultan got him treacherously killed without any specific reason, dragged his dead body tied to the feet of an elephant through the streets, and finally hanged him from a tree-top to show his Islamic contempt for Hindu Rajas.

It may be mentioned here that the entire Wodayar Royal Family of Mysore had been humiliated and kept in prison by Hyder Ali Khan and Tipu Sultan in their capital city, Sreerangapatanam. Even the Palghat Raja, Ettipangi Achan who had surrendered, was imprisoned on suspicion and later taken to Sreerangapatanam. Nothing was heard of him subsequently. Christians in Palghat fled out of fear. Tipu Sultan terrified the entire Hindu population in Malabar, stationing his army contingents in different regions for the purpose. The tax initially imposed by Hyder Ali Khan was forcibly collected by Tipu Sultan. Standing crops were confiscated. This act provoked even some influential Mappila landlords to revolt against Tipu Sultan.

Hyder Ali Khan had exempted temples from the payment of land tax. But Tipu Sultan forced the temples to pay heavy taxes. The famous Hemambika Temple at Kalpathi of the Palghat Raja who had surrendered to Hyder Ali Khan, the Kachamkurissi Temple of the Kollamkottu Raja who had deserted the Zamorin and sided with Hyder Ali Khan, and also the Jain Temple at Palghat suffered serious damages due to the cruel policies of Tipu Sultan.

Many Nair and Brahmin landlords fled the country leaving their vast wealth behind. The Mappilas forcibly took possession of their lands and wealth. Tipu Sultan did not object to their actions. Most of the Mappila landlords of today claim that they purchased the ownership of the landed properties from Nairs and Brahmins after paying heavy compensation. These blatant lies are being repeated by them in spite of the fact that practically nothing was paid to the Hindu landlords then or later. (The same Islamic treachery was repeated during the Mappila riots of 1921.)

In any case, Tipu Sultan succeeded in mass killing, converting lakhs of Hindus to Islamic faith, driving thousands out of their traditional homes, and finally making the rest extremely poor. Many Hindus belonging to lower castes accepted conversion to Islam under duress. However, many others, especially the Thiyyas, fled to Tellicherry and Mahe for safety.

When the British established their rule in Malabar and the Hindu landlords made efforts to recover their landed properties, illegally occupied by the local Mappilas, Mullahs started preaching to their fanatic followers that "killing of Hindu landlords was a sacred Islamic act," leading to frequent Mappila outrages in Malabar.1

In Cherunad, Vettathunad, Eranad, Valluvanad, Thamarassery and other interior areas, local Mappilas unleashed a reign of terror on the Hindu population, mainly to retain the illegally occupied land and to establish their domination over Hindus as during Tipu's regime. Fearing the organised robberies and violence, people could not even travel freely in the Malabar hinterland of predominantly Mappila population.

Lt. Col. E. Phitiyan, Andriansi, Mayan, K.P. Padmanabha Menon Sadasyathilakan T.K. Velu Pillai, Ullur Parameshwara Iyer, and other prominent people have described vividly the various types of atrocities committed by Tipu Sultan during the days of his Islamic rule in Malabar. There is no count of the wealth looted from Hindu temples and taken away by him to Sreerangapatanam. It is, therefore, very pitiable that a few shameless Hindus of today have come forward to orchestrate the nefarious propaganda of the fanatic Muslims, namely, that it was the imperialist divide-and-rule policy of the British that was responsible for blaming the Muslims for various atrocities committed against Hindus. This Big Lie was surreptitiously entered subsequently in history books and related records. It is obvious that these "Hindus" are speaking on the theme of Hindu-Muslim unity and praising the 'secular' credentials of the Muslim League, Tipu Sultan and Aurangzeb to the sky, not sincerely for the sake of Hindu-Muslim amity but only because of their inherent cowardice. They even proclaim that the notorious Mappila outrage of 1921 was part of the freedom struggle!


The reputed historian, Lewis Rice, who wrote the History of Mysore after going through various official records, stated as follows: "In the vast empire of Tipu Sultan on the eve of his death, there were only two Hindu temples having daily pujas within the Sreerangapatanam fortress. It is only for the satisfaction of the Brahmin astrologers who used to study his horoscope that Tipu Sultan had spared those two temples. The entire wealth of every Hindu temple was confiscated before 1790 itself mainly to make up for the revenue loss due to total prohibition in the country."

Indeed, the people of Malabar still retain the memory of Tipu’s brutality. When the proposal to air Sanjay Khan’s spurious serial on Tipu was mooted, the Bombay Kerala Samajam published a book entitled Tipu Sultan: Villain or Hero, a collection of historical essays that gives us the accurate picture of Tipu Sultan. Almost all of these essays are written by Malayalees who were rightfully enraged at the attempts to paint the bigoted Tipu as a freedom fighter, as a tolerant ruler and someone who was a pioneer of modernity. The Bombay Kerala Samajam lodged a case in the Bombay High Court to prevent the telecast of the TV serial on the grounds that it was based on distorted history.

This then is in brief, the true legacy of Tipu Sultan.
And now K Rahman Khan wants to name an entitlement university after this monster’s name. To what end? Perhaps to celebrate this bigot’s barbarism. Perhaps so that people can recall that it is worthwhile to emulate Tipu’s value system that included butchering and forcibly converting hundreds of thousands of Hindus and destroying and desecrating their places of worship. This is akin to Israel naming an University in Hitler’s honour. If the harebrained idea of using taxpayer money to start yet another university with an eye on the vote bank wasn’t already despicable enough, the plan to name it after a fanatical mass-murderer of Hindus sets a new record in perversion.

Shame on you, K Rahman Khan!


Article  From...

What is RSS ?? Must Read this 20 Points





What is RSS ?? Must Read this 20 Points

1. Field Marshal Cariappa in his speech to RSS volunteers said "RSS is my heart's work. My dear young men, don't be disturbed by uncharitable comments of interested persons. Look ahead! Go ahead! The country is standing in need of your services"

2. Nov 1949, Dr. Zakir Hussain : "Allegations against RSS of violence & hatred against the Muslims are wholly false."

3. Nov 1949, Dr. Zakir Hussain: "Muslims should learn the lesson of mutual love, cooperation and organisation from RSS".

4. Jayaprakash Narayan in 1977: "RSS is a revolutionary organization. No other organization in the country comes anywhere near it."

5. Noted Gandhian leader and the leader of Sarvoday movement, Jayaprakash Narayan, who earlier was a vocal opponent of RSS had the following to say about it in 1977 "RSS is a revolutionary organization. No other organization in the country comes anywhere near it. It alone has the capacity to transform society, end casteism and wipe the tears from the eyes of the poor." He further added "I have great expectations from this revolutionary organization which has taken up the challenge of creating a new India".

6. Sikh intellectual and author of 'A History of the Sikhs', Khushwant Singh, credits members of the RSS with helping and protecting Sikhs who were being targeted by members of theCongress political party during the 1984 Anti-Sikh Riots. Singh who otherwise has been critical of the RSS and believes that it is a " communal organization and dangerous to the country's secular fabric"

7. The RSS also has been banned in India thrice, during periods in which the government of the time claimed that they were a threat to the state: in 1948 after Mahatma Gandhi's assassination, during the Emergency (1975–77), and after the 1992 Babri Masjid demolition. The bans were subsequently lifted, in 1949 after the RSS was absolved of charges in the Gandhi murder case, in 1977 as a result of the Emergency being revoked, and in 1993 when no evidence of any unlawful activities was found against it by the tribunal constituted under the Unlawful Activities (Prevention) Act.

8. After the Independence of India, many organizations including the RSS aspired to liberate Dadra and Nagar Haveli from Portuguese occupation. In April 1954, the RSS formed a coalition with the National Movement Liberation Organization (NMLO), the and Azad Gomantak Dal (AGD) for the liberation of Dadra and Nagar Haveli. On the night of 21 July, United front of Goans, a group, working independently of the coalition, captured the Portuguese police station at Dadra and declared Dadra as free. Subsequently on 28 July, volunteer teams of the RSS and AGD captured the territories of Naroli and Phiparia and ultimately the capital of Silvassa. The Portuguese forces which escaped and moved towards Nagar Haveli, were assaulted at Khandvel and were forced to retreat till they surrendered to the Indian border police at Udava on 11 August 1954. A native administration was setup with Appasaheb Karmalkar of NMLO as the Administrator of Dadra and Nagar Haveli on 11 August 1954.

9. In 1955, RSS leaders demanded the end of Portuguese rule in Goa and its integration into India. When Prime Minister of India, Jawaharlal Nehru refused to obtain it by armed intervention, RSS leader Jagannath Rao Joshi led the satyagraha agitation straight into Goa itself.

10. The RSS earned recognition based on its volunteer work during the Sino-Indian War in 1962. RSS was invited by Prime Minister Jawaharlal Nehru to take part in the Indian Republic day parade of 1963. It along with several other civilian organizations took part in the parade. This event helped the RSS increase its popularity and its patriotic image.

11. Later in 1965 and 1971 Indo-Pak wars too, the RSS volunteers offered their services to maintain law and order of the country and were apparently the first to donate blood.

12. In 1975, the Indian Government under the Prime Minister Mrs. Indira Gandhi, proclaimed emergency rule in India, thereby suspending the fundamental rights and curtailing the rights of the press. The volunteers of the RSS formed underground movements for the restoration of democracy. Literature that was censored in the media was clandestinely published and distributed on a large scale and funds were collected for the movement. It said that the movement was "dominated by tens of thousands of RSS cadres, though more and more young recruits are coming". Talking about its objectives it said "its platform at the moment has only one plank: to bring democracy back to India".

13. It has been noted that the RSS volunteers participated in the Bhoodan movement organized by Gandhian leader Vinobha Bhave. RSS leader M. S. Golwalkar believed that the movement should inculcate a right and positive faith in the masses that can make them rise above the base appeal of Communism.

14. The mission of Rashtriya Swayamsevak Sangh has been described as the revitalization of Indian value system based on universalism and peace and prosperity to all. Vasudhaiva Kutumbakam, the worldview that the whole world is one family, propounded by the ancient thinkers of India, is considered as the ultimate mission of the organization.

15. The RSS has advocated the training of Dalits and other backward classes as temple high priests (a position traditionally reserved for Caste Brahmins and denied to lower castes). They argue that the social divisiveness of the Caste system is responsible for the lack of adherence to Hindu values and traditions and reaching out to the lower castes in this manner will be a remedy to the problem. The RSS has also condemned 'upper' caste Hindus for preventing Dalits from worshipping at temples, saying that "even God will desert the temple in which Dalits cannot enter".

16. During M. K. Gandhi's visit to RSS Camp accompanied by Mahadev Desai and Mirabehn at Wardha in 1934, he was surprised by the discipline and the absence of untouchability in RSS and commented "When i visited the RSS Camp. I was very much surprised by your discipline and absence of untouchablity ". He personally inquired to Swayamsevaks and found that they were living and eating together in the camp without bothering to know their castes.

17. Dr Bhimrao Ambedkar while visiting the RSS camp at Pune in 1939 observed that Swayamsevaks were moving in absolute equality and brotherhood without even caring to know the cast of others. In his address to the Swayamsevaks, he said that " This is the first time that I am visiting the camp of Sangh volunters. I am happy to find absolute equality between Savarniyas (Upper cast) and Harijans (Lower cast) without any one being aware of such difference existing." When he asked Dr Hedgewar whether there were any untouchables in the camp, he replied that there are neither "touchables" nor "untouchables" but only Hindus.

18. RSS runs 27,041 schools (Ekal Vidyalaya) in remote tribal areas : 7,53,123 socially deprived tribal students are enrolled.

19. RSS has 45,00,000 volunteers assembling in 40-50,000 shakhas each day. The largest volunteer organization in the world!

20. RSS has participated in many relief activities during natural calamities.

ಶನಿವಾರ, ಜನವರಿ 19, 2013

ಮಲಾಲಾ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಮತಾಂಧರಿಗೂ ಒಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಇದೆಯಲ್ಲವೆ?

ಮೊದಲಿಗೆ ರಿಮ್ಷಾ ಮಸೀಹ
ಈಗ ಮಲಾಲಾ ಯುಸಫ್್ಜಾಯಿ
ಇವರಿಬ್ಬರೂ 14 ವರ್ಷದ ಬಾಲಕಿಯರೇ. ಮೊದಲನೆಯವಳು ಧರ್ಮನಿಂದನೆ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಧರ್ಮಿಯರನ್ನು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುತ್ತಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮತಾಂಧ ಮುಖವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದರೆ, ಎರಡನೆಯವಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರಿಗೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವ ಸ್ವಧರ್ಮೀಯರ ಕರಾಳ ಮುಖವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಈಗಾಗಲೇ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್್ನ ಬರ್ಮಿಂಗ್ ಹ್ಯಾಮ್ ಕ್ವೀನ್ ಎಲಿಝಬೆತ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಾಲಾ ಜೀವನ್ಮರಣದ ನಡುವೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇತ್ತ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 8ರಂದು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿರುವ ರಿಮ್ಷಾ ಮಸೀಹ ಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಬಚಾವಾಗಿದ್ದರೂ ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ತಲೆಗೆ ಗುಂಡು ಬೀಳಬಹುದೆಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಸಿಎನ್್ಎನ್್ಗೆ ನೀಡಿರುವ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ “Im scared”, ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರು ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ಕೊಲ್ಲಬಹುದು ಎಂದಿದ್ದಾಳೆ.ಖ್ಯಾತ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಾರೆ ಇಮ್ರಾನ್್ಖಾನ್ ರಿಮ್ಷಾಳ ಬಂಧನವನ್ನು “Shamefull” ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಕಳೆದ ಎರಡೂವರೆ ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಾರದ್ದೆಲ್ಲ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ!
ರಿಮ್ಷಾ ಮಸೀಹಳ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಇಂತಿಷ್ಟೇ ಎಂದು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. 11ರಿಂದ 14 ವರ್ಷ ಎಂದು ಕೆಲವು ವರದಿಗಳು ಹೇಳಿದರೆ, ವೈದ್ಯರು ಹದಿನಾಲ್ಕೇ ಇರಬಹುದು ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವಳೊಬ್ಬಳು ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ಬಾಲಕಿ ಎಂಬುದು ಈ ಗೊಂದಲದಿಂದಲೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲವೆ? ಅವಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೆಹರ್್ಜಾಫರ್ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದವಳು, ಧರ್ಮದಿಂದ ಕ್ರೈಸ್ತಳು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ. 4ರಷ್ಟಿರುವ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಶಾಲೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರುವುದೇ ವಿರಳ. ರಿಮ್ಷಾ ಕೂಡ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅನಕ್ಷರಸ್ಥೆ, ಜತೆಗೆ ಖಿನ್ನತೆಯಂಥ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಕಳೆದ ಆಗಸ್ಟ್ 16ರಂದು ಅದೆಲ್ಲಿಂದ ಆಗಮಿಸಿದರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಸ್ಥಳೀಯ ಇಮಾಮನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಈ ಕ್ರೈಸ್ತ ಕೇರಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು, ರಿಮ್ಷಾಳನ್ನು ಥಳಿಸತೊಡಗಿದರು. ಅಪಾಯ ಅರಿತು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದ ಪೊಲೀಸರು ರಿಮ್ಷಾಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಹಾಕಿದರು. ಒಂದು ವೇಳೆ, ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ಈ ವೇಳೆಗೆ ರಿಮ್ಷಾ ದುರ್ಮರಣಕ್ಕೀಡಾಗಿ ಎರಡು ತಿಂಗಳೇ ಕಳೆದಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆಕೆ ಮಾಡಿದ ಮಹಾಪರಾಧವಾದರೂ ಏನು?
ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮನಿಂದನೆ?!
ಪವಿತ್ರ ಕುರಾನ್್ನ ಹಾಳೆಗಳನ್ನು ಹರಿದು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಆಕೆಯನ್ನೇ ಸುಡಲು ಜನ ಬಂದಿದ್ದರು. ಹಾಗಂತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮುಸ್ಲಿಮರೆಲ್ಲ ಮತಾಂಧರು, ಧರ್ಮಾಂಧರು, ಅನ್ಯಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಹನೆಯುಳ್ಳವರು ಎಂದಲ್ಲ. ‘ಆ ಮಗುವನ್ನು ಪಾಲನೆ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡುವ ಬದಲು ಕೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಈಡುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ, ನಾಚಿಕೆಗೇಡು’ ಎಂದು ಇಮ್ರಾನ್್ಖಾನ್ ಅಬ್ಬರಿಸಿದರು. ಸ್ಥಳೀಯ ಮಸೀದಿಯ ಮೌಲ್ವಿ ಜುಬೇರ್ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಡೆದಿದ್ದೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಮುಂದೆ ಬಂದರು, ನಿಜವಾದ ಅಪರಾಧಿ ಇಮಾಮ್ ಹಫೀಝ ಮೊಹಮದ್ ಖಾಲಿಚ್ ಚಿಸ್ತಿ ಎಂದರು. ಕುರಾನ್್ನ ಹಾಳೆಗಳನ್ನು ಹರಿದು ರಿಮ್ಷಾಳ ಬ್ಯಾಗಿನೊಳಗೆ ಇರಿಸಿದ್ದೇ ಚಿಸ್ತಿ ಎಂದು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಹೇಳಿದರು. ಪೊಲೀಸರು ಚಿಸ್ತಿಯನ್ನು ಜೈಲಿಗೆ ದಬ್ಬಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 8ರಂದು ರಿಮ್ಷಾಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ. ಇದುವರೆಗೂ ಸುಮಾರು 1400 ಧರ್ಮನಿಂದನೆ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿವೆ. ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೂ 15 ಜನರಿಗೆ ಗಲ್ಲು ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. 52 ಜನರನ್ನು ಜನರೇ ಬಡಿದು ಸಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಪೊಲೀಸರು ರಿಮ್ಷಾ ಹಾಗೂ ಆಕೆಯ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಅಜ್ಞಾತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಮತಾಂಧರು ಆಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರಿಗೂ ಗೊತ್ತು.
ಇಮಾಮ್ ಹಫೀಜ್ ಮೊಹಮದ್ ಖಾಲಿದ್ ಚಿಸ್ತಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಬಹಾನಾ ಕಟ್ಟಿ ರಿಮ್ಷಾಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದಿದ್ದೇಕೆ ಗೊತ್ತೆ?
ಸ್ಥಳೀಯ ಕ್ರೈಸ್ತರನ್ನು ಬೆದರಿಸಿ ಓಡಿಸಿ, ಅವರ ಆಸ್ತಿ ಲಪಟಾಯಿಸಲು! ಆಸ್ತಿ ಕಬಳಿಸುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಪವಿತ್ರ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥದ ಹಾಳೆಯನ್ನೇ ಹರಿಯುವ ಇಂತಹ ಕುತ್ಸಿತ ಮನಸ್ಸುಗಳೇ ಸ್ವಧರ್ಮೀಯಳಾದ ಮಲಾಲಾ ಯುಸಫ್್ಜಾಯಿಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ! ಅದಿರಲಿ, ರಿಮ್ಷಾ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥಳು, ಓದುವುದಕ್ಕೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದ ಮೇಲೆ ಅದು ಧರ್ಮಗ್ರಂಥವೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾದೀತು?! ಹಾಗಿರುವಾಗ ಅದು ಧರ್ಮನಿಂದನೆ ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆ? ಇನ್ನು ಮಲಾಲಾಳಿಗೆ ಗುಂಡಿಕ್ಕಿರುವ ಮತಾಂಧರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸ್ವಾತ್್ನಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡಬಾರದು ಎಂದು ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಇವರು ಯಾರಿಗೆ ಅಪಚಾರವೆಸಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಯಾರಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಇಂಟರ್್ನೆಟ್್ನಲ್ಲಿ ‘“Jahalat” ಪದವನ್ನು ಹಾಕಿ ಸರ್ಚ್್ಗೆ ಕೊಡಿ… ಜಹಾಲತ್ ಎಂದರೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಅರೇಬಿಯಾದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಆಗ ಅರೇಬಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಮರಳಲ್ಲಿ ಹೂತು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದು, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಪ್ರವಾದಿಯವರು. ಆದರೆ ಇಂದು ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಒತ್ತೆಯಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ತಾಲಿಬಾನಿ ಮನಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದೇನು? ರಿಮ್ಷಾಳಂಥ ಬಾಲಕಿಯನ್ನು ಸುಡಲು ಹೊರಡುವುದು, ಮಲಾಲಾಳಂಥ ಬಾಲಕಿಗೆ ಗುಂಡಿಕ್ಕುವುದು ಯಾವ ಧರ್ಮಕಾರ್ಯ? ಆ ದೇವರೇ ದಯಾಮಯಿಯಾಗಿರುವಾಗ ಧರ್ಮದ ಏಜೆಂಟರೇಕೆ ಇಷ್ಟು ಕ್ರೂರಿಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?
1947ರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಮಹಮ್ಮದ್ ಅಲಿ ಜಿನ್ನಾ ಕಂಡಿದ್ದು ಒಂದು ಮಾಡರ್ನ್ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಕನಸೇ ಹೊರತು ಮುಸ್ಲಿಮರ ರಕ್ತವನ್ನೇ ಹಿಂಡುವ ಧರ್ಮಾಂಧರ ಕೂಪವನ್ನಲ್ಲ. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಜಿನ್ನಾ ತೀರಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಆಗಿದ್ದೇನು? ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೆಲ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಮೂಲಭೂತವಾದದ ಬಗ್ಗೆ ದೂರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ನಾವು ಕೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ದೇಶ ಒಡೆದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರ ರಚಿಸಿಕೊಂಡ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರೇನು ಇಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆಯೇ?! 2012ರಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರೇ ಆಗಿದ್ದರೂ 400ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶಿಯಾಗಳನ್ನು ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಲ್ಲಲಾಗಿದೆ! ಬಸ್್ಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಶಿಯಾಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ಕೊಲ್ಲುವ ಘಟನೆಗಳು, ಶಿಯಾ ಮಸೀದಿಗಳ ಮುಂದೆ ಶುಕ್ರವಾರವೇ ಮಾರಣಹೋಮ ಮಾಡುವಂಥ ಘಟನೆಗಳು ವಾರಕ್ಕೊಂದಾದರೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶೇ. 5.25ರಷ್ಟಿರುವ ಶಿಯಾಗಳನ್ನು ಕಂಡರೆ 70 ಪರ್ಸೆಂಟ್ ಇರುವ ಸುನ್ನಿಗಳು ಸಿಡಿಮಿಡಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸಂಧಾನ ಮಾಡುವವರೆಗೂ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಮೊಹರಂ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೂ ಶಿಯಾ-ಸುನ್ನಿಗಳು ಬಡಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು 1974ರಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅಹ್ಮದಿಗಳನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಮರಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿರ್ಣಯ ಅಂಗೀಕಾರ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು! 1947ರ ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ನಂತರ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಕನಸು ಹೊತ್ತು ಭಾರತ, ಬರ್ಮಾ, ಬಾಂಗ್ಲಾದಿಂದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಏನಾದರು? ಇಂದಿಗೂ (ಮೊಹಾಜಿರ್) ವಲಸಿಗರುಗಳೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಹತ್ಯೆಗೀಡಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಹಾಗಿರುವಾಗ…
ಪ್ರೇರಣೆಗಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡುವ, ನೋಡುವ ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ಮತಾಂಧ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೂರ್ಖತನಕ್ಕೆ ಏನನ್ನಬೇಕು? ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಜತೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದರೆ ಯಾವ ಗತಿ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗಿ ತಣ್ಣಗಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆದು ಭಾರತದ ಜತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕು ನಡೆಸುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ನಮ್ಮ ಸೇನೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಲೇಜ್ ಆರ್ಮ್್ಗಳನ್ನು ಸೇರಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ತಾವೇ ಮೆಟ್ಟಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಅತ್ತ ಮಲಾಲಾ ಪ್ರಕರಣ ಕೂಡ ಇಡೀ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಏಕರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. It has stirred the whole nation. ಎಲ್ಲ ಉದಾರ ಮನಸ್ಸುಗಳೂ ಒಂದಾಗಿವೆ, ಮಾನವೀಯತೆ ಮೇಲುಗೈ ಪಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕಿಗೆ ಅಂಜುವಷ್ಟು ಪುಕ್ಕಲರೇ ಈ ಮತಾಂಧರು? ಇಂಥವರಿಂದ ಪ್ರಚೋದನೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಭಾರತದ ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೂ ಮಲಾಲಾ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೆಸೇಜ್, ಸಂದೇಶ ಇದೆಯಲ್ಲವೆ?!

9 Responses to ಮಲಾಲಾ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಮತಾಂಧರಿಗೂ ಒಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಇದೆಯಲ್ಲವೆ?

  1. Aravind
    darkness is scared of light!
  2. MOhammed NAsir
    ಪ್ರಿಯ ಮಿತ್ರರೇ ,
    ಸಹೋದರಿ ಮಲಾಲಾ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಸ್ಲಾಂನ ತತ್ವಗಳ ವಿರುದ್ದವಗಿದೆ . ಪವಿತ್ರ ಕುರನ್ ನ Chaptar :05 Vers :32 ನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ್ಹಾನ ಆದೇಶವಿದೆ “ಯಾರಾದರು ಒಬ್ಬ ಅಮಾಯಕ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ವಧಿಸಿದರೆ ಅವನು ಸಕಲ ಮಾನವ ಕುಲವನ್ನೇ ವಧಿಸಿದಂತೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬನು ಇನ್ನೋಬ್ಬನಿಗೆ ಜೀವದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಸಕಲ ಮಾನವ ಕೋಟಿಗೆ ಜೀವದಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ “. ಯಾಕೆ ನಮ್ಮ ಈ ಕ್ರೋರಿ ಮತಾಂಧ ಸೋದರರಿಗೆ ಈ ಮೇಲಿನ ಆದೇಶ್ ಓದಿಲ್ವೋ ಅಥವಾ ಗೊತ್ತಿದು ತಪ್ಪು ಮಾಡತಾಯಿದರೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ . ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮ ಹಾಗು ಪವಿತ್ರ ಕುರನ್ ನಲ್ಲಿ ಯಲ್ಲೂ ಅಮಾಯಕರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಆದೇಶಿಸಿಲ್ಲ . ದಯೇ ಹಾಗೂ ಕರುಣೆನ ಪ್ರತಿಪದಿಸಿದೆ . ಪ್ರವಾದಿ ಮೊಹಮ್ಮದ್ (PBUH) ಅವರು ಜಹಲಾತ್ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅರಬರಿಗೆ ಹಾಗು ಇಡಿ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿ, ಕುರನ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಹದಿಸ್ ನ ಪಾಲಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು.
    ನಾನು ನನ್ನ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಿತ್ರರಲ್ಲಿ ವಿನಂತಿಸುವದೆಂದರೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಾವು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದ್ದ ಆದೇಶ್ ಹಾಗು ಪ್ರವಾದಿ ಮೋಹಮ್ಮೆದ್ರ ಜೀವನದ ಅನುಕರಣೆ ನಾವುಗಳು ಮಾಡ್ತಾ ಇದೇವ ? ನಾವು ಇನ್ನೊಂದು ಧರ್ಮನ ಕೀಳಾಗಿ ನೋಡೋದಾಗಲಿ , ಹಿಂಸಿಸುವದಗಲಿ ಸರಿ ಅಲ್ಲಾ. ಇಂದು ಬರಿ ಮಲಾಲಾಳ ಒಬ್ಬಳ ಪರಿಸ್ತಿತಿ ಹೀಗಿಲ್ಲ ,ನಮ್ಮ ಸನಿಹ ಇರುವ ಕುಟುಂಬಗಳ ಪರಿಸ್ತಿತಿನು ಅದೇಥರ ಇದೆ. ಯೋಚಿಸಿ ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ಏಳಿಗೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.
    ಕೇವಲ ಹೆಸರಿಂದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅನ್ನೋದಗಲಿ ಅಥವಾ ಮತಾಂಧತೆಯ ಅತಿರೆಕತನ ದಿಂದ ವರ್ತಿಸುವದಗಲಿ, ನೀವು ಶ್ರೇಷ್ಟರು ಅಂತಾ ಬಿಂಬಿಸುವುದು ತಪ್ಪು ಹಾಗು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಕುರನ್ ಗೆ ದೂರವಾದುದು, So, In future we are allowing and entertaining such stupid thinks which happened with Sister MALALA. Every one having rights of Education and living Life.
    "ಬದುಕಿ ಮಾನವಿಯತಯಿಂದ"

- ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ

ಅವರು ಏಳಿ, ಎದ್ದೇಳಿ, ಗುರಿ ತಲುಪುವವರೆಗೂ ನಿಲ್ಲದಿರಿ ಎಂದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರೆ, ಇವರು ಬನ್ನಿ ಭಜನೆಗಿಷ್ಟು ಎಂದು ಕಿಸೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ!

ಮಹಾಭಾರತವೆಂದರೆ ಬರೀ ಕೌರವ, ಪಾಂಡವ, ಭೀಷ್ಮರಲ್ಲ. ಅದರ ಉಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಹಸಗಾಥೆಗಳು, ಶೌರ್ಯ ಕಥೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಅಂಥವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಜಯ ಎಂಬ ರಾಜನೂ ಒಬ್ಬ. ಆತ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಲಾಗದೆ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಹೇಡಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನು ತನ್ನಿಂದೇನಾಗದು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಗಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದು ಎಂದು ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಆತನ ತಾಯಿ ರಾಣಿ ವಿದುಲಾಳಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯ ಕೋಪವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇವನು ತನ್ನ ಮಗನೇ ಅಲ್ಲ, ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೂ ಹುಟ್ಟಿದವನಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾ, ಮಗನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ-
ಮುಹೂರ್ತಂ ಜ್ವಲಿತಂ ಶ್ರೇಯೋ
ನತು ಧೂಮಾಯಿತಂ ಚಿರಂ

ಅಂದರೆ, ‘ನೂರಾರು ವರ್ಷ ಹೊಗೆಯಾಡುತ್ತಾ ಬಿದ್ದಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅಲ್ಪಕಾಲ ಬದುಕಿದರೂ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ ಬದುಕುವುದು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಮಾತುಗಳೇ ಸಂಜಯನಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಮೇಲೆದ್ದು ಹೋರಾಡಿ ಮತ್ತೆ ರಾಜ್ಯ ಗಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಕೆಯ ಪ್ರೇರಣಾತ್ಮಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ಅಲ್ಪಾಯುಷಿಗಳಾದರೂ ಅನಂತ ಕಾಲ ಉಳಿಯುವಂಥ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು, ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು, ಸ್ವಾಮಿ ರಾಮತೀರ್ಥರು, ಜ್ಞಾನದೇವರು ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲ ‘ಮುಹೂರ್ತಂ ಜ್ವಲಿತಂ ಶ್ರೇಯೋ’ ಎಂಬಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ ಹೋದವರು. ಅದರಲ್ಲೂ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಬದುಕಿದ್ದು ಕೇವಲ 39 ವರ್ಷ. ಆದರೇನಂತೆ…
Arise, awake, stop not till the goal is Reached!
ಎಂಬ ಅವರ ಈ ಒಂದು ಕರೆ ಇವತ್ತಿಗೂ ನಮಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಅವರಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡವರು ಹಾಗೂ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 700 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು ಹಾಗೂ ಬ್ರಿಟಿಷರ ದಾಸ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಅಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಷಿಕಾಗೋದಲ್ಲಿ 1893ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಶ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ‘ಯಾವ ಭಾರತೀಯ ಆರ್ಯ ಋಷಿಗಳ ಜ್ಞಾನ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ, ಅವರ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅನ್ವೇಷಣಾ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ನವನವಾನ್ವೇಷಣೆಗಳೂ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳ ಆಟಿಕೆಗಳಂತೆ ತೋರುತ್ತವೆಯೋ, ಅಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೀಡಿದ ಭಾರತೀಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳ ಭವ್ಯ ಪರಂಪರೆಗೆ ಸೇರಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಾನು ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮೆ ನನ್ನದು’ ಎಂದು ಅವರು ನಮ್ಮ ದೇಶ, ಧರ್ಮದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಪರಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸತ್ತುಬಿದ್ದಿದ್ದ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿತು. ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಆಳ-ಅಗಲ ಹರವು ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವರಲ್ಲಿ ಈ ಹೆಮ್ಮೆ ಮೂಡಿದ್ದು. ಆ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೂ ತುಂಬಿದರು.
ಒಮ್ಮೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತೆ ದುರ್ಗೆಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ದಢೂತಿ ಮಂಗಗಳು ತುಂಬಿರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಭಯಭೀತರಾದ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಓಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಂಗಗಳೂ ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಇನ್ನೇನು ಅವು ವಿವೇಕಾನಂದರ ಮೇಲೆರಗಬೇಕು ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ‘“Stop! Face the brutes!’ ಎಂಬ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವೃದ್ಧ ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಧ್ವನಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತ ವಿವೇಕಾನಂದರು, ಮಂಗಗಳತ್ತ ತಿರುಗಿ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಕಪಿಗಳು ವಾಪಸ್ ಕಾಲುಕೀಳಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “If you ever feel afraid of anything, always turn round and face it. Never think of running away’. ಅವರ ಜೀವನ ಸಂದೇಶವೇ ಇದು. ಮದ್ರಾಸ್್ನಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಉಪನ್ಯಾಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ವೃದ್ಧನೊಬ್ಬ ದಿನವೂ ತಪ್ಪದೇ ಹಾಜರಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ, ಆದರೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಬಿಡಿ, ಆತನತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆಯೇ ಐದಾರು ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು. ಕೊನೆಗೆ ಬೇಸತ್ತ ಮುದುಕ ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ಬೈಯ್ಯುತ್ತಾ ಹೊರನಡೆದ. ಆಗ ವಿವೇಕಾನಂದರು ನಗಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದ ನೆರೆದ ಯುವಕರು ಏಕೆಂದು ಕೇಳಿದರು. ‘ನಿಮ್ಮಂಥ ಯುವಕರಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನೇ ತ್ಯಾಗಮಾಡಿ ಬಿಡಬಲ್ಲೆ. ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಆದೇಶಗಳನ್ನು, ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ಇದೆ, ಮನಸ್ಸೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಈ ಮುದುಕನಾದರೋ ಜೀವನವನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಸುಖಭೋಗಗಳಲ್ಲೇ ಕಳೆದಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ಇವನಿಗೆ ಭೋಗಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯತೆಯಿಲ್ಲ, ಯೋಗಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯತೆಯಿಲ್ಲ. ಬರೀ ಬಾಯಿ ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡಬಹುದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದಾನೆ ಈತ. ಯಾರಲ್ಲಿ ಪೌರುಷವಿಲ್ಲವೋ ಅಂಥವರಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಬರೀ ತಮಸ್ಸು ಮಾತ್ರ. ವೀರಾವೀರನಾದ ಅರ್ಜುನ ಕೂಡ ಈ ಪೌರುಷವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಂತೆ ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವನಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾತ್ರಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದ್ದು’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು!
ಇವತ್ತು, ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸೈನಿಕರ ಮೇಲೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಂಥ ಯಕಶ್ಚಿತ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ದೌರ್ಜನ್ಯವೆಸಗುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ, ನಮ್ಮನ್ನಾಳುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದೂ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಹೇಳಿದ ಕ್ಷಾತ್ರಗುಣವೇ ಅಲ್ಲವೆ?
ಅಮೆರಿಕದ ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯೆ ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ‘ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲ, ಗಲಾಟೆ, ಆಂದೋಲನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲವೆ?’ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ವಿವೇಕಾನಂದರು ‘ನನ್ನ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲ, ಗಲಾಟೆಗಳು ಜಾಸ್ತಿಯಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆಕೆಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ಶಾಂತಿಪ್ರಿಯರು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ವಿವೇಕಾನಂದರು ತಮ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ‘ನೀವು ಅಂದುಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ನಮ್ಮವರು ಶಾಂತಿಪ್ರಿಯರು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ತಮಸ್ಸಿನ ಮುದ್ದೆಗಳಾಗಿ ನಿರ್ವೀರ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಿಗೆ ಗದ್ದಲ, ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು? ಇವರಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟದ ಛಲ, ಮನೋಭಾವನೆ ಯಾವುವೂ ಇಲ್ಲವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ’ ಎಂದು ಜಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಇಂದು ನಮ್ಮ ಯಾವ ಸ್ವಾಮಿ, ಗುರು ಕ್ಷಾತ್ರ ಗುಣವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹೇಳಿ?
ಭಕ್ತಿಯಂತೆ, ಧ್ಯಾನವಂತೆ, ಸತ್ಸಂಗವಂತೆ, ಸಮಾಧಿಯಂತೆ, ಭಜನೆಯಂತೆ, ಅದಕ್ಕೊಂದು ದೀಕ್ಷೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಂತೆ! ಇವರಿಗೆ ಒಂದೂವರೆ ಕೋಟಿ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿದ್ದಾರೆ, ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಫಾಲೋವರ್ಸ್ ಇದ್ದಾರೆ, ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಇವರ ಆಶ್ರಮಗಳಿವೆ, ಇಷ್ಟು ದೇಣಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಇವರಿಗೆ ಒಟ್ಟು ಇಷ್ಟು ಆಶ್ರಮಗಳಿವೆ, ಇಷ್ಟು ಆದಾಯ ಬರುತ್ತದೆ, ಇಷ್ಟು ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಮಾರಾಟವಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳಿಂದ ಇವತ್ತಿನ ಸ್ವಾಮಿಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತೇವೆ. ಅಂದು ಅಮೆರಿಕದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿ, ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ‘ಅನ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯ, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ, ಅತಿರೇಕಗಳಿಗೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂದುಗಳೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂದು ಮಹಾಸಾಗರದ ದಡದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಆ ಸಾಗರದ ತಳದಲ್ಲಿರುವ ಬಗ್ಗಡವನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದು ನಿಮ್ಮ ಮುಖಕ್ಕೆ ಎರಚಿದರೂ ನೀವು ಮಾಡಿರುವ ಅನಾಚಾರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಶಾಸ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು. ಅಂತಹ ಮಾತನಾಡುವ ತಾಕತ್ತು ಇವತ್ತಿನ ನಮ್ಮ ಯಾವ ಗುರುವಿಗಿದೆ? ನಮ್ಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೀಗಳೆಯುವಂಥ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮತಾಂತರದಂಥ ಆಕ್ರಮಣಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಗುರುಗಳು ಏಕೆ ಬಾಯಿಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ? ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ಗುರುಗಳು ಅಂದರೆ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ವಿರಾಜಮಾನರಾಗುವುದು, ದೇಣಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಶಾಲು ಹೊದಿಸುವುದು, ಸೇಬು, ಮೂಸಂಬಿ, ಅಕ್ಷತೆ ಕೊಡುವುದು. ಇದು ಒಬ್ಬ ಸ್ವಾಮಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವೇ?
ಒಂದು ಸಲ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ. ಮನೆಗೆ ಹೋದ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಜತೆ ಹರಟೆ ಆರಂಭಿಸಿದನೇ ಹೊರತು ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಊಟದ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ! ಕಾಡುಹರಟೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಧಿಕಾರಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಧ್ವನಿಯೇರಿಸಿದ, ‘ನೀವು, ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯಂದಿರು ಸೇರಿ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಕುತಂತ್ರ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಪಿತೂರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಅದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ’ ಎಂದ. ‘ನಿನಗೆ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಕೇಸ್ ಹಾಕುವುದು ಬಿಟ್ಟು, ಊಟಕ್ಕೇಕೆ ಕರೆದೆ?’ ಎಂದರು ವಿವೇಕಾನಂದರು! ಮುಖಭಂಗಕ್ಕೊಳಗಾದ ಆ ಅಧಿಕಾರಿ ಮತ್ತೂ ಉದ್ಧಟತನ ತೋರಿದ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎದ್ದು ನಿಂತ ವಿವೇಕಾನಂದರು, ಆತನ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಬೋಲ್ಟ್ ಹಾಕಿದರು. ನಂತರ ಆತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಡಿದು, ‘ನೀನಂದುಕೊಂಡಂತೆ ನಾನು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಕತ್ತು ಹಿಸುಕಿ ಕ್ರಿಮಿಯಂತೆ ಕೊಂದು ಹಾಕಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ’ ಎಂದರು! ಅಂದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾತ್ರತೇಜಸ್ಸು ಎಷ್ಟಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ವಿವೇಕಾನಂದರೆಂದರೆ ಬರೀ ಷಿಕಾಗೋ ಭಾಷಣವಲ್ಲ, ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೇಳುವುದನ್ನೂ, ಅಗತ್ಯ ಬಂದಾಗ ಬಾಹುಬಲವನ್ನೂ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನೂ ನಮಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಇವತ್ತಿನ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಗುರುಗಳು, ಸಂತರು, ಸ್ವಾಮಿಗಳೇನು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ?
ಐಐಟಿ, ಐಐಎಂಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದವರನ್ನು ಶಿಷ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಆದರೆ ಅಂದು ಜಪಾನ್್ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜತೆಯೇ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಹಡಗು ಏರಿದ ಜೆ.ಎನ್. ಟಾಟಾ ತಮ್ಮಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ ಅಧ್ಯಾತ್ಮದತ್ತ ಒಲವು ತೋರಿದಾಗ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಹೇಳಿದ್ದೇನು? ನಿಮ್ಮಿಂದ ಬೇರೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಾಯವಾಗಬೇಕಿದೆ, ಒಂದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ ಎಂದರೇ ಹೊರತು, ಈಗಿನವರಂತೆ ಧ್ಯಾನ, ಸಮಾಧಿ, ಯೋಗ, ಸತ್ಸಂಗ ಅಂತ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಫೀಸು ಫಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ ಕಿಸೆಗೆ ಕೈಹಾಕುವ, ದೇಣಿಗೆಗೆ ಬಾಯ್ಬಿಡುವ, ಶಿಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಮಂದಿರ(ಐಐಎಸ್್ಸಿ) ರೂಪತಳೆಯಿತು. ಮೊದಲ ತಲೆಮಾರಿನ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ದೊರೆತರು, ಅವರು ಉಪಗ್ರಹಗಳು, ಅವುಗಳ ಉಡಾವಣಾ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಈ ದೇಶವನ್ನು ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿದರು. ಅಂತಹ ಒಬ್ಬ ಪ್ರೇರಕ ಹಾಗೂ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಇಂದು ತೋರಿಸಿ ನೋಡೋಣ?
ಒಮ್ಮೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತನೊಬ್ಬ ಒಳಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ‘ಸ್ವಾಮೀಜಿ ನಾನೊಬ್ಬ ವೇದಾಂತಿ. ಆದರೆ ನಾನು ದಶಾವತಾರವನ್ನು, ಅವತಾರ ವಾದವನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನೂ ಒಬ್ಬ ಅವತಾರಿಯೇ’ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ವಿವೇಕಾನಂದರು, ‘ಹೌದೌದು, ನೀನೂ ಒಬ್ಬ ಅವತಾರಿಯೇ. ಆದರೆ ನೀನು ಮೀನೋ (ಮತ್ಸ್ಯ), ಆಮೆಯೋ (ಕೂರ್ಮವೋ) ಅಥವಾ ಹಂದಿಯೋ(ವರಾಹ) ಎಂದು ನೋಡಬೇಕಷ್ಟೇ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ! ಹೀಗೆ ವೇದಾಂತವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಖಾರವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಆಲೋಚನೆ, ವೃಥಾ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ, ಧರ್ಮದ, ಜನರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ, ಸರ್ವತೋಮುಖ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸದೇ ಧರ್ಮ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲೇ ಸಮಯ ನೂಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಧರ್ಮವೆಂಬಂತೆ ಜನರಿಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ…
ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ. ಇವತ್ತಿಗೂ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ, ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿರುವ  ಹಕ್ಕ-ಬುಕ್ಕರನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯರು, ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯ ಪಣತೊಟ್ಟ ಗುರುನಾನಕ್, ಮೊಘಲರನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಿದ ಶಿವಾಜಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಸಮರ್ಥ ರಾಮದಾಸರು, ಮತಾಂತರದಂಥ ಆಕ್ರಮಣದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿಯೆತ್ತಿ ಧರ್ಮಜಾಗೃತಿಗೆ ಮುಂದಾದ ಸ್ವಾಮಿ ದಯಾನಂದ ಸರಸ್ವತಿ, ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರೇ ಹೊರತು ರೇಪ್ ಮಾಡಲು ಬಂದವರನ್ನು ‘ಅಣ್ಣಾ’ ಎಂದು ಅಂಗಲಾಚಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳುವ ಷಂಡ ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ‘ಫೈವ್ ಸ್ಟಾರ್್’ ಗುರುಗಳಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತಗಳು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೂ ಧೀರತೆಯ ಸಂದೇಶ, ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನೇ.“The greatest sin is to think yourself weak’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು ವಿವೇಕಾನಂದ. ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿ ಎದುರು ಸೋತು ಶರಣಾದಾಗ, ‘ಅವರು ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಸೋಲಲಿಲ್ಲ, They lost it in the nightclubs of Paris’ ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇಳಿಬಂತು. ಭಾರತದ ಯುವಜನತೆ ಕೂಡ ಇಂದು ಅದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಾಧು, ಸಂತರು, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಗುರುಗಳು ವಿವೇಕಾನಂದರಂತೆ ನಮ್ಮ ಯುವಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾತ್ರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತುಂಬಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ‘ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯುವದಿನ’ ಆಚರಣೆಗೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ.
ಅಂದಹಾಗೆ, ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಜನಿಸಿ ಇಂದಿಗೆ ಭರ್ತಿ 150 ವರ್ಷಗಳಾದವು!

- ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ

ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಮತ ನೀಡಬೇಕೇ?

ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದನ್ನು ಕೇಳಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ದಿಗ್ವಿಜಯ್ ಸಿಂಗ್ ಆಡಿರುವ ಮಾತುಗಳಾದರೂ ಎಂಥವು? ಮಾಡಿರುವ ಆರೋಪವಾದರೂ ಎಂಥದ್ದು? ಡಿಸೆಂಬರ್ 20ರಂದು ಗುಜರಾತ್ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ನರೇಂದ್ರ ದಾಮೋದರದಾಸ್ ಮೋದಿ ಹ್ರಾಟ್ರಿಕ್ ಜಯ ಗಳಿಸಿದಾಗ ಜನಾದೇಶವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಬದಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಮಾಡಿದ್ದೇನು? ಡಿಸೆಂಬರ್ 23ರಂದು ‘ಹೆಡ್್ಲೈನ್ಸ್ ಟುಡೆ’ ಚಾನೆಲ್್ಗೆ ನೀಡಿದ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡಿದ ಅವಮಾನಕಾರಿ ಆರೋಪವೇನೆಂದುಕೊಂಡಿರಿ?

‘ಬಿಜೆಪಿಯವರು ಮುಸ್ಲಿಂ ಬಾಹುಳ್ಯದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಪ್ರತಿ ವೋಟಿಗೆ 500 ನಂತೆ ನೀಡಿ, ಅವರು ಮತದಾನ ಮಾಡದಂತೆ ತಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವ ಒಟ್ಟು 19 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ 12 ರಲ್ಲಿ ಜಯಭೇರಿ ಬಾರಿಸಿದೆ. ಕಳೆದ 15-20 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಿಜೆಪಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ ತಂತ್ರವೇ ಇದು. ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಅವರ ಚುನಾವಣಾ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಸಬೂತೂ ಇದೆ’
ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಗಂಭೀರ ಆರೋಪ ಯಾವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ? ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಮತಗಳು ಮಾರಾಟಕ್ಕಿವೆ ಎಂಬ ತಪ್ಪುಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಒಂದು ವೇಳೆ, ಮಾರಾಟಕ್ಕಿದ್ದಿದ್ದೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಗುಜರಾತ್ ಚುನಾವಣೆಗೆ 400 ಕೋಟಿ ಸುರಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೆ? ಅದಿರಲಿ, ಕಳೆದ 15-20 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಿಜೆಪಿ ಈ ತಂತ್ರ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲಾ, ಈ ಮಾತನ್ನು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಪ್ಪುವುದಕ್ಕಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 2002ರ ಗುಜರಾತ್ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಹಾಗೂ ಚುನಾವಣೆ ಎರಡೂ ನಡೆದುಹೋಗಿವೆ. 2012ರಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಬಗ್ಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಕೋಪ ತುಸು ತಣ್ಣಗಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ 2002ರಲ್ಲೂ ಅವರು ಮತಗಳನ್ನು ಮಾರಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ? ಈ ದಿಗ್ವಿಜಯ್ ಸಿಂಗ್್ಗೆ ಮೊದಲೇ ತಲೆಕೆಟ್ಟುಹೋಗಿತ್ತಾ? ಅಥವಾ ಈ ಬಾರಿಯ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಮೋದಿಗೆ ಮತ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ ಅವರ ತಲೆಕೆಟ್ಟುಹೋಯಿತೆ? ಮುಸ್ಲಿಮರು ತಮಗೆ ಮಾತ್ರ ವೋಟು ಕೊಡಬೇಕೆಂಬ ದಾರ್ಷ್ಟ್ಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ಗೇಕೆ? ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ಗೆ ಮತ ನೀಡದ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ತಮ್ಮ ಮತಗಳನ್ನು ಮಾರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೆ?
ಅದಿರಲಿ, ಈ ಬಾರಿ ಗುಜರಾತ್ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಮೋದಿಗೆ ಮತ ನೀಡಿದ್ದಾದರೂ ಏಕೆ?
‘ಒಂದೆಡೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್್ನಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಾ ಬಂತು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಮುದಾಯದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎಂದೂ ಕಾಪಾಡಲಿಲ್ಲ, ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ ಅಂತ ಏನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಎಲ್ಲರ ಅಭ್ಯುದಯವನ್ನೂ ಬಯಸುವ ಮೋದಿಯ ಸಮಗ್ರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಂತ್ರ ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲೂ ಹೊಸ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತು’ ಎಂದು ಸೌರಾಷ್ಟ್ರದ ಉದ್ಯಮಿ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಕೆಶೋದ್ವಾಲಾ ಹೇಳಿದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಉದ್ಯಮಿ ಝಫರ್ ಸರೇಝ್್ವಾಲಾ, ‘ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಈ ಬಾರಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ವೋಟು ಕೊಡುತ್ತೇವೆಂದರು. ಏಕೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗ, ಬಿಜೆಪಿಯವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಮತಯಾಚಿಸಿದರು, ನಮಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಮತ ಕೊಡಿ ಅಂತ ಕೇಳಿದರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ನವರು ಚುನಾವಣೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ, ನಾವುTaken for granted ಎಂಬ ಧೋರಣೆ’ ಎಂಬ ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆದುರು ತೆರೆದಿಟ್ಟರು. 2002ರಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತ್ ಹಿಂಸಾಚಾರ ನಡೆದಾಗ ತಮ್ಮ ಉದ್ಯಮ ನೆಲಕಚ್ಚಿ ಮೋದಿ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೆದ್ದು ಅವರನ್ನು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದೆದುರು ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಝಫರ್. ಆದರೆ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್್ನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದ ನಂತರ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿ ಗುಜರಾತ್್ಗೆ ವಾಪಸಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಉದ್ಯಮ ಕಟ್ಟಿ ಕೋಟ್ಯಾಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದು ಮೋದಿಯವರ ಕಟ್ಟಾ ಬೆಂಬಲಿಗನಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ್ದಾರೆ. ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಟಿಕೆಟ್ ನೀಡದ ಮೋದಿಯನ್ನು ನೀವೇಕೆ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ‘ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ನ ಮಾಧವ ಸಿನ್ಹ್ ಸೋಲಂಕಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ 15 ಮುಸಲ್ಮಾನ ಶಾಸಕರು ಗುಜರಾತ್ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಗಲಭೆಪೀಡಿತ ಪ್ರದೇಶ ಕಾಯಿದೆಯನ್ನು (Disturbed Area Act) ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು. ಇದರಿಂದ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಮೇಲಾದ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಆ ಕಾಯಿದೆ ಇಂದಿಗೂ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಪಾಲಿಗೆ ಕಂಟಕವಾಗಿದೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ನಾಮ್್ಕೆ ವಾಸ್ತೆಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಟ್ಟು, ಅವರು ಆರಿಸಿ ಬಂದು ಏನು ಪ್ರಯೋಜನವಾಯಿತು? ನನಗಂತೂ ಈ ರೀತಿಯ ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ನೀಡುವ ಆಮೀಷದಲ್ಲಿ ಯಾವ ನಂಬಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಅದರಿಂದ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೂ ಯಾವ ಲಾಭವಿಲ್ಲ’ ಎಂದರು.
ಅದಿರಲಿ, ಮುಸಲ್ಮಾನರು ತಮ್ಮ ಮತಗಳನ್ನು 500ಗೆ ಮಾರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅವಮಾನಕಾರಿ ಹಾಗೂ ದರ್ಪದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಳೆದ 60 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಾದರೂ ಏನು?
ರಾಜ್ಯ ಶಾಸನ ಸಭೆಗಳು, ಸಂಸತ್ತು, ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಪ್ರಾತಿನಿಧಿತ್ವ ನೀಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬೇರೇನು ಮಾಡಿದೆ? ಒಬ್ಬ ಅಹ್ಮದ್ ಪಟೇಲ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದರಿಂದ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮುಸಲ್ಮಾನನಿಗೇನು ಲಾಭ, ಸಹಾಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಸಲ್ಮಾನ್ ಖುರ್ಷಿದ್, ರೆಹಮಾನ್ ಖಾನ್, ಅಬ್ದುಲ್ ರೆಹಮಾನ್ ಅಂಟುಳೆಯಂಥವರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ ಸೇರಿದರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಶ್ರೇಯೋಭಿವೃದ್ಧಿಯಾದಂತೆಯೇ? ಹಜ್ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ನೀಡುವುದರಿಂದ, ಕೆಲ ಸ್ಕಾಲರ್್ಶಿಪ್ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಅಭ್ಯುದಯ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆಯೇ? ಮುಸ್ಲಿಮರ ಸಮಗ್ರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಇವರು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ? ಕುಟುಂಬ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಬೇಡಿ, ಮಿತಿಮೀರಿದ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆ ನಿಮಗೇ ಹೊರೆಯಾಗುವುದು, ಅವರ ಭವಿಷ್ಯವೂ ಮಸುಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಹೇಳುವ, ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಯಾವತ್ತಾದರೂ ಮಾಡಿದೆಯೇ? ಕಸಬ್, ಅಫ್ಜಲ್ ಗುರುವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡೂ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್. ಇವರನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಮುನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಆ ಮೂಲಕ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಭೂತ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಇದನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರೆಲ್ಲ ಹಿಂದುಗಳೇ ಅಲ್ಲ, ಸಾಕಷ್ಟು ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ಪ್ರಾಣಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಂಟಕವೇ. ಆದರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲೂ ರಾಜಕೀಯ ಬೆರೆಸಿ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಬಗ್ಗೆ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಥಾ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಬರಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬಿಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಒಂಥರಾ Ghettoism ಬೆಳೆಸಿ, ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಭಯದಲ್ಲಿಟ್ಟು, ಮತಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸುವ ತಂತ್ರವದು. ಮೊನ್ನೆ ಗುಜರಾತ್ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಮತ್ತೊಂದು ತಂತ್ರ ಹೂಡಿತು. ಗುಜರಾತ್್ನಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಮನೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿತು. ಇದು ದೂರದ ಮಾತಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇದಕ್ಕೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರು, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು, ಹಿಂದುಗಳು ಎಂಬ ಬೇಧವಿದೆಯೇ? ನಮ್ಮ ಹಿಂದೂ ದಲಿತರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಜನ ಮನೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ನಗರಗಳಿಗೆ ಬಂದು ಕೇಳಿ? ಹಿಂದುಗಳು ಹಿಂದುಗಳಿಗೇ ಮನೆ ಕೊಡುವ ಮೊದಲು ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಕೇಳಿ, ಜಾತಿ ಅಂದಾಜು ಮಾಡುವ ಸಂಕುಚಿತತೆ, ಧೂರ್ತತೆ ತೋರುತ್ತಾರೆ. ಈ ತಾರತಮ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲ ಮತ, ಜನಾಂಗ, ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲೂ ಇದೆ. ಕೆಲವು ಏರಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಜಾತಿ ಕೇಳಿದರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಏರಿಯಾಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯವರಾದರೂ ಶ್ರೀಮಂತರಿಗಷ್ಟೇ ನಿಲುಕುತ್ತವೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪ್ರೇರಿತ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಇಂಥ ಆರೋಪದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹುರುಳಿದೆ? ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಮನೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಫ್ಲಾಟ್ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಬೇಧಭಾವ, ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಪ್ರೈಮ್ ಟೈಂ ಆ್ಯಂಕರ್್ಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ಮುಸ್ಲಿಮರಿದ್ದಾರೆ ಮೊದಲು ಹೇಳಿ? ಬಿಜೆಪಿ ಕೋಮುವಾದ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವವರು ಛತ್ತೀಸ್್ಗಢದ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ನ ಅಜಿತ್ ಜೋಗಿ ಮಗಳು ಅನುಷ್ಕಾ ಏಕೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹೇಳಲಿ? ಅಜಿತ್ ಜೋಗಿ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್, ಅನುಷ್ಕಾ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದು ಮುಸ್ಲಿಂ ಯುವಕನನ್ನು. ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಆಕೆಯನ್ನು ಉನ್ನತ ವ್ಯಾಸಂಗದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್್ಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಬಾಯ್್ಫ್ರೆಂಡ್ ಅವಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ, ಪ್ರೀತಿ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದಾಗ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಆಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕ ಜೋಗಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಧರ್ಮವೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲಿ, ಯಾರೂ ಬೇಡವೆನ್ನುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ…
ಒಂಬೈನೂರು ವರ್ಷ ದೇಶವಾಳಿದ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು 60 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದು ಯಾರು? ರಾಜೇಂದ್ರ ಸಾಚಾರ್ ಸಮಿತಿ ರಚನೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ, ಮೀಸಲಾತಿ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವರಾರು? ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ರಕ್ಷಕನಂತೆ ಮಾತನಾಡುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರಾಗಿದ್ದ ಮೇರು ನಾಯಕ ಮೌಲಾನಾ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂ ಆಝಾದ್ ಮೊಮ್ಮಗಳು ನಜ್ಮಾ ಹೆಫ್ತುಲ್ಲಾರನ್ನು ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡಿದ್ದೇಕೆ? ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯೆಂಬ ಭೂತವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಮುಸ್ಲಿಮರ ವೋಟಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕುವ ಇತರೆ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಪಕ್ಷಗಳು ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಿವೆ? ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸದಸ್ಯ ಹಾಗೂ ‘ನಯೀ ದುನಿಯಾ’ ಎಂಬ ಉರ್ದು ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕರಾದ ಶಾಹಿದ್ ಸಿದ್ದಿಕಿ ವೆಬ್ ಆಧಾರಿತ ಚಾನೆಲ್ ‘ನ್ಯೂಸ್ ಲಾಂಡ್ರಿ’ಗೆ ನೀಡಿದ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ,Champion of Muslims ಎಂದು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಲಾ ಯಂ ಸಿಂಗ್ ಯಾದವ್ ಅವರ ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಶಾಸಕ, ಸಂಸದರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಅವರು ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಬಾಯಿ ತೆರೆಯುವುದು ಎರಡೇ ಬಾರಿ- ಒಂದು ಪಾನ್ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಇನ್ನೊಂದು ಪಾನ್ ಉಗಿಯುವಾಗ’! ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವೆ ಎಂದು ಬೊಗಳೆ ಬಿಡುವ ದೇವೇಗೌಡರೂ ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲ ಸ್ವಂತಕ್ಕೇ, ಇಲ್ಲವೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಮರೆಯಬಾರದು. ಬಿಜೆಪಿ ಹಿಂದೂವಾದಿಯಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು, ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಕ್ಷಗಳೂ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುವುದು ಸಂಖ್ಯೆ ನೋಡಿಯೇ. ಈ ಬಾರಿಯ ಗುಜರಾತ್ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರಾಂದೋಲನದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಸ್ಲಿಂ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯೂ ಎತ್ತಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಗಳು ಮುನಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಾರೋ ಎಂಬ ಭಯ. ಅಂದರೆ ಮತಗಳ ಪ್ರಮಾಣವಾರನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದಾಗಲಿಲ್ಲವೆ? ಈ ಸಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ‘ಎಂ’ (ಮುಸ್ಲಿಂ) ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ‘ಕೆ’ (ಕಾಫಿರ್) ಎಂಬಂತೆ ನೋಡಿತು. ಇದಕ್ಕಿಂತ ನನ್ನ 6 ಕೋಟಿ ಗುಜರಾತಿಗಳೇ ಎನ್ನುವ ಮೋದಿಯ Inclusive Politics ಮೇಲು’ ಎಂಬ ಝಫರ್ ಸರೇಝ್್ವಾಲಾ ಮಾತು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ತೆರಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ದಿಗ್ವಿಜಯ್ ಸಿಂಗ್ ಅಂಥವರ ಅವಿವೇಕದ, ಅವಮಾನಕಾರಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಕೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲವೆ?

-ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ

ಡೆಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೇ ಸೇಫ್; ಸೋನಿಯಾ ಮತ್ತು ಶೀಲಾ!

ಸಂಜಯ್ ಚೋಪ್ರಾ
ಗೀತಾ ಚೋಪ್ರಾ
ಇವರಿಬ್ಬರೂ ದಕ್ಷಿಣ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸೇನಾ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳು. 1978, ಅಗಸ್ಟ್ 16ರಂದು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕಾಣೆಯಾದರು. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರು ಅಂತ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಾಯಿತು. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಪಹರಣಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದರು. ಹಣ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುವ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ರಂಗ ಖುಷ್ ಅಲಿಯಾಸ್ ಖುಲ್ಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ಹಾಗೂ ಜಸ್ಬೀರ್ ಸಿಂಗ್ (ಬಿಲ್ಲ) ಅವರನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬಸ್್ಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದ ಕಾರಣ ಇಡೀ ಪ್ಲಾನ್ ಉಲ್ಟಾ ಹೊಡೆಯಿತು. ಹಾಗಂತ ಸಂಜಯ್ ಹಾಗೂ ಗೀತಾ ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸರ ಹುಡುಕಾಟ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಗಸ್ಟ್ 29ರಂದು ಎರಡು ಮೃತ ದೇಹಗಳು ದೊರೆತವು. ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಸಂಜಯ್ ಹಾಗೂ ಗೀತಾ ಹೆಣವಾಗಿದ್ದರು. ಶವಪರೀಕ್ಷೆ ವೇಳೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆಘಾತಕಾರಿ ಅಂಶ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂತು. ಬಾಲಕಿ ಗೀತಾ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರವೂ ಎಸಗಲಾಗಿತ್ತು. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಘನಘೋರ ಕೃತ್ಯ ಎಸಗಿ ರಂಗ-ಬಿಲ್ಲ ನಗರವನ್ನೇ ತೊರೆದು ಪರಾರಿಯಾಗಿದ್ದರು.

ಅಂದು ಇಡೀ ದೆಹಲಿ ಬೀದಿಗಿಳಿಯಿತು. ಜನತಾ ಪಕ್ಷದ ಮೊರಾರ್ಜಿ ದೇಸಾಯಿ ಸರ್ಕಾರ ಥರ ಥರ ನಡುಗತೊಡಗಿತು!
ಇವತ್ತಿನಂತೆ ಅಂದು ಸೆಟಲೈಟ್ ಅಥವಾ ಕೇಬಲ್ ಚಾನೆಲ್್ಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕುಗಂಟೆ ಸುದ್ದಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವ ವಾಹಿನಿಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಬಿಡಿ, ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಳಗ್ಗೆ, ಮಧ್ನಾಹ್ನ, ರಾತ್ರಿಗೊಮ್ಮೆಯಂತೆ ಸುದ್ದಿ ಬಿತ್ತರಿಸುವ ಚಾನೆಲ್್ಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. The nation is OUTRAGED, The Country is PAINED, The people are asking QUESTIONS ಎಂದು ದೇಶವಾಸಿಗಳ ಪರವಾಗಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುವ, ಧ್ವನಿಯೆತ್ತುವ ಆ್ಯಂಕರ್್ಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ಯಾಚಾರವೆಸಗಿದವರನ್ನು ನಿರ್ವೀರ್ಯರನ್ನಾಗಿಸಬೇಕು (chemical castration) ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಪರಿಣತರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಂತಹ ಟೀವಿ ಚರ್ಚೆಗಳೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ…
ಇಡೀ ನಗರವೇ ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದಿತು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜು, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತರಗತಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಲು ಮುಂದಾದರು. ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ, ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಕದಲಲಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರ ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟಿತು. ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಿತು. ಕೊನೆಗೂ ರಂಗ-ಬಿಲ್ಲ ರೈಲೊಂದರಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಯಾಗಿ, ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರು. ನ್ಯಾಯಾಲಯವೂ ಜನಧ್ವನಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿತು. ಅತ್ಯಂತ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿತು. ಇತ್ತ ಮೊರಾರ್ಜಿ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯಿತೆಂದು ಕೈತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಸಂಜಯ್ ಚೋಪ್ರಾ ಹಾಗೂ ಗೀತಾ ಚೋಪ್ರಾ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ‘ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶೌರ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ’ಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜನರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಮನ್ನಣೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿತು,ನೋವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡಿತು.
ಆದರೆ…
ಡಿಸೆಂಬರ್ 16ರಂದು ಚಲಿಸುವ ಬಸ್್ನಲ್ಲಿ 23 ವರ್ಷದ ಯುವತಿ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರವೆಸಗಿ, ಗುಪ್ತಾಂಗಕ್ಕೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ರಾಡಿನಿಂದ ಅಮಾನುಷವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ನಗ್ನವಾಗಿ ಬಿಸಾಡಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಘಟನೆ ಹಾಗೂ ಅದರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಎದ್ದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಹಾಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಸರ್ಕಾರ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ್ದಾದರೂ ಹೇಗೆ? 1978ರಂತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ದೆಹಲಿಯ ಜನ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಬೀದಿಗಿಳಿದರು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜು ಬಿಟ್ಟು ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಮುಂದಾದರು. ಅವರೇನು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ರ್ಯಾಲಿಗಳಿಗೆ ನೂರು, ಐನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಗರಿಗರಿ ನೋಟು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಲಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ಜನರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂಥವರನ್ನು ಆಕ್ಸ್್ಫರ್ಡ್್ನಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಹಾಗೂ ಬ್ರಿಟನ್್ನಂಥ ಅತ್ಯಂತ ನಾಗರಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಕಲಿತ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಸರ್ಕಾರ ನಡೆಸಿಕೊಂಡ ರೀತಿ ಹೇಗಿತ್ತು? ಅನಾಗರಿಕರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇಕೆ? ಚೀನಾದ ತಿಯಾನನ್್ಮನ್ ಸ್ಕ್ವೇರ್ ಎದುರು ಜನ ಸೇರಿದರೆ, ಯುಗೋಸ್ಲಾವಿಯಾದ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಸ್ಲೊಬದಾನ್ ಮಿಲೊಸೆವಿಚ್ ವಿರುದ್ಧ ಜನ ಸಿಡಿದೆದ್ದರೆ, ಈಜಿಪ್ಟ್್ನ ತಹ್ರೀರ್ ಸ್ಕ್ವೇರ್ ಮುಂದೆ ಜನ ನೆರೆದರೆ, ಮುಮ್ಮರ್ ಗಢಾಫಿಯನ್ನು ಪದಚ್ಯುತಗೊಳಿಸಲು ಜನ ಮುಂದಾದರೆ ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮ ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ “Popular Movement’, “Popular Outrage’ ಎಂಬ ಹೊಗಳಿಕೆ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟ, ನಿರ್ವೀರ್ಯ, ನಿಶ್ಶಕ್ತ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದರೆ ನೀರಿನ ಫಿರಂಗಿ, ಆಶ್ರುವಾಯು ಪ್ರಯೋಗ ಹಾಗೂ ಲಾಠಿ ಚಾರ್ಜ್! ಒಂದು ಪ್ರಭುದ್ಧ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದ ಸರ್ಕಾರ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯೇ ಇದು? ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಲಾಠಿ ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಇವರಿಗೆ ನಾಚಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲವೆ? ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಾದರೂ ಏನು? ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಳಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘವಾದ ಎನ್್ಎಸ್್ಯುಐನ ಗೂಂಡಾಗಳನ್ನು ನುಗ್ಗಿಸಿ ಇಡೀ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಕಳಂಕ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರಲ್ಲಾ ಇವರಿಗೆ ನೈತಿಕತೆ ಅನ್ನೋದೇ ಇಲ್ಲವೆ? ಈ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಕೃಪಾಪೋಷಿತ ನಾಟಕ ಮಂಡಳಿಯಿಂದ ನಾವು ಇನ್ನು ಯಾವ್ಯಾವ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕು? ಈ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ದೇಶವನ್ನು ಯಾವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿಯಾರು? ಇನ್ನು ಈ ದೇಶದ ಯೂತ್ ಐಕಾನ್ (ಯುವಜನತೆಯ ಮುಕುಟಮಣಿ) ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಮಾಡಿದ ನಾಟಕವೇನು ಸಾಮಾನ್ಯದ್ದೇ? ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಹಗಲುವೇಷ ತೊಟ್ಟರು. ಕೊನೆಗೆ ತಿಳಿದುಬಂದಿದ್ದೇನೆಂದರೆ ಅವರೆಲ್ಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ನ ಎನ್್ಎಸ್್ಯುಐ ಸಂಘಟನೆಯವರೇ ಆಗಿದ್ದರು! ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೇ ಇಂಥ ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಮಸಾಕ್ಷಿ ಅನ್ನುವುದೇ ಇಲ್ಲವೆ?
1999, ಇದೇ ಡಿಸೆಂಬರ್ 24ರಂದು ನಮ್ಮ ಇಂಡಿಯನ್ ಏರ್್ಲೈನ್ಸ್ ವಿಮಾನ ಅಪಹರಣವಾದಾಗ ಆಗಿನ ಅಟಲ್್ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಸರ್ಕಾರ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡಿತು?
ಅಂದು ಕೂಡ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಕುಟುಂಬದವರು ಪ್ರಧಾನಿ ಮನೆಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಹಾಗಂತ ಪೊಲೀಸರನ್ನು ಕರೆದು ಅವರನ್ನು ಅಟಲ್ ಹೊರದಬ್ಬಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅತಿದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆ ತೆತ್ತಾದರೂ 184 ದೇಶವಾಸಿಗಳ ಪ್ರಾಣ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮುಂದಾದರು. ಆದರೆ ಈ ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರಧಾನಿ ಮನೆಮುಂದೆ, ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನದ ಮುಂದೆ ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಿದರೂ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡಿತು? ಅದು ಬಿಡಿ, ಇಡೀ ದೇಶ ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದಿದ್ದರೂ, ನೊಂದಿದ್ದರೂ ಅವರ ಮೇಲೆ ಲಾಠಿ ಚಾರ್ಜ್ ನಡೆದು ನೂರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಹಾಗೂ ಪೋಷಕರು ಗಾಯಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಎಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು? ಒಂದು ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಡಲು ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ 7 ದಿನ(ಡಿಸೆಂಬರ್ 23) ಬೇಕಾಯಿತೆ? ಅದೇ ಡಿಸೆಂಬರ್ 15ರಂದು ಅಮೆರಿಕದ ಕನೆಕ್ಟಿಕಟ್್ನಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಟ್ಟವನೊಬ್ಬ ಮಾಡಿದ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ 20 ಮಕ್ಕಳು ಮಡಿದಾಗ ದೇಶವಾಸಿಗಳನ್ನುದ್ದೇಶಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮ “Heal the broken hearted and bind up their wounds’ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಹೇಗೆ?
‘ನನ್ನ ಭಾರತ ದೇಶವಾಸಿಗಳೇ, ಕಳೆದ ಭಾನುವಾರ (ಡಿಸೆಂಬರ್ 16) ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪೈಶಾಚಿಕ ಗ್ಯಾಂಗ್್ರೇಪ್ ವಿರುದ್ಧ ಎದ್ದಿರುವ ಕೋಪತಾಪ ಖಂಡಿತ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂಥದ್ದೇ. ಮೂವರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ತಂದೆಯಾದ ನಾನೂ ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ನೊಂದಿರುವೆನು… ಇಂಥ ಕೃತ್ಯವೆಸಗಿದವರಿಗೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರ ಯಾವ ಯಾವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಲಿದೆ. ನಾನು ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೂ ಶಾಂತಿ ಕಾಪಾಡುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಸಹಕಾರ ನೀಡುವಂತೆ ಕೋರುತ್ತೇನೆ…’ ಎಂಬ ಬರೆದುಕೊಟ್ಟ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಓದಿದ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್, ಕೊನೆಗೆ ‘ಠೀಕ್ ಹೈ’ (ಓಕೆನಾ? ಸರೀನಾ?) ಎಂದು ಬಿಟ್ಟರು.
‘ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್್’ ಅದೂ ಪ್ರಸಾರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು, ಪ್ರಧಾನಿಯ ವೇಷವೂ ಕಳಚಿ ಬಿತ್ತು!
ಅದುವರೆಗೂ ಪ್ರಧಾನಿ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ಬೊಗಳೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತಾಗಲಿಲ್ಲವೆ? ನನಗೂ ಮೂವರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ಜನರ ಕಣ್ಣೊರೆಸುವ ಮಾತುಗಳಷ್ಟೇ ಎಂದು ಅದರಿಂದ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೆ? ಅಲ್ಲ, ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇನು ಮನುಷ್ಯನೋ, ಮರದ ತುಂಡೋ? ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಭಾವುಕರಾಗುವುದು ಅಣು ಸಹಕಾರ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಲಾಭ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸಂಸತ್ತಿನ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆಯಲು ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ನಿಂತಾಗ ಮಾತ್ರವೇ? ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಚಿಲ್ಲರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ವಿದೇಶಿ ನೇರ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ನಮ್ಮ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು ಬೀದಿಪಾಲು ಮಾಡಿ ಅಮೆರಿಕದ ವಾಲ್್ಮಾರ್ಟ್, ಬ್ರಿಟನ್್ನ  ಟೆಸ್ಕೋ, ಫ್ರಾನ್ಸ್್ನ ಕ್ಯಾರ್್ಫೋರ್್ಗಳಂಥ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಮುಂದಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್್ರ ಮನಸ್ಸು, ಹೃದಯ ಮಿಡಿಯುತ್ತವೆಯೇ? ಇನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿಯ ಜುಟ್ಟು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರಿಗೆ ಯಾವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳೇ ಇಲ್ಲವೆ?
ಯುಪಿಎ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಧಾನಿಯೇ ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅವರ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿರುವ ಸಚಿವರು ಹಾಗೂ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿರುವವರಿಂದ ಯಾವ ಸಭ್ಯತೆ, ಸುಸಂಸ್ಕೃತತೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ? ಪ್ರಸ್ತುತ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಯಾಗಿರುವ ಪ್ರಣಬ್ ಮುಖರ್ಜಿ ಅವರ ಸುಪುತ್ರ ಹಾಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪುಢಾರಿ ಅಭಿಜಿತ್ ಮುಖರ್ಜಿ ಗ್ಯಾಂಗ್ ರೇಪ್ ವಿರೋಧಿಸಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸು ದಾಟಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು “DENTED and PAINTED women’ ಎಂದು ಅತ್ಯಂತ ಕೀಳಾಗಿ ಕರೆದಿದ್ದಾನೆ. ಇವನ ಪ್ರಕಾರ ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜಿಗೆ ತಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ಅಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲವೆ? ಐವತ್ತೆರಡು ವರ್ಷದ ಈತ ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಹಾಗೂ ಸಹೋದರಿಯರನ್ನೂ DENTED and PAINTED ಎನ್ನುತ್ತಾನಾ? ಅವರ ದೇಹದಲ್ಲೂ Dent (ಉಬ್ಬು-ತಗ್ಗು)ಗಳಿಲ್ಲವೇ? (ಈ ಪದಕ್ಕೆ ಅನೈತಿಕ ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥವೂ ಬರುತ್ತದೆ) ಅವರೂ ಮೇಕಪ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಟ್ವಿಟರ್್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯಾ ಜೇಮ್ಸ್ ಎಂಬಾಕೆ “MUCK-her-jee’ ಎಂದು ಕರೆದಿರುವುದು ಈತನ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು? ಈ ಕೇಂದ್ರದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ಯಾವ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಳಿದಿದ್ದಾರೆಂದರೆ 2ಜಿ, ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು, ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್, ಲವಾಸಾ, ಅದರ್ಶ ಹೌಸಿಂಗ್ ಎಂಥ ಹಗರಣ ಸಂಭವಿಸಿದರೂ ಇವರಿಗೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಮಾತನಾಡುವ ತಿವಾರಿ ಹಾಗೂ ವಕೀಲೆಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಜಡ್ಜ್ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಅಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ಮಂಚಕ್ಕೆಳೆದಿದ್ದ ಬೋಳುದಲೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಇವತ್ತು ರೇಪ್ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ನ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸಮರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ನಾಚಿಕೆಗೇಡು ಮತ್ತೇನಿದೆ? ಈಗ ಹೇಳಿ, ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿರುವುದು ಮಾನ-ಮರ್ಯಾದೆ ಇಲ್ಲದವರ ಸರ್ಕಾರ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಅನುಮಾನವಿದೆಯೇ? ಡೆಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರ, ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಯಾರು ಅದರ ಹೊಣೆ ಹೊರಬೇಕು ಹೇಳಿ? ಡೆಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೇ ಸೇಫ್ ಸೋನಿಯಾ ಮತ್ತು ಶೀಲಾ ಎಂದು ಜನ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿದೆ?

- ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ