ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಪಟ್ಟಿ

ಶನಿವಾರ, ಮೇ 28, 2011

ಅವರು, ಹಾಲಿನೊಳಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಬೆರೆತಂತೆ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಒಂದಾದವರು!

ಆ ಘಟನೆ ನಡೆದು ೧೨೦೦ ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದು ಹೋದವು.

ಅದು ಎಂಟನೆಯ ಶತಮಾನ. ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದು ಮತಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದರು. ಅವರ ಧಾರ್ಮಿಕ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದಂತಾ ಯಿತು. ಹಾಗಂತ ಎದುರಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪಾರ್ಸಿಗಳು ದೇಶವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟರು. ಹಾಗೆ ತಮ್ಮ ಮೂಲಸ್ಥಾನವಾದ ಪರ್ಷಿಯಾವನ್ನು(ಈಗಿನ ಇರಾನ್) ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟ ಒಂದಿಷ್ಟು ಪಾರ್ಸಿಗಳು ಬಂದು ತಲುಪಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಗುಜರಾತ್ ಬಳಿ ಇರುವ ‘ದಿಯು’ ದ್ವೀಪವನ್ನು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಂಜನ್‌ಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು. ಅದು ಗುಜರಾತ್‌ನ ರಾಜನಾಗಿದ್ದ ಜಾಧವ್ ರಾಣಾನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಪಾರ್ಸಿಗಳು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವಂತೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ರಾಜ ಕಂಠಪೂರ್ತಿ ಹಾಲು ತುಂಬಿರುವ ತಂಬಿಗೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದಾರೆ, ನಿಮಗೆಲ್ಲಿಂದ ಜಾಗ ಕೊಡುವುದು? ಎಂಬುದು ರಾಜನ ಸನ್ನೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಪಾರ್ಸಿ ಅರ್ಚಕರೊಬ್ಬರು ಬಳಿಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಬಟ್ಟಲಿನಿಂದ ಒಂದು ಚಮಚ ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು ತಂಬಿಗೆಗೆ ಹಾಕಿದರು. ಆದರೆ ತಂಬಿಗೆ ಮೊದಲೇ ತುಂಬಿದ್ದರೂ ಹಾಲು ಹೊರಚೆಲ್ಲಲಿಲ್ಲ, ಬೆರೆತು ಒಂದಾಯಿತು!! ಅಂದರೆ ಈ ದೇಶದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತಾವೂ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ, ಜನಮಾನಸದೊಳಗೆ ತಾವೂ ಒಂದಾಗುವುದಾಗಿ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ತಾವೂ ಬೆರೆಯುವುದಾಗಿ ಪಾರ್ಸಿಗಳು ಮಾಡಿದ ವಾಗ್ದಾನದ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಸೂಚನೆ ಅದಾಗಿತ್ತು. ಈ ಘಟನೆ ನಡೆದು ೧೨ ಶತಮಾನಗಳು ಕಳೆದರೂ ನಾವೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ, ನಮಗೊಂದಿಷ್ಟು extra space ಕೊಡಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಭಾಗ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಪಾರ್ಸಿಗಳೆಂದೂ ಕೇಳಿದವರಲ್ಲ.

ಅವರು ಹಾಲಿನೊಳಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಬೆರೆತಂತೆ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಿರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸಿಹಿಯುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ದೇಶದ ಮಾನ ಕಾಪಾಡುವಂತಹ ವೀರಪುತ್ರರನ್ನೂ ಪಾರ್ಸಿ ಸಮುದಾಯ ನಮಗೆ ನೀಡಿದೆ!
೧೯೩೯ರಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಇತ್ತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಆಮಿಷ ತೋರಿದ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಭಾರತೀಯರನ್ನೂ ಸಮರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಬರ್ಮಾ ಮೂಲಕ ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ದಂಡೆತ್ತಿ ಬಂದ ಜಪಾನಿ ಸೇನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರ ತೀಯ ಸೈನಿಕರೂ ಕಾದಾಟಕ್ಕಿಳಿದಿದ್ದರು. ಅದು ೧೯೪೨ನೇ ಇಸವಿ. ಭಾರತೀಯ ಯೋಧನೊಬ್ಬ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ. ಆತನ ಶ್ವಾಸನಾಳ, ಲಿವರ್, ಕಿಡ್ನಿಗೆ ಒಂಬತ್ತು ಗುಂಡುಗಳು ಹೊಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅರೆಜೀವವಾಗಿದ್ದ ಆತನಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿದರೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲ, ಆತ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದನಿಸಿತು. ಹಾಗಂತ ಸುಮ್ಮನಿರಲಾದೀತೆ? ಪ್ರಾಣಹೋಗುವವರೆಗಾದರೂ ಕಾಯಬೇಕಲ್ಲಾ? ಹಾಗಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಡೆಸುವ ಬದಲು ಬಾಯುಪಚಾರಕ್ಕೆ “ನಿನಗೇನಾಯಿತು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು ಮಿಲಿಟರಿ ವೈದ್ಯರೊಬ್ಬರು. ‘Oh, a donkey kicked‘ ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಬಂತು ಆ ಸೈನಿಕನ ಬಾಯಿಂದ !!

ಒಂದೇ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ವೈದ್ಯ ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿ ಹೋದ.

ಕಂಟಕ ಎದುರಾಗಿರುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಅಂತಹ ಹಾಸ್ಯಪ್ರe ಹೊಂದಿದ್ದ ಆ ಸೈನಿಕನ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ವೈದ್ಯನಿಗೆ, ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಆತನನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳ ಬೇಕೆನಿಸಿತು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಫಲಿಸಿ ಸೈನಿಕನ ಜೀವ ಉಳಿಯಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧ, ೧೯೪೭ರ ಪಾಕ್ ದಾಳಿ, ೧೯೬೨ರ ಚೀನಾ ಆಕ್ರಮಣ, ೧೯೬೫, ೧೯೭೧ರ ಪಾಕ್ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋರಾಡಿದ ಆ ಸೈನಿಕ ನಮ್ಮ ಸೇನೆಯ ೯ನೇ ಜನರಲ್ ಆದ. ೧೯೭೧ರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಸದೆಬಡಿದ ಭಾರತದ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದೂ ಆತನೇ. ಆ ಸೈನಿಕ ಮತ್ತಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಕಳೆದ ಶುಕ್ರವಾರ ನಮ್ಮನ್ನಗಲಿದ ೯೪ ವರ್ಷದ ಸ್ಯಾಮ್ ಹರ್ಮುಸ್ಜಿ ಫ್ರೇಮ್ಜ್ ಜೆಮ್ಷೆಡ್ಜಿ ಮಾಣಿಕ್‌ಷಾ! ಅವರೊಬ್ಬರೇ ಅಲ್ಲ, ಅಡ್ಮಿರಲ್ ಜಲ್ ಕರ್ಟ್‌ಝಿ, ಏರ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ಆಸ್ಪಿ ಮೆರ್ವನ್ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಕೂಡ ಪಾರ್ಸಿಗಳೇ. ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದ ನಾಡಿನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಪಾರ್ಸಿ ಸಮುದಾಯ ರಕ್ತವನ್ನೂ ಚೆಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಕೊಡುಗೆ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದುದಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ‘In numbers Parsis are beneath contempt, but in contribution, beyond compare‘ ಅಂತ ಗಾಂಧೀಜಿ ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಹೇಳಿದ್ದಲ್ಲ. ಪಾರ್ಸಿಗಳು ಕೈಹಾಕದ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ ಇಲ್ಲ, ನೀಡದ ಕೊಡುಗೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಮೂಲಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ದಾದಾಭಾಯಿ ನವರೋಜಿ ಕೂಡ ಒಬ್ಬ ಪಾರ್ಸಿ. “Poverty and Un-British Rule in India” ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದು ಭಾರತದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷರು ದೋಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅದರಿಂದ ಭಾರತ ಹೇಗೆ ಬಡವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ನವರೋಜಿ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಒಂದೆಡೆ ದಾದಾಭಾಯಿ ನವರೋಜಿ, ಭಿಕಜಿ ಕಾಮಾ, ಫಿರೋಝ್‌ಶಾ ಮೆಹ್ತಾ ಮುಂತಾದ ಪಾರ್ಸಿಗಳು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿಗೆ ಧುಮುಕುವ ಮೂಲಕ ದೇಶವನ್ನು ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಜೆ.ಎನ್. ಟಾಟಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪಾರ್ಸಿ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಜಾಗತೀಕರಣದ ಯುಗವಾದ ಇಂದು ನಾವು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವಸಾಹತುಶಾಹಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಅಂದು ಬ್ರಿಟಿಷರು ನಮ್ಮ ಭೂಭಾಗಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಕ್ರಮಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ೧೫೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ನಮ್ಮ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನೂ ಕಬಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಉಡುಪುಗಳಿಗೆ ಭಾರತವನ್ನು ಪ್ರಮುಖ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ಜವಳಿ ಉದ್ಯಮ ದೊಡ್ಡ ಅಡಚಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ನೇಕಾರರನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಿದ ಬ್ರಿಟಿಷರು, ಗುಡಿ ಕೈಗಾರಿಕೆಯನ್ನೇ ಹಾಳುಗೆಡವಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಯಂತ್ರನಿರ್ಮಿತ ಜವಳಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನೀಡುವ ತಾಕತ್ತು ನಮ್ಮ ಜವಳಿ ಉದ್ಯಮಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್‌ನ ಮ್ಯಾಂಚೆಸ್ಟರ್ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ ಜೆ.ಎನ್. ಟಾಟಾ ಜವಳಿ ಮಷೀನ್‌ಗಳನ್ನು ಖರೀದಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಬಾಂಬೆಯಲ್ಲಿ ‘ಎಂಪ್ರೆಸ್ ಮಿಲ್’ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೇ ವಿಶ್ವದರ್ಜೆಯ ಬಟ್ಟೆ ಉತ್ಪಾದನೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ಸ್ವದೇಶಿ ಬಗ್ಗೆ ಭಾಷಣ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ತೋರಿದರು. ಇವತ್ತು ಅರವಿಂದ್ ಹಾಗೂ ಜೆಸಿಟಿ ಎಂಬ ಎರಡು ಮಿಲ್‌ಗಳೇ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಉಳಿಯುವಷ್ಟು ಜವಳಿ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಜವಳಿ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಕಾಯಕಲ್ಪ ನೀಡಿದ್ದು, ತಂತ್ರeನವನ್ನು ದೇಶಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದು ಪಾರ್ಸಿಗಳು. ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ದೇಶದ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದ್ದ ‘ಬಾಂಬೆ ಡೈಯಿಂಗ್’ನ ಮಾಲೀಕರಾದ ವಾಡಿಯಾ ಕುಟುಂಬ ಕೂಡ ಪಾರ್ಸಿ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೇ ಸೇರಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಅವರು ೨೫೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಹಡಗು ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ಕೈಹಾಕಿದ್ದರು. ಇಂದು ದೇಶದ ಮುಂಚೂಣಿ ಸೋಪು ಉತ್ಪಾದಕರಾದ ‘ಗೋದ್ರೇಜ್ ಗ್ರೂಪ್’ ಸಹ ಪಾರ್ಸಿಗಳದ್ದೇ.

ಹಾಗಂತ ಪಾರ್ಸಿಗಳು ದುಡ್ಡು ಮಾಡುವುದಕ್ಕಷ್ಟೇ ತಮ್ಮನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಅಂದು ಬಟ್ಟೆ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅಮೆರಿಕದಿಂದ ಮಷೀನ್‌ಗಳನ್ನು ಖರೀದಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರಲು ಹೊರಟ್ಟಿದ್ದ ಜೆ.ಎನ್. ಟಾಟಾ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಡಗು ಏರಿದಾಗ ವಿಶ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದ ವಿವೇಕಾನಂದರೂ ಅದೇ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಭೇಟಿಯಾದರು. ವಿವೇಕಾನಂದರ ಮಾತುಗಳು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವೆಂದರೆ ಉದ್ಯಮ ಕಟ್ಟಲು ಹೊರಟಿದ್ದ ಟಾಟಾ ಆಧ್ಯಾತ್ಮದತ್ತ ಒಲವು ತೋರತೊಡಗಿದರು. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಬೇರೊಂದು ಕಾರ್ಯವಾಗಬೇಕಿದೆ. ವಿeನ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಕೊಡುಗೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದರು ವಿವೇಕಾನಂದರು. ಇಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಟಾಟಾ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಅಥವಾ ಐಐಎಸ್‌ಸಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಹಾಗೂ ಜೆ.ಎನ್.ಟಾಟಾ ಭೇಟಿಯ ಫಲಶ್ರುತಿಯಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮೊದಲ ತಲೆಮಾರಿನ ವಿeನಿಗಳು ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದು, ಇಂದಿಗೂ ವಿeನಿಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದೇ ಐಐಎಸ್‌ಸಿಯಲ್ಲಿ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅನ್ನಕ್ಕೇ ಗತಿಯಿಲ್ಲದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದಾಸ್ಯದಿಂದಲೇ ಹೊರಬರದಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕನಸು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಹೋಮಿ ಜೆಹಾಂಗಿರ್ ಭಾಭಾ ಕೊಡುಗೆ ಯೇನು ಸಾಮಾನ್ಯವೇ? ೧೯೪೪ರಲ್ಲಿಯೇ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮಾತನಾಡಿದ ಭಾಭಾ, ಭಾರತದ ನಿಜವಾದ ಅಣುಶಕ್ತಿಯ ಜನಕ. ಹೋಮಿ ಭಾಭಾ ಹಾಗೂ ೧೯೭೪ರಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಮೊದಲ ಅಣುಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ ಹೋಮಿ ಸೇತ್ನಾ ಅವರಂತಹ ವಿeನಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಅವರ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ನಿಂತ ಜೆ.ಆರ್.ಡಿ. ಟಾಟಾ ಅವರಂತಹ ದೇಶಪ್ರೇಮಿ ಉದ್ಯಮಿಗಳನ್ನು ಪಾರ್ಸಿ ಸಮುದಾಯ ನೀಡಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಭಾರತ ಇಂದು ಅಣುಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿರುವುದು ಎಂಬು ದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ.

ಇಂದು ದಾದಾ ಸಾಹೇಬ್ ಫಾಲ್ಕೆ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಕನಿಷ್ಠ ಆ ಹೆಸರನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಮೂಕಿ ಚಿತ್ರ ‘ರಾಜಾ ಹರೀಶ್ಚಂದ್ರ’ವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದು ಫಾಲ್ಕೆ. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಚಿತ್ರೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಫಾಲ್ಕೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ್ದು ಪಾರ್ಸಿ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದ ಆರ್ದೇಶಿರ್ ಇರಾನಿ! ಭಾರತದ ಟಾಕಿ ಚಿತ್ರಗಳ ಪಿತಾಮಹ ಅವರೇ. ೧೯೩೧, ಮಾರ್ಚ್ ೧೪ರಂದು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ‘ಆಲಂ ಆರಾ’ ಎಂಬ ಭಾರತದ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಟಾಕಿ ಚಿತ್ರವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ್ದು ಆರ್ದೇಶಿರ್ ಇರಾನಿ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ದೇಶದ ಮೊದಲ ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ರ ‘ಕಿಸಾನ್ ಕನ್ಯಾ’(೧೯೩೭)ವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದೂ ಇರಾನಿಯವರೇ.

Good Thoughts, Good Words, Good Deeds.

ಈ ತತ್ತ್ವಗಳು ಪಾರ್ಸಿಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ದೀವಿಗೆಯಾಗಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೂ ಸಮಾಜ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮುಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವತ್ತು ರಾಜ್ ಠಾಕ್ರೆಯಂತಹ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಮುಂಬೈ ನಮ್ಮದೆಂದು ಕೂಗು ಹಾಕುತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಮುಂಬೈಗೆ ಉದ್ಯಮ ತಂದಿದ್ದು ಭಾರತೀಯ ಕೈಗಾರೀಕೋದ್ಯಮದ ‘ಗಾಡ್ ಫಾದರ್‍ಸ್’ ಎಂಬ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿರುವ ಜೆ.ಎನ್. ಟಾಟಾ ಮತ್ತು ಜೆ.ಆರ್.ಡಿ. ಟಾಟಾ. ವಾಡಿಯಾ ಮತ್ತು ಗೋದ್ರೇಜ್ ಕುಟುಂಬಗಳಂತಹ ಪಾರ್ಸಿಗಳು. ಇವತ್ತು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಂಬಾನಿ, ಬಿಯಾನಿ, ಬಿಜ್ಲಿ, ಬಿರ್ಲಾಗಳಂತಹ ಕುಬೇರರಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪಾರ್ಸಿಗಳಂತೆ ದೇಶ ಕಟ್ಟಿದವ ರನ್ನು ಕಾಣಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾನೂನು ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನಿ ಪಾಲ್ಖೀವಾಲಾ, ಫಾಲಿ ನಾರಿಮನ್, ಸೋಲಿ ಸೊರಾಬ್ಜಿ ಯವರಂತಹ ದಿಗ್ಗಜರನ್ನು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದ್ದರೆ ಸಂಗೀತ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಪಾರ್ಸಿಗಳು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆ ಜುಬಿನ್ ಮೆಹ್ತಾ ಮತ್ತು ಫ್ರೆಡ್ಡಿ ಮರ್ಕ್ಯುರಿ! ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪಾರ್ಸಿ ರುಸ್ಸಿ ಕರಂಜಿಯಾ ಅವರಂತೂ ರೂಢಿಗತ ಕಟ್ಟಳೆಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಭಾರತೀಯ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ಕೊಟ್ಟ ವರು.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿರುವ ಪಾರ್ಸಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೆಷ್ಟು ಗೊತ್ತಾ?

೨೦೦೧ರ ಜನಗಣತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಕೇವಲ ೭೦ ಸಾವಿರ! ೨೦೨೦ರ ವೇಳೆಗೆ ೧೨೦ ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ತಲುಪಲಿರುವ ಭಾರತ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಜನಭರಿತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂಬ ಕುಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆಯಲಿದೆ. ಆದರೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಪಾರ್ಸಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ೨೦೨೦ಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ೨೩ ಸಾವಿರಕ್ಕಿಳಿಯಲಿದೆ. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಪಾರ್ಸಿ ಸಮುದಾಯ ಕೊರಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆಹಾಕುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರೆಂದೂ ನಾವು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನಲು ಬಂದವರಲ್ಲ. ನಮಗೆ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತು ಕೊಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದವರಲ್ಲ, ಮೀಸಲು ಸೌಲಭ್ಯ ನೀಡಿ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟವರಲ್ಲ. ನಾವೂ ಕೂಡ ಅವರ ಜತೆ ಎಂದೂ ಕಾದಾಟಕ್ಕಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವ ರೆಂದೂ ಹೊರಗಿನವರಂತೆ ವರ್ತಿಸಿಲ್ಲ, ನಮಗೂ ಅವರು ಹೊರಗಿನವರೆಂದು ಎಂದೂ ಅನ್ನಿಸಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸಂಸ್ಕಾರ, ಭ್ರಾತೃತ್ವ, ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯ ಒಂದು ಅಂಗವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೇಕೆ ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ‘ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ’ ಸ್ಥಾನಮಾನ ನೀಡುವ ಕೊಡುಗೆ ಮುಂದಿಟ್ಟಾಗ ಅಂತಹ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬರಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ನಯವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರು ಪಾರ್ಸಿಗಳು. ಅವರೆಂದೂ ಮತ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಇತರರನ್ನು ಮತಾಂತರಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ತ, ಕರ್ತ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮೈ ತುರಿಕೆ ಬಂದವರಂತೆ ಬೊಬ್ಬೆಹಾಕಿ ಅಮಾಯಕರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವು ದಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಧರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇಕೆ ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ತೀವ್ರ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಇತರ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಂತೆ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಮುಂದಾಗಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಹಾಲಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಬೆರೆಸಿದಂತೆ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಿದ್ದಾರೆ. ಬೆರೆತು ಒಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ನಾವೂ ಕೂಡ ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮವರೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಜೆಆರ್‌ಡಿ ಟಾಟಾಗೆ ದೇಶದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಪುರಸ್ಕಾರವಾದ ‘ಭಾರತ ರತ್ನ’ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಪಾರ್ಸಿ ಸಮುದಾಯದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇಂತಹ ದೇಶನಿಷ್ಠೆ, Inclusiveness ಇತರ ‘ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ’ರಲ್ಲೂ ಒಡಮೂಡಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು, ನಮ್ಮ ದೇಶ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿರುತಿತ್ತು ಅಲ್ಲವೆ?

ಮೊನ್ನೆ ಸ್ಯಾಮ್ ಮಾಣಿಕ್‌ಷಾ ಅಗಲಿದಾಗ ಪಾರ್ಸಿಗಳ ಕೊಡುಗೆ ನೆನಪಾಯಿತು.

ಕೃಪೆ: ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ

ಸಾವರ್ಕರ್ ಎಂಬ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಕಿಡಿಗೆ ಎದೆಗೂಡಲ್ಲಿ ಜಾಗವಿಡಿ!

ಆ ವೀರ ಕಲಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ದಿವಂಗತ ವಿದ್ಯಾನಂದ ಶೆಣೈ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವರು ಮಾಡಿದ್ದ ಭಾಷಣದ ಝೇಂಕಾರ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹಸಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ.

“ಅವತ್ತು ಛಾಫೇಕರ್ ಸಹೋದರರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿ ರಾಂಡ್ ನನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದರು. ಅದು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ತಿಳಿದುಹೋಯಿತು. ಬಂಧಿಸಿ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಗುರಿಪಡಿಸಿದ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಛಾಫೇಕರ್ ಸಹೋದರರ ಮೇಲೆ “ಕೊಲೆ’ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಗಲ್ಲಿಗೂ ಏರಿಸಿದರು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿದ 14 ವರ್ಷದ ಬಾಲಕ ವಿನಾಯಕ ದಾಮೋದರ ಸಾವರ್ಕರ್ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಹಳ ನೋವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನೆಗೆ ಓಡೋಡಿ ಬಂದ ಆತ ದೇವರ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ದೇವಿಯ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. “ಅಮ್ಮಾ…. ಛಾಫೇಕರ್ ಸಹೋದರರು ಮಾಡಿದ್ದು “ಕೊಲೆ’ಯೋ, “ಸಂಹಾರ’ವೋ ನಾವು “ದುರುಳರ ಸಂಹಾರ’ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಪುಣೆಗೆ ಪ್ಲೇಗ್ ಬಡಿದಾಗ ಉಸ್ತುವಾರಿ ವಹಿಸಿ ಬಂದ ರಾಂಡ್ ಮಾಡಿದ್ದೇನು? ಪ್ಲೇಗ್ ಪೀಡಿತರನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುವ ಸಲುವಾಗಿ ಜನರನ್ನು ಬೀದಿಗೆಳೆದ. ಮಹಿಳೆಯರು ಮನೆ ಮುಂದೆ ಅರೆಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡಿದ, ಕೆಲ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಕೂಡ ನಡೆಯಿತು. ಅಂತಹ ಪ್ರಜಾಪೀಡಕ ರಾಂಡ್ ನನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಅದು ಹೇಗೆ ಕೊಲೆಯಾಗುತ್ತದೆ? ಅದು ದುಷ್ಟ ಸಂಹಾರವಲ್ಲವೆ ದೇವಿ?”

ಒಂದು ಕಡೆ ವಿದ್ಯಾನಂದ ಶೆಣೈ ಅವರ ಭಾಷಣ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸಾವರ್ಕರರು ಮನವನ್ನೆಲ್ಲ ಆವರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ವಿನಾಯಕ ದಾಮೋದರ ಸಾವರ್ಕರ್ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ಅಂಥದ್ದು. ಅವರ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದವರು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ?

ಇಂಡಿಯಾ ಹೌಸ್.

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ವ್ಯಾಸಂಗಕ್ಕೆಂದು ಬ್ರಿಟನ್ ಗೆ ತೆರಳಿದ ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೆಲ್ಲ ತಂಗುತ್ತಿದ್ದುದೇ ಅಲ್ಲ್ಲಿ. ಪುಣೆಯ ಫರ್ಗೂಸನ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಿಎ ಪದವಿ ಪೂರೈಸಿ ಲಾ ಓದಲು ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ Gray’s Inn ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ಸಾವರ್ಕರ್ ಕೂಡ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಅದೇ ಇಂಡಿಯಾ ಹೌಸ್ ನಲ್ಲಿ. ಅವರು ಕಾನೂನು ಪದವಿ ಕಲಿಯುವುದಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದರೂ ಅದು ನೆಪಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅಪ್ಪಟ ದೇಶಪ್ರೇಮಿಯಾದ ಅವರಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಂದ ಪದವಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇಂಡಿಯಾ ಹೌಸ್ ನಲ್ಲೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕಲೆಹಾಕಿ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ದೇಶದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸತೊಡಗಿದರು. ಅದು ನಿತ್ಯ ಕಾಯಕವಾಯಿತು. ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವಂಥ ಅವರ ಭಾಷಣವನ್ನು ಕೇಳಲು ಬರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಗತೊಡಗಿತು. ಅದೊಂದು ದಿನ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಶೋಕಿಲಾಲನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಮಾರ್ಗ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ ಹೌಸ್್ಗೆ ಆಗಮಿಸಿದ. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಸಾವರ್ಕರ್ ಭಾಷಣ ನಡೆಯುತಿತ್ತು. ಅವರು ತಾಯ್ನಾಡಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಎದುರಾಗಿರುವ ಹೀನಾತಿ ಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಶೋಕಿಲಾಲನ ರಕ್ತ ಕುದಿಯತೊಡಗಿತು. ಆ ದಿನದಿಂದ ಶೋಕಿಲಾಲ ಕೂಡ ಇಂಡಿಯಾ ಹೌಸ್್ಗೆ ಕಾಯಂ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದ. ವಿನಾಯಕ ದಾಮೋದರ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವನನ್ನು ಆವಾಹನೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಆತ ಅವರ ಭಕ್ತನಾಗಿಬಿಟ್ಟ.

ಆ ಶೋಕಿಲಾಲ ಮತ್ತಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಮದನ್ ಲಾಲ್ ಧೀಂಗ್ರಾ!

1908ರಲ್ಲಿ ಸಾವರ್ಕರ್ ಲಂಡನ್ ನಲ್ಲೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದರು. ಅದು 1857ರಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದ ಮೊದಲ ಭಾರತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಸಂಗ್ರಾಮದ ವಾರ್ಷಿಕ ದಿನ ಸ್ಮರಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಬಹುತೇಕ ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದರು. ಸಾವರ್ಕರ್ ಭಾಷಣ ಅವರನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವಿತಗೊಳಿಸಿತ್ತೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಕೋಟಿನ ಮೇಲೆ 1857ರ ಸ್ಮರಣೆ’ ಎಂದು ಬರೆದಿರುವ ಬ್ಯಾಡ್ಜ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ತರಗತಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಪತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿಯಾದ ಹೆಮ್ಮೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಇಂಗ್ಲಿಷರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬ್ರಿಟನ್ನಿನಲ್ಲೇ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಚಕ್ರಾಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಡ್ಡುಹೊಡೆಯುವುದೇನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾತೆ? ಇದು ಇಂಗ್ಲಿಷರನ್ನು ಕುಪಿತಗೊಳಿಸಿತು. ಬಹಳ ಚಂದವಾಗಿ ಧಿರಿಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಮೇಲೆ ಬ್ಯಾಡ್ಜ್ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಧೀಂಗ್ರಾನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದ ಇಂಗ್ಲಿಷನೊಬ್ಬ ಬ್ಯಾಡ್ಜನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯಲು ಕೈಚಾಚಿದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನ ಕೈ ತಡೆದು ಕಪಾಳಮೋಕ್ಷ ಮಾಡಿದ ಧೀಂಗ್ರಾ, ಆತನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿ ಎದೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, “ನನ್ನ ದೇಶದ ಚಿಹ್ನೆ ಮೇಲೆ ಕೈಹಾಕಿದರೆ ಜೋಕೆ’ ಎಂದು ಧಮಕಿ ಹಾಕಿದ. ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ತೀವ್ರ ದೇಶಪ್ರೇಮವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದರು ಸಾವರ್ಕರ್. ಮದನ್ ಲಾಲ್ ಧೀಂಗ್ರಾ 1909ರಲ್ಲಿ ಕರ್ಝನ್ ವೇಯ್ಲಿಯನ್ನು ಕೊಂದುಹಾಕಿದ್ದು ಸಾವರ್ಕರ್ ಆದೇಶದಂತೆಯೇ. ಆತ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ನೇಣಿಗೇರಿದ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ. ಸಾವರ್ಕರ್ ಅಂದರೆ ಒಂದು ಪ್ರೇರಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಗೆರಿಲ್ಲಾ ಯುದ್ಧದ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟಿಷರನ್ನು ಹೊಡೆದೋಡಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಭಿನವ ಭಾರತ, ಫ್ರೀ ಇಂಡಿಯಾ ಸೊಸೈಟಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದ ಸಾವರ್ಕರ್ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಚಿಂತಕ ಕೂಡ ಹೌದು. 1857ರಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರು “ಸಿಂಪಾಯಿ ದಂಗೆ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಉಳಿದವರೂ ಹಾಗೆಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಅದು ಸಿಪಾಯಿ ದಂಗೆಯಲ್ಲ, “ಪ್ರಥಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮ’ ಎಂದು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಸಾವರ್ಕರ್. The Indian War Of Independence ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನೇ ಬರೆದರು. ಆ ಪುಸ್ತಕ ಬ್ರಿಟಿಷರನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ಭೀತಿಗೊಳಿಸಿತೆಂದರೆ ಅದರ ಮಾರಾಟವನ್ನೇ ನಿಷೇಧ ಮಾಡಿದರು.

ಇಂತಹ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್ ಆಡಳಿತ 1910ರಲ್ಲಿ ಇಂಡಿಯಾ ಹೌಸ್ ನಲ್ಲೇ ಬಂಧಿಸಿತು.

ಅವರ ಬಗ್ಗೆ, ಅವರ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಎಂತಹ ಭಯವಿತ್ತೆಂದರೆ ಎರಡು ಜೀವಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷೆ(50 ವರ್ಷ) ವಿಧಿಸಿ ಅಂಡಮಾನ್ ಜೈಲಿಗೆ ದಬ್ಬಿತು. ಸಾವರ್ಕರ್ ಅಲ್ಲೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ದೇಶ ಒಡೆಯಲು ಹೊರಟ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕುವ ಸಲುವಾಗಿ ಭಾರತವನ್ನು ಹಿಂದುರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ಹಿಂದು ರಾಷ್ಟ್ರವಾದವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿ ಜೈಲಿನಲ್ಲೇ Hindutva: Who is a hindu?‘ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದರು. ಹಿಂದುಯಿಸಂ, ಜೈನಿಸಂ, ಬುದ್ಧಿಸಂ ಹಾಗೂ ಸಿಖ್ಖಿಸಂ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಎಂದು ಮೊದಲು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದು, “ಅಖಂಡ ಭಾರತ’ದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೂ ಇವರೇ.

1921ರಲ್ಲಿ ಷರತ್ತಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಸಾವರ್ಕರ್, ಹಿಂದು ಮಹಾಸಭಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಸ್ವಧ ರ್ಮೀಯರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಹೊರಟರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಓಲೈಕೆ ಹಾಗೂ ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಿಭಜ ನಾವಾದಿ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಾವರ್ಕರ್ ಬಹಳ ಕಟುವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದರು.

ನೀವು ಬಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜತೆ

ಬರದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು

ಅಡ್ಡವಾದರೆ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಮೆಟ್ಟಿ

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಗಳಿಸುತ್ತೇವೆ….

ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೇ ನೀಡಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ನೀವು ಒಪ್ಪಿಬಿಡಿ, ಆದರೆ ತಾವು ನಂಬಿದ್ದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ಅವರು ನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರು. ಬಹುತೇಕ ಟೋಪಿಧಾರಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರದ ಗುರಿಯಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ ಎಂದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗಿದ್ದ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಆರಿಸಿ ಬರಬಹುದಿತ್ತು. ಸಾವರ್ಕರ್ ಗುರಿ ಈ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಈ ನೆಲದ ನಂಬಿಕೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ರಕ್ಷಣೆಯಷ್ಟೇ ಆಗಿತ್ತು.

ಸಾವರ್ಕರ್ ಜನಿಸಿದ್ದು 1883, ಮೇ 28ರಂದು.

ಇಂದು ಅವರ ಜನ್ಮದಿನ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಟ್ಟಡ ಹಾಗೂ ಸ್ಮಾರಕಗಳ ಆಯೋಗ “ಇಂಡಿಯಾ ಹೌಸ್’ ಮೇಲೆ ತೂಗುಹಾಕಿರುವ ನೀಲಿ ಫಲಕದ ಮೇಲೆ “ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮಿ, ದಾರ್ಶನಿಕ ವಿನಾಯಕ ದಾಮೋದರ ಸಾವರ್ಕರ್ (1883-1966) ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರು’ ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಅವರು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಲಿ.

ಕೃಪೆ: ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ

ಶನಿವಾರ, ಮೇ 21, 2011

ರಾಜ್ಯಕ್ಕಂಟಿದ ಶಾಪ ಈ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಪಾಲ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ!

1. ಈ ದೇಶದ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ರಾಜ್ಯ ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿಗೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಂತಹ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಬೇಕು.

2. ರಾಜ್ಯಪಾಲರಿಂದ ವರದಿ ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಸರಕಾರದಿಂದ ವಿವರಣೆ ಕೇಳಬೇಕು.

3. ಕೂಡಲೇ ಕ್ರಮತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಅರಾಜಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಾದರೂ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಬಹುದೇ ಎಂಬ ಸಾಧ್ಯಾಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

4. ಬಾಹ್ಯ ಆಕ್ರಮಣ ಅಥವಾ ಆಂತರಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟೇನಾದರೂ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಡಳಿತಯಂತ್ರ ಹದಗೆಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂದಾದರೆ

ಹಾಗೂ

5. ಆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾಗಿದ್ದರೆ, ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗಗಳೇ ಇಲ್ಲವೆಂದಾದರೆ ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ 356ನೇ ವಿಧಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಬಹುದು.

ಹಾಗಂತ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಿಯಾ ಆಯೋಗದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮತ್ತು ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಕೂಡಾ ಇದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅಂತಹ ಯಾವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ? ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆಯೇ? ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ, ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಕ್ಕಾದರೂ ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೆ? ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಈಗ ನೀಡಿರುವ ತೀರ್ಪು ಕೂಡ ಅಂತಿಮವೇನಲ್ಲ. ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸುವಂತೆ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಬಂಡಾಯವೆದ್ದಿದ್ದ 11 ಶಾಸಕರೇ ಮತ್ತೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ತಲೆದೋರಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ? ಜತೆಗೆ 2010 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 11ರಂದು ಇದ್ದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಈ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಬಹುಮತವಿಲ್ಲ, ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಆಡಳಿತ ಹೇರಿ ಎಂದು ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ? ಹಾಗೇನಾದರೂ ‘Retrospective effect’ನಲ್ಲಿ ಕ್ರಮತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದಾದರೆ ಎಸ್.ಆರ್. ಬೊಮ್ಮಾಯಿ ಸರಕಾರವನ್ನು ವಜಾ ಮಾಡಿದ್ದು 1988ರಲ್ಲಿ, ಅದು ಅಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ್ದು 1994ರಲ್ಲಿ. ಹಾಗಾದರೆ ‘Retrospective effect’ನಲ್ಲಿ ಬಹುಮತ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಂತೆ ಬೊಮ್ಮಾಯಿಯವರಿಗೆ 1994ರಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸುವುದಕ್ಕಾಗುತ್ತಿತ್ತೆ? ಇಂತಹ ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿದ್ದರೂ ಈ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಏಕೆ ಏಜೆಂಟರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಅಪರೇಶನ್ ಕಮಲವನ್ನು ಖಂಡಿತ ಯಾರೂ ಒಪ್ಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ಗಾಗಲಿ, ಮಾಜಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗ ಹಾಗೂ ಹಾಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲ ಹಂಸರಾಜ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಅವರಿಗಾಗಲಿ ಯಾವ ನೈತಿಕ ಹಕ್ಕಿದೆ?

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಚುನಾಯಿತ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು ಯಾವ ಪಕ್ಷ? ಜೆಎಂಎಂ ಲಂಚ ಹಗರಣ ಯಾವ ಪಕ್ಷದ ಪಾಪದ ಕೂಸು? 1993, ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಶ್ವಾಸಮತ ಗೊತ್ತುವಳಿ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜಾರ್ಖಂಡ್ ಮುಕ್ತಿ ಮೋರ್ಚಾದ ಬೆಂಬಲ ಪಡೆಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಶಿಬು ಸೊರೇನ್, ಸೂರಜ್ ಮಂಡಲ್, ಅನಾದಿ ಚರಣ್ ದಾಸ್್ಗೆ ತಲಾ 50 ಲಕ್ಷ ನೀಡಿದ್ದು, ಇದೇ ತೆರನಾದ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ಅಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ಪಕ್ಷದ 5 ಸಂಸದರನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕುದುರೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಆರಂಭಿಸಿದ ಅಪಕೀರ್ತಿ ಯಾವ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಬೇಕು? ಇದೇನು ಬರೀ ಅರೋಪವಲ್ಲ. 2000ದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನರಸಿಂಹರಾವ್, ಬೂಟಾ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ದೋಷಿಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿತು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೆಎಂಎಂನ 4 ಹಾಗೂ ಅಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಪಕ್ಷದ 5 ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟು ‘Retrospective effect’ನಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ 1993ರಲ್ಲಿ ರಾವ್ ಸರಕಾರ ಕೂಡ ಬಹುಮತ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದಾಗಲಿಲ್ಲವೆ? ಇಂತಹ ಇತಿಹಾಸ, ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ಯಾವ ಮುಖ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಿಜೆಪಿಯವರ ಆಪರೇಶನ್ ಕಮಲವನ್ನು ಟೀಕಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಇಂತಹ ಮೇಲ್ಪಂಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ 1999ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸಮತ ಯಾಚಿಸಿದ ಆಗಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಯಾವ ರೀತಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು?

ಅಂದು ಅಟಲ್ ಕೂಡ ಖರೀದಿಗಿಳಿಯಬಹುದಿತ್ತು. ಬಹುಮತ ಸಾಬೀತಿಗೆ ಬೇಕಿದ್ದಿದ್ದು ಒಂದು ವೋಟು. ಒಂದು ವೋಟಿನಿಂದ (269-270) ಸರಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅಟಲ್ ಸಿದ್ಧರಾದರೇ ಹೊರತು, ಖರೀದಿಗಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಅನೈತಿಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿತ್ತು. 1999 ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲೇ ಒರಿಸ್ಸಾದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ನ ಗಿರಿಧರ್ ಗಮಾಂಗ್ ಏಪ್ರಿಲ್ ಬಂದರೂ ತಮ್ಮ ಸಂಸದ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾರಣದ ಲಾಭ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಗಮಾಂಗ್ ಅವರನ್ನು ದಿಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆಸಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಸರಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ವೋಟು ಹಾಕಿಸಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಎನ್್ಡಿಎ ಮಿತ್ರಪಕ್ಷವಾಗಿದ್ದ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್್ನ ಸಂಸದ ಸೈಫುದ್ದೀನ್ ಸೋಝ್ ವ್ಹಿಪ್ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ವಿರುದ್ಧ ವೋಟು ಹಾಕಿದರು. ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು, 2004ರಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಯಾವ ಪಕ್ಷ?

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ನ ಅನೈತಿಕ ಹಾಗೂ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ವಿರೋಧಿ ಕೆಲಸಗಳು ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ!

ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಬಿ.ಎಸ್. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಹಾಗೂ ಸ್ಪೀಕರ್ ಬೋಪಯ್ಯ ಸೇರಿ ಪಿತೂರಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಈಗ ಅರೋಪಿಸುವುದಾದರೆ ಇದೇ ಹಂಸರಾಜ್ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಕಾನೂನು ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಯುಪಿಎ ಸರಕಾರ 2008ರಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದೇನು? ಅಮೆರಿಕದ ಜತೆಗಿನ ನಾಗರಿಕ ಅಣು ಸಹಕಾರ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ 2008, ಜುಲೈ 8ರಂದು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಕೇಂದ್ರದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ್ದ ಬೆಂಬಲ ವಾಪಸ್ ಪಡೆದವು. 2008, ಜುಲೈ 22ರಂದು ಯುಪಿಎ ಮೊದಲ ಅವಿಶ್ವಾಸ ಗೊತ್ತುವಳಿ ಎದುರಿಸಿತು. 59 ಸಂಸದರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಬೆಂಬಲ ವಾಪಸ್್ನಿಂದಾಗಿ ತೀರಾ ಅಲ್ಪಮತಕ್ಕಿಳಿದಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, 256-275 ಅಂತರದ 19 ಮತಗಳ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆ? ಅಂದು 21 ಸಂಸದರು ಅಡ್ಡಮತ ಹಾಕಿದರು. 10 ಜನರು ವೋಟೇ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ. ಅಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಅಡ್ಡ ಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕವೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಬಿಜೆಪಿ ಸಂಸದರಾದ ಅಶೋಕ್ ಅರ್ಗಲ್, ಫಗನ್ ಸಿಂಗ್ ಕುಲಸ್ತೆ, ಮಹಾವೀರ್ ಭಾಗೋರಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪರ ವೋಟು ಹಾಕಿದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ ಸಂಸದರಾದ ಸಾಂಗ್ಲಿಯಾನಾ ಹಾಗೂ ಮನೋರಮಾ ಮಧ್ವರಾಜ್ ಗೈರುಹಾಜರಾದರು. ಅವತ್ತು ಈ ಐವರು ಬಿಜೆಪಿ ಸಂಸದರನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಖರೀದಿ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲವೆ? ನಾನು ದುಡ್ಡು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ಅದರೆ ನನಗೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಹುದ್ದೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆಂದು ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದರು ಎಂದು ಸ್ವತಃ ಮನೋರಮಾ ಮಧ್ವರಾಜ್ ಅವರೇ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಆಮಿಷ, ಅನ್ಯಪಕ್ಷಗಳ ಸಂಸದರ ಖರೀದಿ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ವಿರೋಧಿ ಕೆಲಸವಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೆ? ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ‘ದಿ ಹಿಂದು’ ಪತ್ರಿಕೆ ಹೊರಹಾಕಿದ ವಿಕಿಲೀಕ್ಸ್್ನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಬಯಲು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಸಂಸದರ ಖರೀದಿಗಾಗಿ ಯುಪಿಎ ಅಮೆರಿಕದಿಂದ ಹಣ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿದೆ.

ಇಂತಹ ಗಂಭೀರ ಅರೋಪಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಾಗ ಪ್ರಧಾನಿ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಹೇಳಿದ್ದೇನು ಗೊತ್ತೆ?

‘ಈ ರೀತಿಯ ಅರೋಪಗಳಿಗೆ ಜನ ಯಾವ ರೀತಿ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟರು? ಮುಖ್ಯ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷ(ಬಿಜೆಪಿ) 14ನೇ ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ 138 ಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಿತ್ತು. 15ನೇ ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ 116ಕ್ಕಿಳಿದಿದೆ. ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಬಲಾಬಲ 59ರಿಂದ ಕೇವಲ 24ಕ್ಕಿಳಿದಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಮಾತ್ರ 145ರಿಂದ 206ಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. 61 ಸೀಟುಗಳ ಹೆಚ್ಚಳ. ಜನರ ತೀರ್ಪೇ ಅಂತಿಮ’ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟರು.

ಅದೇ ಅಳತೆಗೋಲನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸಿದರೆ?

ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ನಡೆದ ಉಪಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರಕ್ಕೆ ಮೂರೂ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಬಿಜೆಪಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಆಪರೇಶನ್ ಕಮಲ ಹಾಗೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಜನ ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪೇ ಈ ಫಲಿತಾಂಶ ಎಂದು ಬಿಜೆಪಿ ಕೂಡ ವಾದ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲವೆ?

ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಿಜೆಪಿ ಸರಕಾರ ಈ ರಾಜ್ಯ ಕಂಡ ಅತ್ಯಂತ ಭ್ರಷ್ಟ ಸರಕಾರ, ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಷ್ಟು ಭ್ರಷ್ಟ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ಈ ರಾಜ್ಯ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ, ವರ್ಷಕ್ಕೆ 5 ಲಕ್ಷ ಆಶ್ರಯ ಮನೆ ಕಟ್ಟುತ್ತೇವೆ, ಬಡವರನ್ನು ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ ಮೋಸವೆಸಗಿದೆ, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ನೆರೆಸಂತ್ರಸ್ತರು ಬಿಸಿಲ ಬೇಗೆಯಲ್ಲಿ ಶೀಟಿನ ಸೂರಿನಡಿ ಬದುಕು ನೂಕುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ, ರಸ್ತೆಗಳನ್ನೇ ತಿಂದುಹಾಕಿದೆ, ಈ ರಾಜ್ಯ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವಂಥ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ, ಈ ಸಿಎಂ ತೊಲಗಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಬೇಡ. ಹಾಗಂತ ಸರಕಾರವನ್ನು ಪತನಗೊಳಿಸಲು ಹಂಸರಾಜ ಹಿಡಿದಿರುವ ಮಾರ್ಗ ಮಾತ್ರ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಷ್ಟೇ ಅನೈತಿಕ. ಒಂದು ವೇಳೆ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಭೂಹಗರಣ, ವಿಶ್ವಾಸಮತ ಯಾಚಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಮುಂತಾದುವುಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಹಾಗೂ ಸ್ಪೀಕರ್ ಬೋಪಯ್ಯ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದಾದರೆ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಹಾಗೂ ಕೇಂದ್ರದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರ ಮೊದಲು ತೊಲಗಬೇಕು. ಈ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ 1.76 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಮೋಸ ಮಾಡಿರುವ 2ಜಿ ಹಗರಣ, ಯೆಸ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಹಗರಣ, ಈ ರಾಷ್ಟ್ರ ವಿಶ್ವದ ಮುಂದೆ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ 75 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರು.ಗಳ ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ಹಗರಣ, ವಿಕಿಲೀಕ್ಸ್ ಹೊರಹಾಕಿದ 2008ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಂಸದರ ಖರೀದಿ ಹಗರಣ… ಇವಿಷ್ಟೇ ಸಾಕಿದ್ದವು ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರವನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯಲು ಅಥವಾ ನೈತಿಕತೆ ಇರುವವರಿಗೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಲು. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಪ್ರತಿಭಾ ಪಾಟೀಲ್ ಅವರು ಎಂದಾದರೂ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಅವರಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದರೆ? ಪ್ರಧಾನಿ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗ್ ನೈತಿಕ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತು ರಾಜಿನಾಮೆ ನೀಡಲು ಮುಂದಾದರೆ?

ಅಲ್ಲ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮಾತನಾಡುವ ರಾಜ್ಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎಂತಹ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಹೊಂದಿದೆ?

ಕರ್ನಾಟಕ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ 56 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳ ಸ್ಟ್ಯಾಂಪ್ ಪೇಪರ್ ಹಗರಣದ ರೂವಾರಿಗಳು ಯಾರು? ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಕಂಡು ಕೇಳರಿಯದ ಭಾರೀ ಹಗರಣ ನಡೆದಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಇಂತಹ ಪಕ್ಷದಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಹಾಗೂ ‘ನನ್ನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿದೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ಹಾಗೂ ನೈತಿಕತೆ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಕನಿಷ್ಠ ಅರ್ಹತೆಯಾದರೂ ಇದೆಯೇ, ನೀವೇ ಹೇಳಿ? ರಾಜ್ಯಪಾಲರಾದ ಮೇಲೂ ಪಕ್ಷದ ಏಜೆಂಟರಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ವರ್ತನೆಗೂ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಧೋರಣೆಗೂ ಯಾವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ? ಸಂವಿಧಾನದ 355, 356ನೇ ವಿಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ, ‘Such articles will never be called into operation and that they would remain a dead letter’ಎಂದಿದ್ದರು ಸಂವಿಧಾನ ಶಿಲ್ಪಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್. ಆದರೆ ಹಂಸರಾಜ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ರೀತಿ ಹೇಗಿದೆ?

ಬಹಳ ಬೇಸರದ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಏಕಿಂಥ ಗತಿ ಬಂತು? ಭವ್ಯ ಇತಿಹಾಸ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಪರಂಪರೆ ಹೊಂದಿರುವ, ಜಗತ್ತಿನ ಅಗ್ರಮಾನ್ಯ ಎಂಜಿನಿಯರ್್ಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ, ಐಟಿಗೆ ನೀಡಿದ ಆಧ್ಯತೆಯಿಂದಾಗಿ ವಿಶ್ವಮನ್ನಣೆ ಗಳಿಸಿದ ರಾಜ್ಯ ಈಗ ಯಾವ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ? ಒಂದೆಡೆ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜ್ಯಪಾಲ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಈ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿ, ಅಭಿಮಾನ ಹೊಂದಿರುವವರೇ ಪ್ರಮುಖ ಮತದಾರರಾಗಿರುವ ಬಿಜೆಪಿ ಬೆಂಬಲಿಗರನ್ನು ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವ ಮಹಾಭ್ರಷ್ಟ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ. ಕಳೆದ 3 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯವರ ಭ್ರಷ್ಟ, ಅನೈತಿಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲೇ ಸರಕಾರ ತನ್ನ ಕಾಲವನ್ನೆಲ್ಲ ಹರಣ ಮಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಹಾಗೂ ನಕ್ಷತ್ರಿಕನಂತೆ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ರಾಜ್ಯಪಾಲ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಪಾಲಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಶಾಪ.

ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಮೊದಲು ತೊಲಗಬೇಕು.

ಕೃಪೆ: ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ

ಮಂಗಳವಾರ, ಮೇ 17, 2011

ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಬಗ್ಗೆ ಕೊನೆಗೂ ಅಲರ್ಜಿ, ಗೆದ್ದರು ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ!

ಇದು ಎರಡು ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳ ಕಥೆ. ಒಂದು ಭಾರತದ್ದು, ಮತ್ತೊಂದು ಚೀನಾದ್ದು. ಭಾರತದ ನಾಯಿ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿತ್ತು. ಚೀನಾದ ನಾಯಿ ಭಾರತದತ್ತ ಹೊರಟಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ದೇಶಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟಿದ್ದ ಆ ಎರಡೂ ನಾಯಿಗಳು ಭಾರತ-ಚೀನಾ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದವು. ಭಾರತದ ನಾಯಿ ಸೊರಗಿ, ಬಡಕಲಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಹೊಟ್ಟೆ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇತ್ತ ಮೈ ಕೈ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ದಷ್ಟ-ಪುಷ್ಟವಾಗಿದ್ದ ಚೀನಿ ನಾಯಿ, “ಏಕೆ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದೀಯಾ?’ ಅಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಭಾರತದ ನಾಯಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ. “ಅಯ್ಯೋ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪೊತ್ತಿನ ಊಟಕ್ಕೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲ. ಆಹಾರ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋದರೆ ಜನ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರದವರೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಊಟ ಹಾಕುತ್ತಾರಂತಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದೀನಿ’ ಅನ್ನುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸುಮ್ಮನಾಗದೆ, “ಅಲ್ಲಾ, ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ಊಟ ಕೊಡುವ ದೇಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೀನೇಕೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದೀಯಾ’ ಎಂದು ಚೀನಾ ನಾಯಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ. “ಹೌದು, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೇನೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ, ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ…. ಅಲ್ಲಿ ಬೊಗಳುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ! ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟವಿದ್ದರೂ ಬೊಗಳುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾವ ಅಡ್ಡಿ-ಆತಂಕಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಅಷ್ಟು ಸಾಕು’ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಚೀನಾ ನಾಯಿ!!

ನಮ್ಮ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರನ್ನು ನೋಡಿದರೇ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆ ಚೀನಿ ನಾಯಿಯ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಸತ್ಯ ಅಡಗಿದೆ ಎಂದು?!

ಕಳೆದ 34 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಮಾಡಿದ್ದೇನು? ಭೂ ಸುಧಾರಣೆಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರಾವ ಜನಪರ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ? 1960ರಲ್ಲಿ ದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ಜಿಡಿಪಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ದರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳವನ್ನು ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದ ವರಾರು? ಬರೀ ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅವರು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾದರೂ ಏನನ್ನು?

ಈ ಸತ್ಯ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಜನತೆಗೆ ಕೊನೆಗೂ ಅರಿವಾಗಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಜತೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿದ್ದ, ಸುಭಾಶ್ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್್ರಂಥ ಅಪ್ರತಿಮ ದೇಶಪ್ರೇಮಿಯನ್ನೇ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದ, ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಕ್ವಿಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಚಳವಳಿಗೆ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದ, 1962ರಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದಾಗ ಅವರಿಗೇ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದ್ದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ನಿಜರೂಪ ಅಂತಿಮವಾಗಿಯಾದರೂ ಅವರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಯಿತಲ್ಲಾ! ಇಂತಹ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿದ, ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿಯವರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿದರೂ ಸಾಲದು.

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆಕೆಯದ್ದೇನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಧನೆಯೇ?

ಕೇವಲ 13 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ದೈತ್ಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಪ್ರಣಬ್ ಮುಖರ್ಜಿ, ಪ್ರಿಯರಂಜನ್ ದಾಸ್್ಮುನ್ಷಿ, ಘನಿಖಾನ್ ಚೌಧುರಿ ಮುಂತಾದ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ನಾಯಕರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗದ್ದನ್ನು ಮಮತಾ ಸಾಧಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆ? ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾರಿಗೆ ತಾನೆ ಭರವಸೆಯಿತ್ತು?

2004ರ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 42 ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ತೃಣಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಒಂದೇ ಸೀಟು. ಮಮತಾ ಬಿಟ್ಟು ಆಕೆಯ ಪಕ್ಷದ ಎಲ್ಲ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳೂ ಸೋತಿದ್ದರು. 2006ರ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ತೃಣಮೂಲ ಪಡೆದಿದ್ದು ಕೇವಲ 10 ಪರ್ಸೆಂಟ್ ಸೀಟುಗಳು. ಎಡರಂಗ ಶೇ. 80 ರಷ್ಟು ಅಸೆಂಬ್ಲಿ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಬಾಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಭಾರೀ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಣಕ್ಕಿಳಿದರೂ ಮಮತಾ ನಿರಾಶಾದಾಯಕ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿದ್ದರು. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿಯವರ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ, ಅವರ ತೃಣಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೇಲಾಗಲಿ ಯಾವ ಭರವಸೆಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಸಿಪಿಎಂ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಂದ ಹಲ್ಲೆಗೊಳಗಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯನ್ನು ಸೇರಿದ್ದ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿಯವರನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಇಲ್ಲವೆ ದೈಹಿಕ ಹಲ್ಲೆ ಯಾವುದಾದರೊಂದರಲ್ಲಿ ಪರಿಸಮಾಪ್ತಿ ಮಾಡುವುದು ಖಂಡಿತ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತ್ತು. ಜತೆಗೆ ಟಾಟಾದವರ ನ್ಯಾನೋ ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ, ಸಲೀಂ ಗ್ರೂಪ್್ಗೆ ಭೂಮಿ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ನಿಂತಾಗಲಂತೂ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಂದಲೂ ಆಕೆ ದೂಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರು. ಪ್ರಗತಿ ವಿರೋಧಿ ಎಂಬಂತೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲು ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇಕೆ, ಆಕೆಯ ಧರಣಿ, ಮುಷ್ಕರ, ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಹೇಳಿಕೆ, ರಂಪ, ರಗಳೆಯನ್ನು ಕಂಡು ನಿಮಗೂ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಕೋಪ ಬಂದಿರಬಹುದು. ನ್ಯಾನೋದಂಥ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಯೋಜನೆಗೆ ಈ ರೀತಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವುದು ಸರಿಯೇ? ಯಾರು ತಾನೇ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳ ತೊಡಗಿಸಲು ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆ? ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲೂ ಮೂಡಿದ್ದಿರಬಹುದು.

ಆದರೆ…

ಮಮತಾ ಅಂತಃಕರಣ ಇರುವ ಗಟ್ಟಿ ಹೆಣ್ಣು. ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿ, ಪೊಲೀಸರ ಜತೆ ಬೀದಿ ಕಾಳಗ ಮಾಡಿ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಬಗ್ಗೆ ಆಕೆಯ ಮನದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಅಸಮಾಧಾನಗಳಿದ್ದವು. ಹಾಗಾಗಿ 1970ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸೇರಿದ ಆಕೆ, 1984ರ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಲೋಕಸಭೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. 1991ರಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಬಾರಿಗೆ ಲೋಕಸಭೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಮಮತಾ ಅವರಿಗೆ ನರಸಿಂಹರಾವ್ ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಯುವಜನ ಹಾಗೂ ಕ್ರೀಡಾ ಖಾತೆ ದೊರೆಯಿತು. ಆದರೆ ಕ್ರೀಡಾ ಖಾತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಲತಾಯಿ ಧೋರಣೆ ತೋರಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿ 1993ರಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಿಸ್ಥಾನಕ್ಕೇ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದರು. ಒಬ್ಬ ಯುವ ಸಚಿವೆಯಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನೇ ತೊರೆದರೆಂದರೆ ಆಕೆಯ ಹೋರಾಟ ಮನೋಭಾವನೆ ಎಂಥದ್ದಿರಬಹುದು? ಸಿಪಿಎಂ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೃದು ಧೋರಣೆ ತಳೆದಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ 1997ರಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷವನ್ನೇ ತೊರೆದು “ತೃಣಮೂಲ (ಗ್ರಾಸ್್ರೂಟ್) ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್’ ಎಂಬ ಹೊಸ ಪಕ್ಷವನ್ನೇ ಕಟ್ಟಿದರು. ಪ್ರಣಬ್ ಮುಖರ್ಜಿ, ಘನಿಖಾನ್ ಚೌಧುರಿ, ಪ್ರಿಯರಂಜನ್ ದಾಸ್ ಮುನ್ಷಿ ಅವರಂತಹ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರಿದ್ದರೂ ಮಮತಾ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಮುಂದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಹೋಯಿತು. ತೃಣಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷವಾಯಿತು.

ನಮಗೆ ಹುಚ್ಚುತನವೆನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಮಮತಾ ಯಾರನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ. 1998ರಲ್ಲಿ ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಸರಕಾರ “ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲು’ ವಿಧೇಯಕವನ್ನು ಲೋಕಸಭೆಯ ಮುಂದಿಟ್ಟಾಗ ತೀವ್ರ ಅಡಚಣೆಯನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದ ಸಮಾಜವಾದಿ(ಎಸ್ಪಿ) ಪಕ್ಷದ ಸಂಸದ ದುರ್ಗಾ ಪ್ರಸಾದ್ ಸರೋಜ್ ಅವರನ್ನು ಕಾಲರ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಸದನದ ಆವರಣಕ್ಕೆ ಎಳೆದು ತಂದಿದ್ದರು ಮಮತಾ. ಪಿ.ಎ. ಸಂಗ್ಮಾ ಸ್ಪೀಕರ್ ಆಗಿದ್ದಾಗ ಒಮ್ಮೆ ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದು ಹೊದ್ದಿದ್ದ ಶಾಲನ್ನೇ ಸ್ಪೀಕರ್ ಚೇರ್್ನತ್ತ ಎಸೆದಿದ್ದರು. 2005ರಲ್ಲಿ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ಅತಿಕ್ರಮಣಕಾರರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ “ನಿಲುವಳಿ ಸೂಚನೆ’ ಮಂಡಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಆಕೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಪೀಕರ್ ಸೋಮನಾಥ ಚಟರ್ಜಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿರುವ ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸ್ಪೀಕರ್ ಚೇರ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಡೆಪ್ಯುಟಿ ಸ್ಪೀಕರ್ ಚರಣ್್ಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ಅತ್ವಾಲ್ ಮುಖದತ್ತ ಪೇಪರ್್ಗಳನ್ನು ಎಸೆದಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದ ಸಲೀಂ ಗ್ರೂಪ್್ಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಬುದ್ಧದೇವ್ ಅವರು ಹೌರಾ ಬಳಿ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಲು ಗ್ರೂಪ್್ನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಬೆನ್ನಿ ಸ್ಯಾಂಟೊಸೋ ಆಗಮಿಸಲಿದ್ದ ತಾಜ್ ಹೋಟೆಲ್್ನೆದುರು ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಯಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಪ್ರತಿಭಟಸಿದ್ದರು ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ.

ಇಂತಹ ಕಾಳಜಿ ಹಾಗೂ ಗಟ್ಟಿತನಗಳಿಂದಾಗಿಯೇ ಅಂದು ನಂದಿ ಗ್ರಾಮ ಹಾಗೂ ಸಿಂಗೂರಿನ ಜನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಒತ್ತೆಯಿಟ್ಟು ಆಕೆಯ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತರು. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಆಕೆಯೇನು ಕಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕಿಯಲ್ಲ, ಆಕೆಯ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವಂಥ ಕಾರ್ಮಿಕ ಒಕ್ಕೂಟಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಇರುವುದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕಾಳಜಿಯೊಂದೇ.

ಈ ಹಿಂದೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಭೂರಹಿತರು ಅಂತ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಹೋರಾಟಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭದ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದ ಕೂಡಲೇ ಹೋರಾಟ ನಿಂತು ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು ನಕ್ಸಲ್ ಪಿಡುಗು ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನೇ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ, ಕೇರಳ, ತ್ರಿಪುರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದುವರೆಗೂ ನಕ್ಸಲರ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಅಧಿಕಾರವಿತ್ತು. ದಟ್ಟದಾರಿದ್ರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಯಾವ ಹೋರಾಟ, ಚೀರಾಟಗಳೂ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಇಂತಹ ಇಬ್ಬಂದಿ ನಿಲುವಿನಿಂದಾಗಿ ಮಮತಾ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಗೆ ಬಂದರು. ಲೆಫ್ಟಿಸ್ಟ್ ಐಡಿಯಾಲಜಿಯನ್ನೇ ಹೈಜಾಕ್ ಮಾಡಿದ ಆಕೆ, ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರಿಗೆ ಅವರದ್ದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಮುಟ್ಟಿಸಲಾರಂಭಿ ಸಿದರು.

ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಗತಿಪರ ಹಾಗೂ ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣಗೊಂಡ ರಾಜ್ಯವೆಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಪಡೆದಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದವರಾರು? ಅಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಮುಚ್ಚುವಂತಾಗಿದ್ದು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಮಿಲಿಟೆಂಟ್ ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನಿಸಂನಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಬುದ್ಧದೇವ ಭಟ್ಟಾಚಾರ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಬಡತನ, ನಿರುದ್ಯೋಗವನ್ನು ತರುವ ಓಬಿರಾಯನ ಕಾಲದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ರಾಜ್ಯದ ಉದ್ಧಾರ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಕೊನೆಗೂ ಅರಿವಾಯಿತು. ಹಾಗಂತ ಎಡಬಿಡಂಗಿ ಎಡಪಂಥೀಯರ ಪಾಪದ ಕೊಡ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾದೀತೆ? ಅಂದು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಎಂದು ಅಮೆರಿಕವನ್ನು ದೂರುತ್ತಿದ್ದವರು ಸಲೀಂ ಗ್ರೂಪ್, ನ್ಯಾನೋ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಹಾಗಂತ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರಂತೆ ಮಮತಾ ಎಂದೂ ಧೂರ್ತತನ ತೋರಲಿಲ್ಲ. “ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಹಾಗೂ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳೆರಡೂ ಸಾಂಘಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಗತಿ ಕಾಣಬೇಕು ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ. ಹಾಗಾಗಲು ನಾನು ಯಾವ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧ” ಎಂದಿದ್ದರು. ಸಿಂಗೂರಿನಲ್ಲಿ ಟಾಟಾಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಸಾವಿರ ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ 400 ಎಕರೆಯನ್ನು ಬಿಡಲೊಪ್ಪದ ರೈತರಿಗೆ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ನೀಡಿದರೆ ತಮ್ಮ ಅಭ್ಯಂತರವೇನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದೂ ಹೇಳಿದರು. ಜನರಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕಾಳಜಿಗಿಂತ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು?

ಮಮತಾ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದೇ ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ಎಂಎ, ಎಲ್್ಎಲ್್ಬಿ ಓದಿರುವ ಆಕೆ ಸುಖವನ್ನರಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗವೂ ದೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಆರಾಮದಾಯಕ ಜೀವನವನ್ನೂ ನಡೆಸಬಹುದಿತ್ತು. ವಿವಾಹ, ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳು, ಸ್ವಾರ್ಥ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿನಿಂತು ಆಕೆ ಜನರಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಇಂದು ಅತಿಮಾನುಷವೆನಿಸುವ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಇದೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಧನದಾಹಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಬಿ.ಎಸ್. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತೋ?

ಮಮತಾಗೊಂದು ಸಲಾಮ್!

ಕೃಪೆ: ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ




ಶನಿವಾರ, ಮೇ 14, 2011

ಭಾರತ್ ಮಾತಾ ಕೀ ಜೈ ಅಂದರೆ ಜೋಕೆ!

1923ರಲ್ಲಿ ಆಂಧ್ರದ ಕಾಕಿನಾಡದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ನ ವಾರ್ಷಿಕ ಅಧಿವೇಶನಆಯೋಜನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವು ‘ವಂದೇ ಮಾತರಂ’ನೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಅದಾಗಲೇ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಪ್ರೇರಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದ ಆ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಬೇಕೆಂದು ಪಂಡಿತ್ ವಿಷ್ಣು ದಿಗಂಬರ ಪಲುಸ್ಕರ್್ಗೆ ಆಹ್ವಾನ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತೀಯ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತ ಕಲಿಸಲೆಂದೇ ಗಂಧರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯ ರಚಿಸಿದ ಮಹಾನುಭಾವ ಅವರು. ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ‘ರಘುಪತಿ ರಾಘವ ರಾಜಾರಾಂ, ಪತೀತ ಪಾವನ ಸೀತಾರಾಂ’ ಭಜನೆಗೂ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆ ಮಾಡಿದ್ದವರು ಅವರೇ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿಯ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದ ಅವರು ಲೋಕಮಾನ್ಯ ತಿಲಕ್, ಲಾಲಾ ಲಜಪತ್ ರಾಯ್, ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಚಿರಪರಿಚಿತರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿವೇಶನಗಳಲ್ಲಿ ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಅನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವರೇ ಅವರು. ಅಂತಹ ಪಲುಸ್ಕರ್ ಕಾಕಿನಾಡ ಅಧಿವೇಶನಕ್ಕೂ ಆಗಮಿಸಿದರು. ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಹಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ನಿಲ್ಲಿಸಿ….. ಎಂಬ ಅಬ್ಬರ! ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಮೌಲಾನ ಅಹಮದ್ ಅಲಿ, ಪಲುಸ್ಕರ್್ರನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕೇ ತಡೆದು ಬಿಟ್ಟರು.

ಇಸ್ಲಾಮ್್ನ ಕಾನೂನಿನಂತೆ ಸಂಗೀತ ನಿಷಿದ್ಧ ಎಂದರು!

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೆಂಡಾಮಂಡಲರಾದ ಪಲುಸ್ಕರ್, ‘ಸ್ವಾಮಿ, ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಾಸಭೆ. ಇದು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಧರ್ಮದ ಗುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಮಸೀದಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಈ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆ ಮೇಲೆ ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಹಾಡಬೇಡ ಎಂದು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಲು ನಿಮಗ್ಯಾವ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ? ಸಂಗೀತ ನಿಮ್ಮ ಮತಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಬಾಜಾ ಭಜಂತ್ರಿ ನಡೆದಾಗ ಅದು ಮೌಲಾನ ಸಾಹೇಬರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹಿಡಿಸಿತು?’ ಎಂದು ಜಾಡಿಸಿದರು.

ಅವತ್ತು ‘ವಂದೇ ಮಾತರಂ’ ಗೀತೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ದೇಶ ಒಡೆಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದರು.

ಆದರೂ ಅದು ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ಕೂಗಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಯಿತು, ಕೊನೆಗೆ ದೇಶವೂ ಇಬ್ಭಾಗವಾಯಿತು. ಒಬ್ಬ ಮೌಲಾನ ಅಹಮದ್ ಅಲಿ, ಸರ್ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಅಹಮದ್, ಮಹಮದ್ ಅಲಿ ಜಿನ್ನಾ ಹಾಗೂ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ ಮಾಡಿದ ದ್ರೋಹವೇ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಅಂಥದ್ದೇ ಅಪಸ್ವರಗಳು ಕೇಳಿ ಬಂದಿವೆ. ಅಂದು ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು ದೇಶ ಒಡೆದರು, ಇಂದು ಸೆಕ್ಯುಲರ್್ವಾದಿ ಹಿಂದುಗಳೇ ಸಮಾಜ ಒಡೆಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ! ಏಪ್ರಿಲ್ ಮೊದಲ ವಾರ ರಾಜಧಾನಿ ದೆಹಲಿಯ ಜಂತರ್್ಮಂತರ್ ಮುಂದೆ ನಡೆದ ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆಯವರ 4 ದಿನಗಳ ಉಪವಾಸ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹದ ವೇಳೆ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭಾರತ ಮಾತೆಯ ಭಾವಚಿತ್ರ, ಅಣ್ಣಾಗೆ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ ಎದುರು ಸೇರಿದ್ದ ಜನಸ್ತೋಮದಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದ ‘ಭಾರತ್ ಮಾತಾ ಕೀ ಜೈ’ ಘೋಷಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಇದೀಗ ಅಪಸ್ವರ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಮಹಿಳಾ ಹೋರಾಟಗಾರ್ತಿಯರಾದ ಕವಿತಾ ಕೃಷ್ಣನ್, ನಂದಿನಿ ಓಜಾ ಹಾಗೂ ಕೆಲವರು ಭಾರತದ ನಕ್ಷೆಯ ಮೇಲೆ ಭಾರತ ಮಾತೆಯ ಭಾವಚಿತ್ರ ಹಾಕುವುದಕ್ಕೆ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆಯವರು ವಿರೋಧಿಗಳ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮಣಿದಿದ್ದಾರೆ. ದಿ ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.

New symbol for Hazare’s movement


New Delhi, April 14, DH News Service


The tricolour will replace the Bharat Mata image that was in the background set-up of the stage erected at Jantar Mantar on which Hazare was lying on a fast-unto-death for the Jan Lokpal Bill. The background set-up had an image of Bharat Mata encircled by the map of India. Now the map will encircle Tiranga.


According to sources, the movement leaders decided to give a secular character to the logo as some civil society members were uneasy on displaying an image which is identified as a Hindu religious symbol. Bharat Mata is considered to be an incarnation of Devi Durga. “The issue was raised in the strategic meeting held after Hazare ended his fast. Women activists like Kavita Krishnan, Nandini Ojha and others raised the issue and requested the movement leaders to replace the image. It did not take long for the leaders to agree to replace the image,” said sources.

ಇದೆಂಥಾ ತಕರಾರು? ಏಕಿಂಥಾ ಅಪಸ್ವರ?

ಭಾರತ ಮಾತೆ ದುರ್ಗೆಯ ಅವತಾರ, ಅದರಲ್ಲಿ ಹಿಂದು ಅಂಶವಿದೆ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಿಂದು ಅಲ್ಲದ್ದು ಏನಿದೆ? ಭಾರತ ಮಾತೆಯ ಭಾವಚಿತ್ರದ ಕೆಳಗೆ ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆ ಉಪವಾಸ ಕುಳಿತರೆ ಕೋಮುವಾದವಾಗುತ್ತದೆಯೆ? ಹಾಗಾದರೆ ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಅದರ್ಶ ಪುರುಷನನ್ನಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ, ಈ ದೇಶವನ್ನು ರಾಮರಾಜ್ಯವನ್ನಾಗಿಸಬೇಕೆಂಬ ಕನಸು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿ ಅವರೂ ಕೋಮುವಾದಿಯಾಗಿದ್ದರೆ? ಮಾತೆತ್ತಿದರೆ ಗಾಂಧೀಜಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿದ್ದುದೇ ಭಗವದ್ಗೀತೆ. ಅದು ಯಾವ ಧರ್ಮದ ಬೈಬಲ್? 1930, ಮಾರ್ಚ್ 12ರಂದು ಗಾಂಧೀಜಿ ದಂಡಿ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಭಾರತೀಯರು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ನೆಚ್ಚಿನ ‘ರಘುಪತಿ ರಾಘವ ರಾಜಾರಾಂ, ಪತೀತ ಪಾವನ ಸೀತಾರಾಂ’ ಗೀತೆಯನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಯಾರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಗೀತೆ? ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಿಗಳನ್ನೂ ಕಟ್ಟರ್್ಪಂಥೀಯರೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತೀರಾ? ಗಾಂಧೀಜಿಯನ್ನು ಕೋಮುವಾದಿ ನಾಯಕ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಾಗುತ್ತಾ?

ಅಖಂಡ ಭಾರತದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗೂ ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಾಂತಿಗಳಿಗೂ ಹಿಂದು ಧರ್ಮದ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಅಂಶಗಳು ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿವೆ. ಅದರಲ್ಲೆಲ್ಲ ಮತಾಂಧತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು ಸರಿಯೇ? ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ದೇಶವಾಸಿಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ್ನಸಲುವಾಗ್ನಿ ಬಂಕಿಮ ಚಂದ್ರ ಚಟರ್ಜಿಯವರು ತಾಯಿ ಭಾರತಿಯನ್ನು ದುರ್ಗೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಬರೆದರು. ಕೊನೆಗೆ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಭಾರತಮಾತೆಯನ್ನು ದುರ್ಗೆಯಂತೆಯೇ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿದೆ? ತಕರಾರು ತೆಗೆದವರಿಗೆ 1947ರಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ನೀಡಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಹಾಗೂ ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮಗಳಿಗೆ ನಾವು ಆಶ್ರಯ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆಯೇ ಹೊರತು ಅವುಗಳ ಋಣದಲ್ಲಿ ನಾವಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೇಕೆ ಅಪಸ್ವರ? ಕ್ರೈಸ್ತರಾದ ಯೇಸುದಾಸ್್ಗೆ ಸರಸ್ವತಿ, ಗಣಪತಿಗೆ ವಂದಿಸಲು ಯಾವ ಬೇಸ ರವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮುಸ್ಲಿಮರಾದ ಎ.ಆರ್. ರೆಹಮಾನ್್ಗೆ ‘ವಂದೇ ಮಾತರಂ’ ಎಂದು ಹಾಡುವಾಗ ಧರ್ಮ ಅಡ್ಡಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಹಿಂದುವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಅಹಿಂದುವಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ ಈ ಎಡಬಿಡಂಗಿಗಳದ್ದೇನು ತಕರಾರು?

ಈ ಕವಿತಾ ಕೃಷ್ಣನ್, ನಂದಿನಿ ಓಜಾ, ಮೇದಾ ಪಾಟ್ಕರ್, ಮಲ್ಲಿಕಾ ಸಾರಾಭಾಯ್, ಜಾವೆದ್ ಅನಂದ್್ನಂತವರ ಮಾತನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಈ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನೂ ಬದಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ!

ನಮ್ಮ ತ್ರಿವರ್ಣ ಧ್ವಜದಲ್ಲೂ ಕೇಸರಿಯಿದೆ. ಅದೂ ಹಿಂದುತ್ವದ ಸಂಕೇತ, ಅದನ್ನೂ ತೆಗೆಯಿರಿ ಎಂದರೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಏಕಲವ್ಯ, ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯ, ಅರ್ಜುನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಇವರೆಲ್ಲ ಹಿಂದು ಪುರಾಣಪುಣ್ಯ ಕಥೆಗಳ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ್್ಗಳು. ನಾಳೆ ಅವುಗಳೂ ಬೇಡ ಎನ್ನಬಹುದು. ಆಗ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ? ನಮ್ಮ ದೇಶದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ (National Emblem) ಬೌದ್ಧದರ್ಮದ ‘ಧರ್ಮಚಕ್ರ’ವಿದೆ. ಬೌದ್ಧಧರ್ಮ ಹಿಂದು ಧರ್ಮದ byproduct. ನಾಳೆ ಧರ್ಮಚಕ್ರದಲ್ಲೂ ಕೋಮುವಾದವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರೆ? ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಿಹ್ನೆಯ ಕೆಳಗೆ ‘ಸತ್ಯ ಮೇವ ಜಯತೆ’ ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಸತ್ಯ ಮೇವ ಜಯತೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ನಮ್ಮ ಉಪನಿಷತ್್ಗಳಿಂದಲ್ಲವೆ? ಅದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತಕರಾರು ಎತ್ತಿದರೆ? ನಮ್ಮ ಕರೆನ್ಸಿ, ಸ್ಟ್ಯಾಂಪ್ ಪೇಪರ್್ಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಧರ್ಮಚಕ್ರ ಹಾಗೂ ಸತ್ಯ ಮೇವ ಜಯತೆಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಹಾಕಿ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕಿದರೆ? ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ, ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಮೆರಿಕ ಎಷ್ಟೇ ಮಾತನಾಡಿದರೂ ಅದರ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಪ್ರಮಾಣ ವಚನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಬೈಬಲ್ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಗೈದೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಹಾಗಿರುವಾಗ ಯಕಃಶ್ಚಿತ್ ಕವಿತಾ ಕೃಷ್ಣನ್, ನಂದಿನಿ ಓಜಾ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಭಗವಾಧ್ವಜ ಹಾಗೂ ಭಾರತ ಮಾತೆಯನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಒಪ್ಪಿದ್ದೇಕೆ?

ಈ ಮಧ್ಯೆ ‘ಓಪನ್ ಮ್ಯಾಗಝಿನ್್’ ಎಂಬ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕ ಮನು ಜೋಸೆಫ್ ಎಂಬಾತ ತನ್ನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆಯವರ ಉಪವಾಸ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವನ್ನು ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾ, “Hazare, who is on a raised platform, has acquired many of the mannerisms of Mohandas Gandhi, including a thoughtful tilt of his head. Behind him are images of Gandhi and a very shapely Mother India.ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ ಅತ ಬರೆದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಅದೇ ರೀತಿ ನೋಡುತ್ತಾನೇನೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಮತಾಂತರಗೊಂಡ ಮನುಜೋಸೆಫ್, ತನ್ನ ಧರ್ಮದ ಮಾತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆಯೇ ಬರೆದಿದ್ದರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರೆ? ಅಣ್ಣಾ ಉಪವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಲಾರ್ಡ್ ಮೇಘಾನಂದ್ ದೇಸಾಯಿ ಹಾಗೂ ರಾಜ್್ದೀಪ್ ಸರ್್ದೇಸಾಯಿ ಕೂಡ ‘ಭಾರತ್ ಮಾತಾ ಕೀ ಜೈ’ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಟಕಿಯಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಘಟನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದರೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಜನ ತಾವು ಹಿಂದು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೇ ಅಂಜಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು, ಹಣೆಗೆ ತಿಲಕ ಇಟ್ಟರೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ನೋವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನೂ ಕೋಟ್ ಮಾಡಬೇಡಿ ಎಂದು ತಾಕೀತು ಹಾಕಬಹುದು. ವಿವೇಕಾನಂದರ ಫೋಟೋ ಹಾಕುವುದಕ್ಕೇ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವವರು ಇನ್ಯಾವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾರು? ಹಿಂದು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಸಂಕೇತಗಳೂ ಇವರಿಗೆ ಕೋಮುವಾದದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ಈಗಲೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ಕವಿತಾ ಕೃಷ್ಣನ್, ನಂದಿನಿ ಓಜಾ, ಮೇಧಾ ಪಾಟ್ಕರ್ ಮುಂತಾದ ಅಹಿಂದುಗಳು, ಶಬ್ನಮ್ ಹಶ್ಮಿ, ಶಬಾನಾ ಆಜ್ಮಿ, ತೀಸ್ತಾ ಸೆತಲ್ವಾಡ್ ಅವರಂತಹ ‘Sick”larವಾದಿಗಳಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವಲು ಮತ್ತೆ ಮೊಘಲರು, ಬ್ರಿಟಿಷರು ಬರಬೇಕಿಲ್ಲ, ಇವರೇ ಸಾಕು!

ಕೃಪೆ: ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ

ಗುರುವಾರ, ಮೇ 12, 2011

ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಜೈ ಎನ್ನದೇ ಬೇರ್ಯಾವ ಆಯ್ಕೆಯಿದೆ?

ಆ ಘಟನೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಅಂದು 1976, ಜೂನ್ 27. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12.30ಕ್ಕೆ ಆಗಸಕ್ಕೆ ಚಿಮ್ಮಿದ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಏರ್ ಫ್ರಾನ್ಸ್್ನ ‘ಎಎಫ್-139′ ವಿಮಾನವನ್ನು ನಾಲ್ವರು ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಅಪಹರಣ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿಯಿತು. ಆ ವಿಮಾನ ‘ಲಾಡ್ ಏರ್್ಫೋರ್ಟ್್’ನಲ್ಲಿ ಇಳಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಇಸ್ರೇಲಿನ ಕಮಾಂಡೋಗಳು ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಸಲು ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತರು. ಲಾಡ್ ಬದಲು ಬೆಂಗಾಝಿ ಏರ್್ಫೋರ್ಟ್್ನಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ವಿಮಾನವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಆರೂವರೆ ಗಂಟೆಯ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ ಟೇಕ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿಸಿದರು. ವಿಮಾನ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ 3 ಗಂಟೆಗೆ ಉಗಾಂಡದ ಎಂಟೆಬೆ ಏರ್್ಫೋರ್ಟ್್ಗೆ ಬಂದಿಳಿಯಿತು. ಹಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಇನ್ನೂ ಮೂವರು ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಅಪಹರಣಕಾರರ ಜತೆಗೂಡಿದರು. ‘ಪೆರುವಿಯನ್್’ ಎಂಬ ಅಡ್ಡ ಹೆಸರು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕನೊಬ್ಬ ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಾದರೆ ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಸ್ವಿಜರ್್ಲ್ಯಾಂಡ್, ಪಶ್ಚಿಮ ಜರ್ಮನಿ, ಕೀನ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಬಂಧನದಲ್ಲಿಟ್ಟಿರುವ 13 ಹಾಗೂ ಇಸ್ರೇಲಿ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿರುವ 40 ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಬಂಧಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟ.

ಉಗಾಂಡ ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ರಾಷ್ಟ್ರ. ಕುಖ್ಯಾತ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಇದಿ ಅಮೀನ್ ಅದರ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ. ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿಯೇ ವಿಮಾನವನ್ನು ಉಗಾಂಡಕ್ಕೆ ಅಪಹರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಬೇಡಿಕೆ ಈಡೇರಿಸದಿದ್ದರೆ ಜುಲೈ 1ರಿಂದ ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ಇಂತಿಷ್ಟು ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಹತ್ಯೆಗೈಯ್ಯಲಾಗುವುದು ಎಂಬ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನೂ ಹಾಕಿದರು. ಅಪಾಯವನ್ನರಿತ ಜಗತ್ತಿನ ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಜತೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿದ್ದ ಉಗಾಂಡದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಏಕೆಂದರೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಮೂರನೇ ಎರಡರಷ್ಟು ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಾಗರಿಕರಾಗಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದ ಇದಿ ಅಮೀನ್ 106 ಇಸ್ರೇಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಸಿದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇಸ್ರೇಲ್ ಕಮಾಂಡೋ ಆಪರೇಷನ್ ಮಾಡಿದರೆ ಅಪಾಯ ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತ ಅವರು, ಇಸ್ರೇಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನೂ ವಿಮಾನದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ಏರ್್ಪೋರ್ಟ್ ಟರ್ಮಿನಲ್ಸ್್ನ ಒಂದು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಏರ್್ಫೋರ್ಟ್್ನ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉಗಾಂಡ ಸೇನೆಯ ಒಂದು ತುಕಡಿಯನ್ನೂ ನಿಯೋಜನೆ ಮಾಡಿದರು. ಹೀಗೆ ಉಗಾಂಡ ಸರಕಾರವೇ ಅಪರಹಣಕಾರರ ಜತೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿದ ಕಾರಣ ಇಸ್ರೇಲ್ ಪ್ರಧಾನಿ ಇಝಾಕ್ ರಬಿನ್ ಮುಂದೆ ಯಾವ ದಾರಿಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಮಾಂಡೋ ಆಪರೇಷನ್್ಗೆ ಆದೇಶ ನೀಡಲು ಉಗಾಂಡ 2,200 ಮೈಲು ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ ವಿಮಾನ ಫ್ರೆಂಚ್ ಕಂಪನಿಗೆ ಸೇರಿರುವುದರಿಂದ ಅವರ ಅನುಮತಿಯೂ ಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ಬಂಧಿತ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಜುಲೈ 1ರಂದು ರಬಿನ್ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದ ಅಪಹರಣಕಾರರು ಕೊಲ್ಲಲು ನೀಡಿದ್ದ ಗಡುವನ್ನು ಜುಲೈ 4 ರವರೆಗೂ ಮುಂದೂಡಿದರು.

ಇತ್ತ ಇಸ್ರೇಲಿ ಗುಪ್ತ ದಳದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಮೊಟ್ಟಾ ಗುರ್ ಹಾಗೂ ಜೋನಾಥನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು ಯೋಜನೆಯೊಂದನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಉಗಾಂಡ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯೊಬ್ಬಳಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಇಸ್ರೇಲ್್ನ ಎಂಟೆಬೆ ಏರ್್ಫೋರ್ಟ್್ನಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿಯ ಚಿತ್ರಣ ನೀಡಿದಳು. ಆಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಏಳು ಜನ ಅಪಹರಣಕಾರರಿಗೆ ಉಗಾಂಡ ಸೈನಿಕರು ಸಹಕಾರ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರ ಹಾಗೂ ಇಸ್ರೇಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಕೂಡಿ ಹಾಕಿರುವ ಕೊಠಡಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಮಾಹಿತಿಯೂ ದೊರೆಯಿತು. ಜತೆಗೆ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಎಂಟೆಬೆ ಏರ್್ಫೋರ್ಟ್್ನಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿತರಾಗಿದ್ದ ಸೇನಾ ಸಾರ್ಜೆಂಟ್ ಒಬ್ಬರು ತೆಗೆದಿದ್ದ ವಿಡಿಯೋ ಚಿತ್ರಣವೂ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಜುಲೈ 2 ರಂದು ಕಮಾಂಡೋ ಆಪರೇಶನ್ ನಡೆಸಲು ಬೇಕಾದ ಸಕಲ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿದರು. ಲಾಡ್ ಏರ್್ಫೋರ್ಟ್್ನಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಡಮ್ಮಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ನಡೆಸಲಾಯಿತು. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಕಮಾಂಡೋ ಆಪರೇಶನ್ ನಡೆಸುವುದು ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ ಎಂದರಿತ ಇಸ್ರೇಲಿ ಸೇನೆ ಉಗಾಂಡದ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಮಾಡಿಬಿಡಲು ಸನ್ನದ್ಧವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯಾವ ಮಾರ್ಗ ಅನುಸರಿಸುವುದು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದೇ ಕಷ್ಟದ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದೇನನ್ನಿಸಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬ್ರಿಗೇಡಿಯರ್ ಜನರಲ್ ಡಾನ್ ಶೋಮ್ರಾನ್ ಅವರು ಜೋನಾಥನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು ರೂಪಿಸಿದ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಒಲವು ತೋರಿದರು. ಇಸ್ರೇಲ್ ಸರಕಾರ ಆತಂಕದಿಂದಲೇ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿತು.

ಜುಲೈ 3 ರಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 1.20ಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಮಾನಗಳು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊರಟವು. ಒಂದು ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಬಂಧ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ ವಾಪಸ್ ಕರೆತರುವ ವಿಮಾನ. ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ದಾಸ್ತಾನು, ಮಗದೊಂದರಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಮಾಂಡೋಗಳು. ಕೊನೆಯದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಲ್ಯಾಂಡ್ ರೋವರ್ ಜೀಪುಗಳು ಹಾಗೂ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಮರ್ಸಿಡಿಸ್ ಬೆಂಝ್ ಕಾರಿತ್ತು. ಆ ಕಾರಿನ ಮೇಲೆ ಉಗಾಂಡದ ಭಾವುಟವಿತ್ತು. ಒಳಗೆ ನೆತನ್ಯಾಹು ಸಹಿತ ನಾಲ್ವರು ಕಮಾಂಡೋಗಳಿದ್ದರು. ಇದಿ ಅಮೀನ್ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದುದೂ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಮರ್ಸಿಡಿಸ್ ಬೆಂಝ್ ಕಾರನ್ನೇ. ಶರಮ್ ಶೇಕ್್ನಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನಿಲುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ವಿಮಾನಗಳು ಎಂಟೆಬೆ ತಲುಪಲು ಬೇಕಾದ ಏಳೂವರೆ ತಾಸು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾದವು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆಕ್ರಮಣದ ಸಮಯ, ಸಂದರ್ಭ ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆಯಲ್ಲೇ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಸಬೇಕಿತ್ತು. ರಾಡಾರ್್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಮಯವನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿಯೇ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ 10.30ಕ್ಕೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಏರ್್ವೇಸ್್ನ ವಿಮಾನವೊಂದು ಇಂಧನ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಂಟೆಬೆಯಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಲೈಟ್ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ವಿಮಾನದ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಸಾಗಿದ ನಾಲ್ಕೂ ಇಸ್ರೇಲಿ ವಿಮಾನಗಳು ಎಂಟೆಬೆಗೆ ತೀರಾ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಸರೋವರದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ ರಾತ್ರಿ 10.30. ಹಾಗೆ ಆಗಮಿಸಿದ ಮೂರು ವಿಮಾನಗಳು ಆಗಸದಲ್ಲೇ ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ ವಿಮಾನ ರಸ್ತೆಗಿಳಿಯಿತು.! ಕೂಡಲೆ ಕೆಳಗಿಳಿದ 10 ಕಮಾಂಡೊಗಳು ಉಳಿದ ವಿಮಾನಗಳು ಇಳಿಯುವುದಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಸುಗಮಗೊಳಿಸಿದರು. ಮೊದಲು ಇಳಿದ ವಿಮಾನ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ದಾಣದ ಹಳೆಯ ಟರ್ಮಿನಲ್್ನತ್ತ ಸಾಗತೊಡಗಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆ ಕಾರ್ಗೋ ವಿಮಾನದ ಕೆಳಭಾಗ ತೆರೆಯಿತು. ಅದರೊಳಗಿನಿಂದ 2 ಲ್ಯಾಂಡ್ ರೋವರ್್ಗಳು ಹಾಗೂ ಕಪ್ಪು ಮರ್ಸಿಡಿಸ್ ಹೊರಬಂದವು! ಲ್ಯಾಂಡ್ ರೋವರ್್ಗಳಲ್ಲಿ ಉಗಾಂಡ ಸೈನಿಕರ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ 35 ಕಮಾಂಡೋಗಳಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಮೂರು ವಾಹನಗಳ ದಂಡು ಟರ್ಮಿನಲ್ಸ್್ನತ್ತ ಸಾಗತೊಡಗಿತು. ಸೈಲೆನ್ಸ್್ಡ್ ಗನ್ ಬಳಸಿ ಅಡ್ಡ ಬಂದ ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನು ಕೊಂದು ಹಾಕಿದ ನೆತನ್ಯಾಹು ಮರ್ಸಿಡಿಸ್ ಮೂಲಕ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಕೇವಲ ಮೂರು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಏಳು ಅಪಹರಣಕಾರರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರನ್ನು ಕೊಂದುಹಾಕಿದರು. ಗುಂಡಿನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡ ಉಗಾಂಡ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಲ್ಯಾಂಡ್್ರೋವರ್್ನಲ್ಲಿದ್ದ 35 ಕಮಾಂಡೋಗಳು ಗುಂಡಿನ ಚಕಮಕಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮೊದಲನೇ ವಿಮಾನ ಕೆಳಗಿಳಿದ 6 ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ವಿಮಾನವೂ ಕೆಳಗಿಳಿಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಕಮಾಂಡೊಗಳು ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಬಂಧಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಮಾನವೂ ಕೆಳಗಿಳಿಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದ್ದ ಕಮಾಂಡೋಗಳು ಏರ್್ಪೋರ್ಟ್್ನಲ್ಲಿ ಸನ್ನದ್ದವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಉಗಾಂಡದ 8 ಮಿಗ್ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿ ಸೈನಿಕರ ಜತೆ ಕಾದಾಟ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಕೆಳಗಿಳಿದ ಕೊನೆ ವಿಮಾನ ಉಳಿದ ವಿಮಾನಗಳಿಗೆ ಮರು ಇಂಧನ ತುಂಬಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಬಂಧಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ವಿಮಾನವನ್ನು ಟೇಕ್ ಆಫ್ ಮಾಡೋಣವೆಂದರೆ ಉಗಾಂಡ ಸೈನಿಕರು ಗುಂಡುಹಾರಿಸಿ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಅಪಾಯವನ್ನರಿತ ಕಮಾಂಡೋಗಳು ಏರ್್ಫೋರ್ಟ್್ನ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನೇ ಕಡಿದುಹಾಕಿದರು. ರಾಸಾಯನಿಕ ಹಾಗೂ ಬಾಂಬ್್ಗಳನ್ನು ಸಿಡಿಸಿ ದಟ್ಟ ಹೊಗೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಟೇಕ್ ಆಫ್ ಆದ ವಿಮಾನ 106 ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಹೊತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್್ನತ್ತ ಹೊರಟಿತು. ಇತ್ತ ತಮ್ಮ ದೇಶವಾಸಿಗಳ ಪ್ರಾಣ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿದ ಕಮಾಂಡೋಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿಯೇ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಉಳಿದ ವಿಮಾನಗಳನ್ನೇರಿದರು. ದಟ್ಟ ಹೊಗೆ ಹಾಗೂ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ದಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟಿದ್ದ ಉಗಾಂಡ ಸೈನಿಕರು ಬೆಪ್ಪಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರೆ ಇಸ್ರೇಲಿ ಕಮಾಂಡೋಗಳು ವಿಮಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಪಸ್ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ‘ಕಮಾಂಡೋ ಆಪರೇಷನ್್’ ಅನ್ನು ಇಸ್ರೇಲ್ ಬಿಟ್ಟರೆ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ರಾಷ್ಟ್ರವೂ ಇದುವರೆಗೂ ನಡೆಸಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಮುಂದೆಯೂ ನಡೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ!

ಇಸ್ರೇಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಂತಹ ಎದೆಗಾರಿಕೆ ಇರುವುದು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ. 2001, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ದಾಳಿ ನಡೆದ 6 ದಿನಗಳ ನಂತರ ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲು ನಿಂತ ಅಮೆರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜಾರ್ಜ್ ಬುಷ್, ಪ್ರಮುಖ ಪಿತೂರಿದಾರ ಒಸಾಮ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್್ನನ್ನು ವಶಕ್ಕೊಪ್ಪಿಸಿ ಎಂದು ಕರೆಕೊಟ್ಟಾಗ, ‘ಮೊದಲು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಒದಗಿಸಿ, ನಾವೇ ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ’ ಎಂದು ಉದ್ಧಟತನದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿತ್ತು ತಾಲಿಬಾನ್. ಹಾಗಂತ ಬುಷ್ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಕಲೆಹಾಕುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅಮೆರಿಕದ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಅರಬ್ಬೀ ಸಮುದ್ರದತ್ತ ಕಳುಹಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು. ತಿಂಗಳು ತುಂಬುವ ಮೊದಲೇ “Operation Enduring Freedom‘ ಆರಂಭವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತು. 2001, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7ರಂದು ಆರಂಭವಾದ ಆ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಬೆಟ್ಟ-ಗುಡ್ಡಗಳೇ ದ್ವಂಸವಾಗತೊಡಗಿದವು. ಅಕ್ಟೋಬರ್ 14ರಂದು ಹೇಳಿಕೆಯೊಂದನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದ ತಾಲಿಬಾನ್, ‘ಒಂದು ವೇಳೆ ಅಮೆರಿಕವೇನಾದರೂ ದಾಳಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನೀಡಿದರೆ ಲಾಡೆನ್್ನನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಮೂರನೇ ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದಕ್ಕೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುತ್ತೇವೆ’ ಎಂದಿತು. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಅಮೆರಿಕ ಯುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ನೆರೆಯ ರಷ್ಯಾವೇ ಕೈಸುಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದೆ, ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೂ ಸೋಲು ಖಂಡಿತ ಎಂದು ಅನುಮಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದವರಿಗೆ ಕಪಾಳಮೋಕ್ಷ ಮಾಡುವಂತೆ ಒಂದೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ ಅಮೆರಿಕದ ಕೈವಶವಾಗಿತ್ತು.

2011, ಮೇ 2ರ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ… ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸರಕಾರವಾಗಲಿ, ಸೇನೆಯಾಗಲಿ, ಗುಪ್ತಚರ ಇಲಾಖೆಯಾಗಲಿ ಇವ್ಯಾವುಗಳ ಗಮನಕ್ಕೂ ತರದೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಳಗೆ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಸಿರುವ ಅಮೆರಿಕ ಒಸಾಮನನ್ನು ಹತ್ಯೆಗೈದಿದೆ. ಇಂತಹ ಒಂದೊಂದು ಘಟನೆಗಳೂ ಏನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ? ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಭಾರತ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದೇನು? 1993ರ ಮುಂಬೈ ಸ್ಫೋಟದ ಮುಖ್ಯ ಪಿತೂರಿದಾರರಲ್ಲೊಬ್ಬನಾದ ದಾವೂದ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಇರುವುದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲೇ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. 1999ರ ಕಂದಾಹಾರ್ ವಿಮಾನ ಅಪಹರಣದ ನಂತರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮೌಲಾನಾ ಮಸೂದ್ ಅಝರ್ ಕೂಡ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾನೆ. 26/11 ಮುಂಬೈ ದಾಳಿಯ ರೂವಾರಿ ಹಫೀಜ್ ಮೊಹಮದ್ ಕೂಡ ಅಂಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೂ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪಾಕ್ ಹಫೀಜ್ ಮೊಹಮದ್್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿತಾದರೂ ಆತನನ್ನು ಭಾರತ ನೇರವಾಗಿ ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಮೆರಿಕವನ್ನು ನೋಡಿ… ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೇ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡದೇ ಒಸಾಮ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್್ನನ್ನು ಕುಕ್ಕಿ ಸಾಯಿಸಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಬಿಸಾಡಿದೆ. ಇಂತಹ ತಾಕತ್ತು ನೆರೆಯ ಭಾರತಕ್ಕಿದೆಯೆ?

2003, ಡಿಸೆಂಬರ್ 13ರ ಸಂಸತ್ ದಾಳಿಯ ನಂತರ ಭಾರತ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೇನಾ ಜಮಾವಣೆ ಮಾಡಿತಾದರೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕ್ಷಿಪಣಿಯನ್ನು ಉಡಾಯಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಲಿಲ್ಲ. 26/11 ಮುಂಬೈ ದಾಳಿ ಹಾಗೂ ಕಸಬ್ ಬಂಧನದ ನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪಾತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿದರೂ ಕ್ಷಿಪಣಿ ಹಾಕುವ ಮಾತು ಹಾಗಿರಲಿ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಟಾಕಿ ಸಿಡಿಸುವುದಕ್ಕೂ ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಬರಲಿಲ್ಲ! ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ತರಬೇತಿ ಶಿಬಿರಗಳಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾಹಿತಿಯಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ತಾಕತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವವರಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಇಂತಹ ನಿರ್ವೀರ್ಯ ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರನ್ನು ನಂಬಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅಮೆರಿಕವೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಲಿ ಎಂದು ಅಶಿಸುವುದೊಳಿತು ಅಲ್ಲವೇ?!

2001ರಲ್ಲಿ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡುವಾಗ, “Our war on terror begins with Al Qaeda, but it does not end there‘ ಎಂದಿದ್ದರು ಆಗಿನ ಅಮೆರಿಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜಾರ್ಜ್ ಬುಷ್. ಒಸಾಮ ಪತ್ತೆಯೊಂದಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನಿಜರೂಪ ಬಯಲಾಗಿದ್ದು, ಅಮೆರಿಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಒಬಾಮ ಅವರ ಮುಂದಿನ ಗುರಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವಾಗಲಿ.

ಜೈಹೋ ಅಮೆರಿಕ!

ಕೃಪೆ: ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ





ಕಾಂಗ್ರೆಸ್-ಶಾಂತಿಭೂಷಣ್ ಮಧ್ಯೆ ಹಳೆ ವೈಷಮ್ಯವೇನಾದರೂ ಇದೆಯೇ?

”ಇದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪಿತೂರಿಯಲ್ಲ. ಸರಕಾರ ಹಾಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಒಳಗಿರುವ ಅನೇಕರು ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ ಮಾಜಿ ಕಾನೂನು ಸಚಿವ ಶಾಂತಿ ಭೂಷಣ್. ತಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಹೊರಬಿದ್ದಿರುವ ಸಿ.ಡಿ.ಯ ಹಿಂದಿರುವ ಕಾಣದ “ಕೈ’ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. 2008ರಲ್ಲಿ ನಾಗರೀಕ ಅಣು ಸಹಕಾರ ಒಪ್ಪಂದ ಸಲುವಾಗಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಬೆಂಬಲ ವಾಪಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರವನ್ನು ಉಳಿಸಿದ್ದೇ ಅಮರ್ ಸಿಂಗ್. ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಹೊರಹಾಕಿರುವ ಸಿ.ಡಿ.ಯ ಹಿಂದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕೈವಾಡ ಇರುವುದನ್ನ ಯಾರೂ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಏಕೆ ಶಾಂತಿ ಭೂಷಣ್ ಅವರ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆಗಿಳಿದಿದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್್ಗೂ ಶಾಂತಿ ಭೂಷಣ್್ಗೂ ಏನಾದರೂ ಹಳೇ ವೈಷಮ್ಯವಿದೆಯೇ?

1971ರ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಯ್್ಬರೇಲಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದ ಪ್ರಧಾನಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರು ಜನತಾ ಪಕ್ಷದ ರಾಜ್್ನಾರಾಯಣ್ ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಚುನಾವಣಾ ಅಕ್ರಮದ ಅರೋಪ ಹೊರಿಸಿ ರಾಜ್್ನಾರಾಯಣ್ ಅಲಹಾಬಾದ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದರು. ಅಂದು ರಾಜ್್ನಾರಾಯಣ್ ಪರ ವಾದಕ್ಕಿಳಿದ ವಕೀಲ ಮತ್ತಾರೂ ಅಲ್ಲ ಶಾಂತಿ ಭೂಷಣ್. ಚುನಾವಣೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರು 1951ರ ಪ್ರಜಾಪ್ರತಿನಿಧಿ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ಶಾಂತಿ ಭೂಷಣ್, ಒಟ್ಟು 7 ದುರುಪಯೋಗಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದರು. 1. ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ವಾಯುಪಡೆಯ ವಿಮಾನಗಳು ಹಾಗೂ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್್ಗಳ ದುರ್ಬಳಕೆ. 2. ಮತದಾರರಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಮದ್ಯ ಹಂಚಿಕೆ. 3. ಚುನಾವಣೆಗೆ ಹಸು ಮತ್ತು ಕರು ಮುಂತಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಕೇತಗಳ ಬಳಕೆ. 4. ಮತಗಟ್ಟೆಗೆ ಆಗಮಿಸಲು ಮತದಾರರಿಗೆ ಉಚಿತ ವಾಹನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. 5. ನಿಗದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಚುನಾವಣಾ ವೆಚ್ಚ. 6. ಜಿಲ್ಲಾ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್, ಎಸ್ಪಿ, ಎಕ್ಸಿಕ್ಯುಟಿವ್ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಮುಂತಾದ ಸರಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಬಳಕೆ. 7. ಭಾರತ ಸರಕಾರದ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗೆಝೆಟೆಡ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಯಶ್ಪಾಲ್ ಕಪೂರ್ ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಚುನಾವಣಾ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗ.

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಎರಡು ಅರೋಪಗಳನ್ನು ಸಾಬೀತಾದ ಚುನಾವಣಾ ಅಕ್ರಮಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಜಗ್ಮೋಹನ್್ಲಾಲ್ ಸಿನ್ಹಾ, 1975, ಜೂನ್ 12ರಂದು ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ 1971ರಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರು ಲೋಕಸಭೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದನ್ನು ಅಸಿಂಧು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಜತೆಗೆ 6 ವರ್ಷ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅಥವಾ ಲೋಕಸಭೆ ಈ ಯಾವ ಶಾಸನಸಭೆಗಳಿಗೂ ಸ್ಪರ್ಧಿಸದಂತೆ ನಿರ್ಬಂಧ ಹೇರಿದರು. ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ 1975, ಜೂನ್ 25ರಂದು ದೇಶದ ಮೇಲೆ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇರಿದರು. ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದ ಶಾಂತಿ ಭೂಷಣ್ ಅವರನ್ನು ನೆಹರು ಕುಟುಂಬ ಮರೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಲಿ, ಮನ್ನಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಲಿ ಸಾಧ್ಯವೇ?

ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, 1990ರಿಂದ 2007ರವರೆಗೂ ಅಂದರೆ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ರಂಗನಾಥ ಮಿಶ್ರಾರಿಂದ ವೈ.ಕೆ. ಸಭರ್್ವಾಲ್ ವರೆಗೂ ನೇಮಕವಾದ ಒಟ್ಟು 16 ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ ಮುಖ್ಯನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ 8 ಮಂದಿ ಭ್ರಷ್ಟರು ಎಂದು 2010, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್್ನಲ್ಲಿ ತೆಹೆಲ್ಕಾ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ನೀಡಿದ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಅರೋಪ ಮಾಡಿದರು. ಯಾರ್ಯಾರು ಭ್ರಷ್ಟರು ಎಂಬುದನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದ ಲಕೋಟೆಯನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್್ಗೂ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ಭ್ರಷ್ಟ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ನೇಮಕ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಬಯಲಿಗೆಳೆದಿದ್ದರು. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಶಾಂತಿ ಭೂಷಣ್್ರನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಟ್ಟೀತೆ? 2ಜಿ ಹಗರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಗಳನ್ನು (ರಾಡಿಯಾ ಟೇಪ್) ಗೌಪ್ಯವಾಗಿ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿದ್ದು ರಿಲಾಯನ್ಸ್ ಕಂಪನಿ. 2006-2007ರ ನಡುವೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೂರಾರು ಕರೆಗಳನ್ನು ಅದು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿತ್ತು. ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷದಿಂದ ಹೊರದಬ್ಬಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಹಾಗೂ ಸಂದರ್ಭ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಜತೆ ಕೈಜೋಡಿಸುವ ಅಮರ್ ಸಿಂಗ್ ಇಂಥದ್ದೇ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಶಾಂತಿ ಭೂಷಣ್ ಅವರ ಕರೆಯೊಂದನ್ನು ಸಮಯ, ಸಂದರ್ಭ, ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ತಿರುಚಿ ಸಿ.ಡಿ. ಮಾಡಿ ಹೊರಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆ ಇನ್ನೂ ಸಾಬೀತಾಗಬೇಕು. ಅದರೆ ರಾಜಕೀಯ ಪುನರ್ವಸತಿಗಾಗಿ ತಡಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಮರ್ ಸಿಂಗ್ ಹಾಗೂ ಶಾಂತಿ ಭೂಷಣ್ ಅವರನ್ನು ಹಣಿಯಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪರಸ್ಪರ ಈಗ ಕೈಜೋಡಿಸಿವೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಕೃಪೆ: ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ




ಅಮೆರಿಕ ತೋರಿದ ಎದೆಗಾರಿಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆಯಾ?

ಹಿಂಸೆಯನ್ನೇ ಜೀವನ ಧರ್ಮವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ರಕ್ತಬೀಜಾಸುರ ಒಸಾಮಾ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್್ನನ್ನು ಫಿನಿಷ್ ಮಾಡಿದ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಟಿವಿ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲ ಚಾನಲ್ ಗಳೂ ಆ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಸಾಯಿಬಾಬಾ ನಿಧನ ಸುದ್ದಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಾನೆಲ್್ಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೊರಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಜಕುಮಾರ ವಿಲಿಯಮ್ಸ್ ಹಾಗೂ ಕೇಟ್ ಅವರ ರಾಯಲ್ ವೆಡ್ಡಿಂಗ್ ಗುಂಗಿನಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ- ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಾನೆಲ್ ಗಳೂ ಹೊರಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಅಮೆರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮ ವೈಟ್್ಹೌಸ್ ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ ಪಾರ್ಟಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ತಮ್ಮನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಟೀಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ನನ್ನು ಪತ್ರಕರ್ತರ ಮುಂದೆ ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮಜಾ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಭಾನುವಾರ ಒಬಾಮ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ಗಾಲ್ಫ್ ಆಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಗಾಲ್ಫ ಕೋರ್ಸಿನಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಅವಧಿಗೆ ಮುನ್ನವೇ ಅವರು ನಿರ್ಗಮಿಸಿದರು. ಗಾಲ್ಫ್ ಷೂ ಧರಿಸಿಯೇ ತಮ್ಮ ಓವಲ್ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋದರೂ ಯಾರಿಗೂ ಒಂದಿನಿತು ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಲಾಡೆನ್್ನನ್ನು ಮುಗಿಸುವಂತೆ ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಅವರು ಲಿಖಿತವಾಗಿ ಆದೇಶವನ್ನೂ ನೀಡಿದ್ದರು. ಪ್ರಾಯಶಃ ಒಬಾಮ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಆಪ್ತರ ಹೊರತಾಗಿ ಈ ವಿಚಾರ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯವಾಗಿರಿಸಿದ್ದ ಈ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸ್ವತಃ ಒಬಾಮ ಅವರೇ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು – ಒಸಾಮಾ ಹತ್ಯೆಗೈದಿರುವುದನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೃಢಪಡಿಸಿದರು! ಇಡೀ ವಿಶ್ವ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿತ್ತು! ಅಮೆರಿಕ ಸೇರಿದಂತೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು, ಸಾವಿರಾರು ಜನರನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಪರಮಪಾತಕಿ ಲಾಡೆನ್್ಗಾಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಡೆಸಿದ ಶೋಧ ಈ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಪರ್ಯವಸಾನ ಕಂಡಿತ್ತು.

ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮ ಏನು ಹೇಳಬಹುದೆಂದು ಅತೀವ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಬಾಮ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಯಿತ್ತು. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿತ್ತು. ಪರಮವೈರಿಯನ್ನು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಿದ ಪೊಗರಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ ಮೆರೆದ ಗರ್ವವಿತ್ತು. ಒಬಾಮ ಒಬ್ಬ ಧೀರೋಧಾತ್ತ ನಾಯಕನಂತೆ, ದೇಶವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸುವ ಮುತ್ಸದ್ದಿಯಂತೆ, ಅದಮ್ಯ ವಿಶ್ವಾಸ, ಉಲ್ಲಾಸ ಹಾಗೂ ಧೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಅಧಿನಾಯಕನಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗಿನ ಅಮೆರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಪೈಕಿ, ಒಸಾಮಾ ಬಗ್ಗೆ ಒಬಾಮ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಹಾಗೂ ಧೀರೋದಾತ್ತವಾದುದು ಎಂಬುದು ಸರ್ವತ್ರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಒಬಾಮ ನಿಕಟಪೂರ್ವ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜಾರ್ಜ್ ಬುಷ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಕೆಲವು ಕ್ರಮಗಳು ಹುಂಬತನದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಣಾಕ್ಷತನಕ್ಕಿಂತ ತಕ್ಷಣದ ಹಸಿಹಸಿತನವೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದವು. ಅಮೆರಿಕದ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಾರ ಕೇಂದ್ರದ ಅವಳಿ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಧ್ವಂಸವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಮರ ಸಾರಿದ ಬುಷ್, ಸಾಧಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅದಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಅಮೆರಿಕ ತೆತ್ತ ಬೆಲೆಯೂ ಅಪಾರವೇ.

ಅದೇನೇ ಇರಲಿ, ಒಬಾಮ ಅಂದು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಮಾನ, ಹೆಮ್ಮೆ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಲಿಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅವರು ಅತಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದರು. ಅವರು ಮಾತು ಮುಗಿಸುವ ಮುನ್ನ ಹೇಳಿದರು- ‘Let us remember that we can do these things not just because of wealth or power, but because of who we are: One nation, under God, indivisible, with liberty and justice for all. Thank you. God bless you.And may God bless the United States of America.’ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಅಂದ್ರೆ ಇದು- ಒಬ್ಬ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜನರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಾಯಕನಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಹೀಗೆ!

ನಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಅಮೆರಿಕ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತದೆ, ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಉದ್ಭವವಾದರೆ ಅದು ದೇಶದ ಸಮಸ್ಯೆ, ದೇಶವಾಸಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಡೀ ದೇಶ ಪಕ್ಷ ಪಂಗಡ ಮರೆತು ಒಂದಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸಂಗತಿಯನ್ನು ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷದವರು ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಅದು ಡೆಮಾಕ್ರೆಟಿಕ್ ಪಕ್ಷದವರಿಗೂ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ. ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷದ ಜಾರ್ಜ್ ಬುಷ್ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಮರ ಸಾರಿದರೆ, ಆನಂತರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಡೆಮಾಕ್ರೆಟಿಕ್ ಪಕ್ಷದ ಒಬಾಮ ಅದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಲಾಡೆನ್್ನನ್ನು ಫಿನಿಷ್ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಅಮೆರಿಕನ್್ರಿಗೆ ದೇಶದ ಮಾನ- ಮರ್ಯಾದೆ, ಭದ್ರತೆ, ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವಕ್ಕಿಂತ ಮತ್ತ್ಯಾವುದೂ ದೊಡ್ಡ ಸಂಗತಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಲಾಡೆನ್ ಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತಾದಂತಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ವಿಶ್ವವೇ ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮ ಅವರನ್ನು, ಅಮೆರಿಕವನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದೆ.

ಒಬಾಮ ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದಾಗ, ಬೇಡ ಬೇಡವೆಂದರೂ ನೆನಪಾದವರು ನಮ್ಮ “ಹೆಮ್ಮೆ’ಯ ಪ್ರಧಾನಿ ಡಾ. ಮನಮೋಹನಸಿಂಗ್! ಒಂದು ವೇಳೆ ಒಬಾಮ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನಮೋಹನ್್ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. (ಈ ಮಾತನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಸ್ನೇಹಿತರಾದ ಉಡುಪಿಯ ಮಂಜುನಾಥ ಪ್ರಸಾದ ಕಳಿಸಿದ ಎಸ್ಸೆಮ್ಮೆಸ್ ಬಂತು- Irony of two nations. No one is safe in Pakistan. Not even Osama Bin Laden. And Everyone is safe in Hindustan… even Ajmal Kasab and Afzal Guru) ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಅವರು ಇಂಥ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಇದು ಕೇವಲ ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಲ್ಲುವ ಮಾತಲ್ಲ. ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷ, ನಾಯಕ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಇಂಥ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ನಾಯಕರಿಗೆ ಅಂಥ ದಮ್ಮಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ಪರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವ ದರ್ದೂ ಇಲ್ಲ. ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮ ಥರ, ಭಾರತದ ಯಾವ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ಬಿನ್್ಲಾಡೆನ್ ಹತ್ಯೆಗೆ ಲಿಖಿತ ಪರವಾನಗಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ? ಈ ಡಿಸೆಂಬರ್ 13 ಬಂದರೆ ಭಾರತದ ಸಂಸತ್ ಭವನದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆದು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ದಾಳಿಯ ರೂವಾರಿ ಅಫಜಲ್್ಗುರುವನ್ನು ನೇಣಿಗೆ ಹಾಕುವಂತೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಆದೇಶ ನೀಡಿದೆ. ಆದರೂ ಅವನನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರವೇನಾದರೂ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಆತ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾಕ ಕೋಮಿಗೆ ಸೇರಿದ ಅಫಜಲ್್ಗುರುವನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಿದರೆ, ಆ ಕೋಮಿನವರ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿ, ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮತಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದೀತು ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಶತಾಯಗತಾಯ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಕಟಿಬದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆತ್ಮದಂತಿರುವ ಸಂಸತ್ ಭವನದ ಮೇಲೆ ಬೇಕಾದರೆ ಆಕ್ರಮಣವಾಗಲಿ, ಆದರೆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಗೆ ಏನೂ ಆಗಬಾರದು! ಅಫಜಲ್್ಗುರುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಪಕ್ಷವೇ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟರೆ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವೇನಾಗಬೇಕು? ಅದು ಹಳ್ಳ ಹಿಡಿಯದೇ ಇರುವುದುಂಟಾ?

ನೋಡಿ, ಮುಂಬೈಯಲ್ಲಿ ಸರಣಿ ಸ್ಫೋಟವಾಗಿ ಹದಿನೆಂಟು ವರ್ಷಗಳಾದವು. ಇಡೀ ದೇಶದ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಉಡುಗಿಸಿದ ಭಯಾನಕ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಘಟನೆಯಿದು. ಈ ಕುಕೃತ್ಯದ ರೂವಾರಿ ದಾವೂದ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಆತ ಎಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದಾನೆ, ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ನಡೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂಬುದು ಸಹ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವೈಭವೋಪೇತ ಔತಣಕೂಟದಲ್ಲಿ ಆತ ಕಾಯಂ ಆಹ್ವಾನಿತ. ಬಾಲಿವುಡ್ ತಾರೆಯರು ಅವನು ಏರ್ಪಡಿಸುವ ಪಾರ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆತ ಕರಾಚಿಯಲ್ಲೋ, ಇಸ್ಲಾಮಾಬಾದಿನಲ್ಲೋ ಕುಳಿತು ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಅದು ಗೊತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಏನೂ ಮಾಡದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ.

ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ದಾವುದ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿರುವುದೇ ವಾಸಿ. ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ? ಆತನನ್ನೇನಾದರೂ ಪಾಕ್ ಸರಕಾರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿತು ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ, ಕೋರ್ಟ್್ನಲ್ಲಿ ಸುದೀರ್ಘ ಕಾಲ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆದು, ಕೊನೆಗೆ ಅದು ಸುಪ್ರಿಂಕೋರ್ಟ್್ಗೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದ ದಾವೂದ್ ಖುಲಾಸೆಯೂ ಆಗಬಹುದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವನಿಗೆ ಮರಣ ದಂಡನೆಯಾದರೆ, ಅವನು ಕ್ಷಮಾದಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅಫಜಲ್್ಗುರುವಿನ ಅರ್ಜಿಯೇ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ದಾವೂದ್ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಈ ಮಧ್ಯೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರವೇನಾದರೂ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ದಾವೂದ್ ಗೆ ಗಲ್ಲಾಗಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಏನಿಲ್ಲವೆಂದರೂ ಇಪ್ಪತ್ತು- ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷ ಸಂದಿರುತ್ತದೆ. ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ಆತ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ ಒಂದು ದಿನ ರಜಾ ಘೋಷಿಸಿದರೆ, ಆತನಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಅರ್ಪಿಸಲು ನಮ್ಮ ನಾಯಕರು ಸಾಲುಹಚ್ಚಿ ನಿಂತರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾಕರ ಮತಗಳು ಬರುತ್ತವೆಂಬುದು ಖಾತ್ರಿಯಾದರೆ, ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿಯೂ ಹಾಗೇ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಬದಲು ಆತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿರುವುದೇ ಎಷ್ಟೋ ವಾಸಿ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಸದಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತಾ ಇರಬಹುದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭಾರತ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದು ಅದನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ?

ಒಸಾಮಾ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಿಂಸಾ ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿತರಾಗಿರುವ ಲಷ್ಕರೆತೈಬಾ, ಜೈಷೆ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಸತತ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟಿದೆ. ಲಷ್ಕರೆತೈಬಾದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಹಫೀಜ್ ಸಯೀದ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಭಾರತ- ವಿರೋಧಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸರಕಾರವನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಹಫೀಜ್್ಸಯೀದ್ ತನ್ನ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಕಣ್ಣಾ ಕಣ್ಣೆದುರು ಹಸಿಹಸಿ ಸುಳ್ಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಇಂಥದೇ ಸುಳ್ಳಿನ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನು ಪಾಕ್ ಸರಕಾರ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಬಂದಿತ್ತು. 2002ರಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಪರ್ವೇಜ್ ಮುಷರಫ್ ಅವರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಪಾಕ್ ಸೇನಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಅಷಫಕ್ ಪರ್ವೇಜ್ ಕಯಾನಿ, ಪ್ರಧಾನಿ ಯುಸುಫ್ ರಾಜಾಗಿಲಾನಿ, ಅನಂತರ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಅಸೀಫ್ ಅಲಿ ಜರ್ದಾರಿ, ಜರ್ದಾರಿ ವಕ್ತಾರ ಫರಾತುಲ್ಲಾಹ ಬಾಬರ್, ಆಂತರಿಕ ವ್ಯವಹಾರ ಸಚಿವ ರೆಹಮಾನ್ ಮಲ್ಲಿಕ್, ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿರುವ ಪಾಕ್ ರಾಯಭಾರಿ ಹುಸೇನ್ ಹಕ್ಕಾನಿ……ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರೂ “ಲಾಡೆನ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಆತ ಬದುಕಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಆತ ಒಂದೋ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಬದುಕಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಂತೂ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಬಂದರು. ಮುಷರಫ್ ಎಂಥ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದರೆಂದರೆ “ಲಾಡೆನ್ ಕಿಡ್ನಿ ಪೇಶೆಂಟ್. ಅವನಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಸಂದೇಹವಿದೆ. ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಲಾಡೆನ್ ಬದುಕಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಸತ್ಯದ ನೆತ್ತಿಗೆ ಗುದ್ದುವವರಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಬಂದರು.

ಆದರೆ ಅಮೆರಿಕ ಇವರ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಲಾಡೆನ್ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಸಲಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಲವಲೇಶವೂ ಪಾಕ್್ಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಳಿವು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದು ಲಾಡೆನ್್ಗೆ ತಲುಪುವುದೆಂದು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೇ, ಅವರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಲಾಡೆನ್್ಗೆ ಗಾಳ ಹಾಕಿತು. ಲಾಡೆನ್ ಆರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈಗ ಹತನಾದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ಪಾಕ್ ಸರ್ಕಾರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಹಕಾರ ಇತ್ತೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಲಾಡೆನ್ ಅಡಗಿದ್ದ ಮನೆ ಸನಿಹವೇ ಪರ್ವೇಜ್ ಮುಷರಫ್ ಜಾಗಿಂಗ್ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ !

ಭಾರತ ಈ ಘಟನೆಯಿಂದ ಕಲಿಯುವ ಪಾಠ ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಈಗಲೂ ಅನಿಸದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ? ದೇಶದ ಮಾನ ಮರ್ಯಾದೆ, ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ ಹಾಗೂ ಭದ್ರತೆ ಮುಂದೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳೂ ಗೌಣವಾಗಬೇಕು. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ವಿರುದ್ಧ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಕೃತ್ಯವೆಸಗಿದವರು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ, ಕೋಮಿಗೆ ಸೇರಿರಲಿ, ಅವರನ್ನು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಶಿಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುವುದೆಂದರೆ ಅದು ದೇಶದ್ರೋಹಕ್ಕೆ ಸಮ. ಕಳೆದ ಎರಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನೂರಾರು ದೇಶವಿರೋಧಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಯಾರನ್ನೂ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಪಡಿಸದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಪರಮಾವಧಿ. ಬುಷ್ ಆರಂಭಿಸಿದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕತೆ ವಿರುದ್ಧದ ಸಮರವನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮುಂದುವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಬಾಮ ಹೇಳಿದ್ದರೆ ಲಾಡೆನ್್ನನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಆಗುತ್ತಿತ್ತಾ? ಬಿಜೆಪಿ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನಂತರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ರದ್ದುಪಡಿಸುವಂತೆ, ಒಬಾಮ ಕೂಡ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅವರೆಂಥ ದ್ರೋಹವೆಸಗುತ್ತಿದ್ದರು ತಾನೆ?

ಒಬಾಮ ತಮ್ಮ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಮಾತು ಮನನೀಯ- “ನಮ್ಮ ಯುದ್ಧ ಇಸ್ಲಾಂ ವಿರುದ್ಧ ಅಲ್ಲ. ಲಾಡೆನ್ ಮುಸ್ಲಿಂ ನಾಯಕ ಅಲ್ಲ. ಆತ mass murderer of Muslims ಆಲ್ ಖೈದಾ ಅಸಂಖ್ಯ ಅಮಾಯಕ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಹತ್ಯೆಗೈದ ಸಂಘಟನೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನೀತ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಂತಿ ಹಾಗೂ ಮಾನವತೆಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಲಾಡೆನ್ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಬೇಕು.’

ಛಾಲೆಂಜ್! ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುವ ಛಾತಿ, ಎದೆಗಾರಿಕೆ ನಮ್ಮ ಯಾವ ನಾಯಕರಿಗೆ ಇದೆ? ಒಂದು ವೇಳೆ ಛಾತಿ ಇದ್ದಿದ್ದು ಹೌದಾದರೆ, ಅಫಜಲ್ ಗುರುವನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲಿ ನೋಡೋಣ. ವೈಟ್ ಹೌಸೋ, ಲಿಬರ್ಟಿ ಪ್ರತಿಮೆಯೋ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೇ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಹೆಗ್ಗುರುತಿನ ಮೇಲೆ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರೆ, ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಅಂಥವರನ್ನು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರಾ? ಲಾಡೆನ್ ಸತ್ತ ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಏಕೆಂದರೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ಮಾರಕ ಕಟ್ಟಬಹುದೆಂದು, ಅದು ಪ್ರತೀಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಬಹುದೆಂದು. ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅವನ ಕುರುಹು ಸಹ ಸಿಗದಂತೆ ಗುಡಿಸಿಹಾಕಿಬಿಟ್ಟರು!

ಆ ಎದೆಗಾರಿಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆಯಾ? Are we ready?

ಕೃಪೆ: ವಿಭಟ್.ಇನ್ (ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್)